Filmożercy - najlepsze recenzje filmowych kitów i hitów.

Kick-Ass

2010-04-25T18:14:00.000+02:00

Dlaczego w realnym świecie nie ma superbohaterów? Ale serio, czemu nikt nie przebierze się w kostium i nie pójdzie walczyć ze złem? Takie pytanie zadał sobie Dave. Ponieważ nikt nie znał odpowiedzi, zamówił kostium na Ebay'u i wyszedł na ulicę kopać tyłki. Bez super mocy, bez chęci zemsty, bez przygotowania. Za to narażając się narkotykowej mafii.

Do kina szedłem z nastawieniem na kolorową komedię, gdzie dzielny koleś pokonuje przeszkody i na końcu odkrywa, że nie trzeba być napromieniowanym by nieść dobro.

Jakież było moje zdziwienie, gdy z minuty na minutę Kick-Ass stał się brutalnym i bezkompromisowym kinem akcji, gdzie happy end nie jest tak do końca jasny. Oczywiście jest kolorowo, w końcu to ekranizacja komiksu. Ale ilość obciętych kończyn, spalonych ciał, czy maltretowania niewinnych zaskoczyła nawet mnie. Strzał w głowę niewinnego przechodnia? Ucięcie palca? Spalenie żywcem? Mnie przeszły ciarki.

Obsada jest niezwykle urocza. Mamy Nicolasa Cage'a w roli stetryczałego tatuśka z wąsem, który szkoli swoją 11-letnią córkę na zabójcę i mściciela. Wygląda jak połączenie pedofila i nieudacznika, jednak ma tajny pokój na szyfr z mnóstwem giwer i rozwala łby bez mrugnięcia okiem. Mamy wspomnianą dziewczynkę, która rozwala łby dwu metrowym drabom "z rozpędu" czy właśnie Kick-Assa któremu wcale nie wychodzi bycie superbohaterem. W tle jest jeszcze mafia z charyzmatycznym złym szefem i jest komu trzepać skórę.

Efekty specjalne są trochę naciągane, ale za to w tle pojawiają się nie tylko komiksowe dymki, ale i całe rozdziały komiksów w dość fajnym 3D. Jest ładnie.

Muzyka jest jak zwykle symfoniczna, ale miejscami też waleczna. Jak to w filmie który pokazuje ładne widoki ulic i majestatyczne stanie na dachu (plakat) jak i takim w którym szkolimy swoje kung-fu.'

W krótkim zdaniu: komedia o traceniu dziewictwa z walkami i serio przemocą. Tutaj nie jest lekko, jest realistycznie. Oglądałem z rozdziawioną mordą.

Przyjęty

2010-03-27T12:51:00.000+01:00

Po co recenzować amerykańskie komedyjki o nastolatkach? Bo czasami trafiają się naprawde pocieszne i zgrabne pozycje - pokroju Eurotrip. Tak jest i tym razem.

Bartleby nie dostał się na wymarzone studia. Na te mniej też nie. W ogóle nigdzie się nie dostał. Aby nie być zakałą wymyśla dla rodziców "mało znaną uczelnie". Podrabia list ze szkoły, wynajmuje budynek i wszystko byłoby dobrze, gdyby przez błąd fałszywej strony internetowej nie pojawili się "inni wygnańcy". "B" postanawia nie niszczyć ich marzeń i poprowadzić własną uczelnie. Niestety dziekan prawdziwej uczelni, chce wybudować wielki ogród w miejscu które wynajmują. Zaczynają się kłopoty.

To tak w skrócie. Film jest naprawdę pocieszny.

Aktorsko nie jest tak znów tragicznie. Nikt nie wygląda na 35 latka który dopiero skończył liceum. Postacie pierwszoplanowe może nie są wyraziste, ale zagrane poprawnie i rozróżniamy je z tłumu. Postacie drugoplanowe to zgraja odmieńców. Punki, skini, puste laleczki, lekko upośledzeni. Słowem wszyscy odrzuceni z normalnych szkół.

Muzycznie, hmmm. Jest lajtowo, rockowo. Jak to w komediach młodzieżowych.

Film jest wart polecenia, bo idzie delikatną trasą przetartą przez EuroTrip. Bez wulgarności i z minimalną ilością cycków. Ja polecam.

Trailer: http://www.youtube.com/watch?v=bvvvEcYgiWA nic nie poradze, wszystkie jakie znalazłem są wyłączone do dodawania na strony.

Raj dla Par

2010-03-13T16:40:00.000+01:00

Nie oszukujmy się, ta komedia ścisnęła mi jajca i nie chciała puścić. Nie ze śmiechu, z żalu.

Sam film opowiada o kilku parach przyjaciół w średnim wieku. Każda para ma mniejsze czy większe kłopoty ze swoim małżeństwem. Gdy broszurka cudownego ośrodka dla poskromienia "kryzysu małżeńskiego" wpada im w ręce, wyjeżdżają ratować co najważniejsze - miłość.

Ja nie wiem jak mam to opisać. Wiem już że nie będzie to normalna recenzja. Zacznijmy od tego, że nie ma tu nawet jednej śmiesznej sceny. Nie no, słowo daje... nie ma. Masażysta gej - ile głupich dowcipów przyszło wam do głowy? Twórcą tylko to, że jest masażystą i to u kobiet. Woda, koleś w wodzie, rekiny i przewrócone wiadro krwi. Widzicie jak bardzo można srać ze śmiechu? - Twórcy nie wiedzieli, kazali mu dopłynąć do łodzi i zapomnieli o scenie. Gruby murzyn i jego słodka kochanka, mówiąca do niego Tatusiu? Mam już miliard dowcipów sytuacyjnych. Ale nie, w filmie o tym zapomnieli.

Co do romansu, nie jest romantycznie. Nie ma jakiś wyszczególnionych problemów. Czujemy się jakbyśmy oglądali Reality Show w podrzędnej stacji, bez pomysłu na urozmaicenie. Tu trochę pogadają, tu się pocałują. Nie, po prostu nie.

Aktorzy.... Poczytajcie se nazwiska na plakacie. Nie śmiem w ogóle wypowiadać się o ich umiejętnościach. Film do tego ma 2h i po prostu rzucało mną po pokoju... Moja towarzyszka (która sama film przyniosła i w ogóle chciała go bardzo i bardzo) wyjęła książkę i zaczęła ją czytać. A wstając do kibla, tego filmu się nie pauzuje. Po prostu lepiej niech się skończy...

A oto kilka wypowiedzi z filmweba na jego temat (oryginalna pisownia):

*tak kiepski ten smiec ze mialem 3 podejscia zeby go obejzec lecz nigdy niedotrwalem do konca za kazdym razem zasypialem. pierwszy raz mi sie cos takiego zdarzylo. niewierze

*Odradzam kazdemu z calego serca - ten film to nieporozumienie!
Nawet ani razu sie nie zaśmiałam, tak drętwy film, ze gdybym byla na nim w kinie to bym wyszla, a tak obejrzalam go w domowym zaciszu i moglam sobie robic przerwy na herbatke. Obejrzalam kupe komedii - ale tak beznadziejnej jak ta - NIE

*Jesli masz ochote obejzec komedie, obejzyj cos innego, bo ten film nie jest komedia. To film obyczajowy z okropna muzyka w tle.

*co to za komedia w której nie ma nic śmiesznego, ktoś miał dobry pomysł a ktoś inny to totalnie spieprzył!

Dam wam trailer, a co:

Ale filmu radzę nigdy nie oglądać... No chyba że dla samych rajskich widoków.

Nostalgia anioła

2010-03-01T00:26:00.003+01:00

Peter Jackson próbował swoich sił w horrorach, filmach sf, czy też filmach przygodowych za miliony dolarów. Postanowił wrócić do dramatu i chyba dobrze zrobił. Udowodnił, że klasa, jaką pokazał w "Niebiańskich istitach" nie uciekła ze strachu przed wrzaskami orków i innych tam stworzeń ze Śródziemia (tak to się nazywało? fanką LOTR niestety nie jestem.).

Za to dramaty- a i owszem. Ekranizacje też, szczególnie, gdy można mieć porównanie, gdy daną książkę/komiks się czytało. I niestety najciężej jest wybaczyć pominięcie wielu wątków, postaci, faktów, zdań. Dlatego ten film może być jedynie dopełnieniem książki. Za to mistrzowskim dopełnieniem.

Historia jest jedną z najsmutniejszych. Bohaterka opowiada o sobie:

"Nazywam się Salmon, jak "łosoś". Na imię mam Suzie. Miałam 14 lat, gdy mnie zamordowano, 6 grudnia 1973 roku."

W latach 70. problem pedofilii i zaginięć nie był tak rozpowszechniony jak dzisiaj. Nie ostrzegano dzieci przed niebezpieczeństwem. Dochodzi do najgorszego- gwałtu i zabójstwa. Dziewczynka jednak nie odchodzi donikąd, uparcie trzyma się Ziemi i swoich najbliższych, obserwując jaki wpływ wywarło na nich jej zniknięcie, jak próbują sobie z tym radzić, jak dojrzewają i znajdują własne drogi w życiu. Obserwuje mężczyznę, który ją zabił i bezsilnie patrzy, jak ten szykuje pułapkę dla jej siostry. Nie potrafi odejść od swojej pierwszej miłości, która nie znalazła ujścia nawet w tak prostej rzeczy jak pocałunek i skończyła się na dobre zanim tak naprawdę się rozwinęła.

W obsadzie mamy śmietankę. Od Susan Sarandon począwszy na Saoirse Ronan skończywszy (cudna i zupełnie inna od roli Suzie kreacja w "Pokucie"). Rachel Weisz, Mark Wahlberg, Stanley Tucci. Szczególnie Tucci zachwyca. Jeszcze nie widziałam tak świetnie odegranej roli pedofila/zboczeńca. Ten jego śmiech i chrząkanie ciągle brzmią mi w uszach. Dla fanów Jona Lajoie- tak, on nosi słynne rapist glasses. Czyli coś w tym musi być. Na serio? Nie ma w tym filmie aktora, który by "kulał" i odstawał od reszty. Nawet pojawiający się 2 razy chłopak Clarissy ma w sobie tłumioną (do czasu) agresję.

Muzyka Briana Eno, którego domeną jest przede wszystkim ambient. Jego kawałek "By this river" można było usłyszeć w "I twoją matkę też". Brzmienia w większości instrumentalne, kilka wokalnych. Oprócz tego w tle muzyka z lat 70. Myślę, że robotę Eno można śmiało porównywać pod względem klasy z pracą Kronos Quartet w "Requiem dla snu". Większą część motywów w kawałkach można usłyszeć w trailerze. Bardzo dopracowany muzycznie film.

Efekty specjalne? Jako że Suzie przebywa między niebem a ziemią, kraina jest magiczna, słodka, cukierkowa... Ale i mroczna oraz straszna. Bardzo dużo metafor (chociażby kwiat zamknięty w sejfie). Jackson z efektami specjalnymi miał dość dużo do czynienia przy LOTR i gdyby zepsuł je w dramacie, nie wybaczono by tego. Jest dobrze.

Trochę mnie boli, że w książce ukazany jest dramat dziewczynki, która niczego właściwie nie zdążyła w życiu przeżyć i to jest jej głównym cierpieniem- gdy musi patrzeć, jak jej rówieśnicy czy rodzeństwo robią to, o czym ona mogla teraz jedynie marzyć. Ale przynajmniej wątki są mniej więcej zgodne. Uderzyła mnie mała niezgodność zakończenia z oryginałem- ale wykorzystano tu nieco metaforyczną wersję (szkoda, że jej nie wytłumaczono, śmierć ta bez uzasadnienia traci sens) więc nie będę bardzo czepialska.

Radzę zobaczyć, piękny film. Taki do popłakania na końcu. Do zastanowienia się. Ale najpierw obowiązkowo KSIĄŻKA.

Nine (Dziewięć)

2010-02-18T23:51:00.000+01:00

Będzie brutalnie, ale uczciwie. 9 rozczarowuje i zachwyca jednocześnie. Jeśli naoglądałeś się Mamma Mia lub świetnego Chicago mam złą wiadomość: to nie jest film dla Ciebie. 9 to praktycznie Opera.

Guido to wielki reżyser. Tak wielki, że stracił zupełnie wene. Kiedy zdjęcia do filmu ruszają za 10 dni, on nie ma nawet zaczętego scenariusza. Oszukując wszystkich, że wszystko będzie dobrze - ucieka od świata, a towarzyszyć będzie mu tytułowa 9 piękności oraz rozmyślenia nad swoim życiem, miłością i przeznaczeniem.

Brzmi nędznie? Miejscami takie jest. Mimo że fabuła jest znośna i w niektórych momentach widz robi się "ciekawy" dialogów, ogólnie wieje podłą nudą.Wszystko jest nadmiernie patetyczne, powolne i osnute papierosowym dymem. Postacie długo i namiętnie patrzą w próżnie by po 30s nic nie robienia strzepać papierosa i ... chyba pójść do kasy, bo za dużo tu się nie nagrały.

Aktorzy to właściwie śmietanka w tej mętnej kawie. Nieco zapomniany Daniel Day-Levis wypada ckliwie, ale i mętnie. Co prawda w "życiowych" scenach współczujemy mu, za to w tych zabawowych jest zupełnie do włożenia sobie między uda. Sądzę, że Robert Downey Jr. zagrałby to lepiej. Męczy też strasznie włoski akcent. Nie mam pojęcia czemu we włoszech wszyscy mówią po angielsku i do tego udają "italiano-akcento". Kobiety czyli "Nine" to zabawna rzecz. Może jestem głupi ale naliczyłem ich siedem, a nie dziewięć. Kunsz wszystkich pań jest bardzo wysoki, lecz dosyć wymieszany. Weźmy taką Penelope Cruz - na jej wijące ciało można patrzeć w nieskończoność. Jej zwierzęcy magnetyzm i powiedzmy szczerze ogromny aktorski talent nie odzwierciedla się w śpiewaniu. Wypadła nędznie. Za to taka Fergie która ze śpiewania żyje wykonała kawał dobrej roboty, za to aktorsko powinna pozostać przy teledyskach. Nie chce mi się wszystkich pań wymieniać, bo powiem szczerze, że np. mi nazwiska niewiele mówią, także popatrzmy na nie:

Jak już wspomniałem "9" to opera. Najdokładniej rzecz ujmując zbiór Włoskich Arii. Piosenki (chociaż nie wszystkie) są powolne, tubalne i smętne. Nie jest tu wybitnie żywo i owszem, na wijące się kobiety patrzyłem chętnie, za to gdybym chciał słuchać Arii Operowych poszedłbym do Opery. Do tego co mnie szczególnie uraziło - piosenki wbite są bez pomysłu i na siłe. Generalnie nie wynikają z niczego - są poza filmem. Niektóre sceny owszem - ładnie połączone są z historią, ale wszystkie arie są wyobrażeniem głównej postaci a nie czymś co się faktycznie dzieje. To tylko jego wizje i fantazje - dla mnie to za mało.

Z drugiej strony, jeśli nastawiamy się faktycznie na dramat-muzyczny i nie liczymy na dużo szczęścia wylewającego się z ekranu ani na wpadające w ucho teksty - film nas oczaruje. Jest jak Vicki-Christina-Barcelona tylko że śpiewają. Śmietanka aktorka, ładne widoki, nieśpieszne tempo akcji. Tylko kto w XXI wieku chce oglądać Opere i do tego w kinie?

Praca kamery zachwyca. Wszystko jest sprawnie. Gdy ma być ostro - jest ostro. Gdy ma się rozmyć - nic nie widzimy. Do tego niektóre sztuczki typu "wizja - rzeczywistość" są niezłe i zadziwiają wykonaniem - ale to polecam sam zobaczyć.

Film dla wielbicieli powolnej akcji. Najlepiej wspominam zwiastun Iron-Mana 2 przed seansem. Naprawde.

Trailer (mylący, ten film aż tak fajny i szybki nie jest - odejmijcie muzykę i teledyskowe wstawki z Kate Hudson i popatrzcie na resztę).

Walentynki

2010-02-14T20:09:00.000+01:00

Walentynki to film inny od zwyczajnych romansideł tylko dla kobiet. Ten film jest dla wszystkich a dodatkowo ma niecodzienny scenariusz. I naprawdę doborową obsade. Ale od początku:

Historia opowiedziana w tym filmie to tak naprawdę kilka historii mniej lub bardziej powiązanych ludzi. Jedyną tak naprawdę wspólną rzeczą dla każdego wątku jest dzień: 14 lutego. Dalej mamy: zakochanych nastolatków i tracenie dziewictwa, zerwanie, zdrade, bieg przez miasto "zanim ona odleci" oraz zawiązywanie sojuszów "walentynkom mówimy nie".

Epizody przenikają się przez cały film dlatego nawet te nudniejsze nie atakują nas dłużej niż 3 minuty. Jest łzawo i czasami zbyt różowo. Rozumiem, że kobiety to takie cholernie czułe istotki, ale Ashton Kutcher przebił chyba wszystkie filmy świata serwując nam taką warstwę podłego cukru, że aż żenująco się na niego patrzy. Kobieta to pokocha, a Facet... przeżyje. Ponieważ mamy tutaj tak soczyste kobiety, że samo oglądanie ich jest ekscytujące. Wszak dawno nie widzieliśmy już np. Jessici Alby.

Aktorsko jest całkiem nieźle. Wszak to wielkie nazwiska (przeplatane wielkimi od niedawna). Jessica Alba, Kathe Bates, Jessica Biel, Bradley Cooper, Eric Dane, Patrick Dempsey, Hector Elizondo, Jame Foxx, Jennifer Garner, Topher Grace, Anne Hathaawy, Ashton Kutcher, Queen Latifah, Taylor Lautner, George Lopez, Shrley MacLaine, Emma Roberts, Julia Roberts i Taylor Swift... ufff. Jest ich masa prawda? Więc już wiecie czego można się spodziewać.

Katherine Heigl miała rolę w filmie, ale ją porzuciła.
Do roli Morley Clarkson przesłuchiwane były Rachel McAdams i Elizabeth Banks.
Sam Worthington, Jake Gyllenhaal i Orlando Bloom odrzucili propozycję zagrania Holdena.
Gemma Arterton była przesłuchiwana do roli Janice.
Do roli Samanthy Kenny rozważano kandydaturę Katie Cassidy.
Jeffrey Dean Morgan był przesłuchiwany do roli w filmie.

Dowcipy i dialogi są na poziomie. Mamy zabawne wpadki "matka wcześniej wraca z pracy", rzucanie tortami, upadki ze schodów. Aż dziwne że tylu ludziom w jeden dzień dzieje się tyle śmiesznych rzeczy. Muzycznie jest również wesoło, bo gra dla nas Taylor Swift.

Zaprezentuj ten film swojej kobiecie, dużo zyskasz a niewiele stracisz. Albo włącz sam i poskacz po scenach z Albą. Co kto lubi, chociaż im dalej kalendarzowo od walentynek tym mniejszy sens oglądania. Jak nie zdąrzysz w te, ściągnij i niech czeka na nastepne.

Forbidden Science

2010-02-11T17:32:00.000+01:00

Zwykle nie opisuje tutaj filmów czy seriali erotycznych, ale ten jest na tyle zmyślny że nie ma się czego wstydzić.

Fabuła nie jest skomplikowana, ale bardzo atrakcyjna. W niedalekiej przyszłości opracowano chip pozwalający wgrywać klonom wspomnienia. Ot możemy znów miec w domu zmarłą żonę, a właściwie jej perfekcyjnego klona. Oczywiście nie tylko do tego służy wspomniane urządzenie, pozwala również uprawiać cyber seks wrzucając sobie program prosto do mózgu. Proste, ale genialne. Lecz po kolei.

Sam serial wykluczając sceny erotyczne, jest lekkim obrazem Sci-Fi. Mamy wielką firmę sprzedającą chipy pamięci, mamy ludzi którzy chcą im wykradać plany nowych urządzeń, czy w końcu protestantów którym nie podoba się klonowanie ludzi.

Sceny erotyczne są w swojej prostocie genialne, ale i nie pozbawione wad. Genialnością scen jest to że dzieją się wirtualnie, więc seksić może się każdy z każdym i praktycznie wszędzie. Co tylko postać sobie wyobrazi. Wadą scen seksu jest to, że serial jest i tak dobry. Mam na myśli, że czasami śledząc fabułe nudzą nas 5 minutowe sceny seksu i jeśli mam być szczery zdarzało mi się je przeskakiwać. Na szczęście dziewczyny i faceci są ładni i każdy znajdzie tu coś dla siebie. Są murzynki, blondynki, rude i nawet takie tutaj emo gotki:

Ładna dziewczyna prawda? Na szczęście sporo razy będzie się rozbierać :)

Co do samych aktorów i ich kunsztu. Grają ciekawie, nie nudzą ani nie robią jakichś teatralnych gestów jak w Modzie na Sukces. Pewnie nie są specjalnie znani bo to branża erotyczna, ale aż ubolewam nad tym że pewnie więcej większości z nich nie zobacze.

Sam serial ma jesli mnie pamięć nie myli około 13 odcinków. Dla mnie to wielki plus ponieważ wkurzają mnie liczne sezony licznych seriali na które po prostu człowiek nie ma czasu. Historia może nie porywa, ale ogólne wrażenie jest niesamowicie pozytywne. Sceny erotyczne są może trochę nudne, ale miłe dla oka i mimo że dość perwersyjne to nie przeginają w strone tandetnego porno.

Polecam. Jest tylko jeden problem, napisy są tylko do 1 odcinka, dalej trzeba radzić sobie po angielsku. Nawet sam miałem przetłumaczyć całą serię, ale nie mogę dostać napisów w wersji ENG by to przerobić. Jeśli język to nie duży problem, polecam. A nawet jesli problem, to jak powiedziałem, do 1 odcinka są.

Trailer:

The Onion Movie

2010-02-01T22:12:00.001+01:00

Chłopcy i dziewczęta! Przyznajcie szczerze, że to najdziwniejszy plakat filmowy jaki widzieliście. Ale jednak.

Więc fabuła idzie tak: w 2034 roku cała cebula na ziemi więdnie. Tylko człowiek ziemniak jest w stanie uratować świat.

Dobra, zażartowałem sobie. Onion to kanał telewizyjny + gazeta codzienna. A cały film to masa skeczy niepowiązanych ze sobą niczym, no chyba żeby uznać za powiązanie, że starają się parodiować reklamy, teledyski no i właśnie wiadomości. Fabuły w tym jest jakoś nie widać (no chyba, żeby połączyć jakieś poza-kamerowe dialogi prezentera). Skoro nie ma fabuły musza być cycki i nawiązania do gówna oraz odbytu.

Tak, humor zręcznie penetruje tą dziurkę wielkim amerykańskim kutasem. Od czasu do czasu rzucając od niechcenia żarty o murzynach czy portorykańczykach. Mamy prognozy pogody z chmurami w kształcie penisów, mamy relacje z poszukiwania skarpetek, mamy grę w gwałt. Powiem tak, parę razy parsknąłem ze śmiechu, ale jestem kolesiem który na sam dźwięk słowa odbyt dostaje ataku śmiechu i radości. Z drugiej strony KARYGODNE DO KURWY JEST że żywcem wyciągnęli minutową scenę z filmu An American Carol. Tak miałem nieprzyjemność widzieć tamto gówno i jedyną śmieszną scenę wmontowali tu. Cóż.

Aktorzy nie powalają. Wszystko wygląda jakby pochodziło z lat 70. Mamy bikini i silikonowe cycki, mamy facetów o bujnych czuprynach. Ich talent jest podobny do wyglądu, czyli nie bardzo. No chyba że kochacie grubego Stevena Seagala, bo znalazło się tu dla niego miejsce w roli kolesia walącego w jaja. Do tego, ah, nie wiem czy tak miało być czy to jakaś moja wina, ale obraz przypominał mi ten pokazywany na kasetach VHS. Nieostro jakoś i brudno. Może miałem kiepską kopię..

Warto męczyć się półtorej godziny dla kilku skeczy? Może i warto, bo niektóre są naprawde niezłe. Ale polecam oglądać to do piwa i z kimś. Wtedy odbyt śmieszy x2.

Chcieliście długiej recki? Nie będzie. Nie ma muzyki, nie ma gry aktorskiej, nie ma rozbudowanych planów. Jest wnętrze telewizora i parodie reklam.

O jakości filmu świadczy fakt, że 5 lat leżał na półce zamiast trafić do kin, aż w końcu wypluli go na DVD. Świadczy też jego inna nazwa i okładka z jaką go sprzedają:

Prawda że chamskie? Trailera nie ma. Oglądać na własną odpowiedzialność.

Hannah Montana The Movie

2010-01-24T12:41:00.001+01:00

Pewnie zedrzecie ze mnie psy. Blog o horrorach zamienił się w ... To co widzicie. Nie, nie sprzedałem się. Nigdy na filmożercach nie zarobiłem nawet grosza. Po prostu miałem ochotę na jakiś łagodny film a i 16 letnie ciała które jak sądziłem będą się przewijać dodatkowo mnie zachęciły. Co wyszło? Czytajcie.

Hannah Montana to klasyczny Disney. Wszystko jest ładne, kolorowe, ludzie są bogaci i radośni. Fabuła przedstawia się tak: Miley jest zwykłą nastolatką, czasami zakłada perukę i staje się gwiazdą pop. Robi to, by jej zwykłe życie pozostało tajemnicą i fani oraz paparazzi nie włazili jej w drogę. Teraz Miley zostaje zmuszona do udania się na urodziny babci na farmę w teksasie. Poznaje tam wartość ciężkiej pracy, miłości i tych innych pierdół które wciska nam wytwórnia nieżyjącego już ponad 50lat Walta.

Film oglądałem w oryginalnej wersji językowej. Od serialu rożni się brakiem śmiechów z taśmy i mniejszym naciskiem na komedię. Owszem, znajdują się tu sceny potknięć czy obsmarowania tortem, ale daje słowo że w tej chwili przypominam sobie 2 na ponad 100minutowy film, więc nie jest tak źle.

Aktorzy to o dziwota nie same dzieci. Mamy pokaźny zestaw dorosłych, niestety beztwarzowych i beznazwiskowych, a przynajmniej nie sądzę, byście mogli ich znać. Podobno nie zabrakło nikogo znaczącego z serialu, ale nie umiem tego potwierdzić. Gra aktorska jest lekko kanciasto-sztuczna, ale czego spodziewać się po lekko teatralnej konwencji którą zaczerpnięto z serialu. Ogólnie nie widać jakichś bardzo rażących błędów aktorskich ale są ruchy czy sekwencje które nie zostały spieprzone przez aktorów ale na pewno przez głupich scenarzystów które je wymyślili.Teraz bardziej o dzieciach. Chłopcy to w większości przystojni młodzi rock'owcy. Dziewczyny natomiast są chude i brzydkie.. Już nie wspomnę o wyjątkowo irytującej mnie twarzy Miley Cyrus z tą swoją końską szczęką. Serio, ciężko się patrzy jak szczerzy zęby jak u rasowej klaczy. Jej ochrypły głos też nie jest łatwy do przełknięcia...

Na szczęście nie przeszkadza to w ogóle w warstwie muzycznej. Film ten jest właściwie musicalem i jest w nim pełno piosenek. Są one wbite w film taktownie, np. w formie koncertu, czy testowania nowo napisanej piosenki. Nie ma bezsensownych śpiewów do księżyca gdy człowiek łapie się za twarz nie wiedząc po co to w ogóle jest musicalem. Jest pod tym względem nieźle. Sama muzyka oprócz popu jest także mieszanką country i trochę hip-hopu. Słucha się tego bardzo przyjemnie. Niestety sam soundtrack w który zaopatrzyłem po seansie nie daje rady. To jedna z niewielu ścieżek dźwiękowych, które wypadają blado bez samego już filmu.

Sam film tak ogólnie w całości trzyma się kupy. Trwa ponad 100 minut, a nie dajmy 1h,23minuty co dla mnie jest informacją o badziewności scenariusza (chociaż nie zawsze). Niestety jest kilka rzeczy (np. wątek reportera chcącego obsesyjnie odkryć kim jest Hannah) które są źle poprowadzone, często w oczywistych miejscach wręcz pomijane. Ale sądzę, że z młodszą siostrą, tudzież z niezbyt wymagającą dziewczyną (jeśli nas nie wyśmieje) można na spokojnie to obejrzeć i dyskretnie wrzucić na swoje mp3 kilka kawałków Panny Miley Cyrus. (a na końcu recenzji jej zobaczycie wyzywające fotki, aby zdecydować czy warto oglądać film, a co. Cycków jeszcze nie było w tej recenzji).

Trailer:

Zdjęcia obiecane troszkę wcześniej:

Cycek.

Dzióbek.

Pudelek 1

Pudelek 2

Pudelek 3

Pudelek 4

Dobra, nie są ostre, ale co myśleliście? To nie Paris Hilton ;>

Parnassus

2010-01-08T21:33:00.000+01:00

Szedłem do kina z pewnego rodzaju przeczuciem. Mówiło mi ono, że będzie to kolejna bajka dla większych dzieci, bez większego sensu i przesłania. Nie myliłem się.

Parnassus to "człowiek który oszukał diabła". Ale od początku. Tytułowa postać, to stary pryk żyjący już tysiąc lat. Dzięki zakładaniu się z szatanem, zyskał nieśmiertelność, którą potem sam zechciał stracić, bo ile można żyć. Problem zaczyna się gdy diabeł przychodzi z wieścią, że zgodnie z umową w 16 urodziny córki Parnassusa, zabierze ją jako swoją niewolnice. Zaczyna się ostatni zakład o 5 dusz. A zdobyć je mogą dzięki przedstawieniu i lustru, które wprowadza w świat fantazji, a dokładniej do umysłu Parnassusa. Kto pierwszy je zdobędzie, zdobędzie dziewczyne.

Zacznijmy od fabuły. Opowiedziana jest chaotycznie. Może nie jest złem, że nie prowadzi widza za rękę, ale można się pogubić. Szczególnie jeśli chodzi o główną rolę męską, którą zagrało 4 aktorów. Główny nie jest Parnassus, a młody mężczyzna odratowany po powieszeniu. To on pomaga prowadzić przedstawienia "w umyśle Parnassusa". Zagrał go Heather Ledger i wyszło mu to poprawnie. Wyjdę na dupe, ale on jest przeceniany. Nic szczególnego nie prezentuje sobą, zagrał w może 3 dobrych filmach a sławe zdobył na własnej śmierci. Kolejni aktorzy to Jude Law, Collin Farrell i Johnny Depp. Gdy Heather przechodzi przez lustro, oni reprezentują wyobrażenie jego postaci, uproszczając: cechy charakteru. Piękno, złość i sam nie wiem. Najlepiej z nich 3 wypadł Collin Farrell, Johnny Depp dostał góra 5 minutowy epizodzik, a o Jude Lawie to ja już wolę nawet nie wspominać. Wspomnieć warto natomiast o Tomie Waits'ie za bardzo ciekawą kreację całkiem wesołego szatana.

Cała oprawa przynosi pierwsze skojarzenie z Harrym Potterem. Miało wyjść magicznie i biednie jednocześnie. Mamy piękne pokazy sztuczek i radości przeplatane biedotą i szarym życiem trupy cyrkowej. Wizje w lustrze są kolorowe, czuć w nich przepych, ale jednak grafika komputerowa zostawia sporo do życzenia. O ile ciemne lokacje tak bardzo nie raziły, o tyle te kolorowe były jakieś takie... płytkie graficznie.

Muza. Nie ma muzy. Nie było na czym ucha zawiesić. Jedyne co mi się przypomina to flet i jakieś cyrkowe brzdęki.

Wiecie, to jest tak, że nie bardzo wiem jak to ocenić. Z jednej strony koleżanka numer 1 zasnęła na tym filmie i to kilka razy, z drugiej strony koleżanka numer 2 wydawała się poruszona. Ja jestem po środku. Nie ma co wmawiać sobie, że film jest lepszy bo ktoś umarł. Nie jest. Jest zwykły i na jeden raz. Nie jest zły, jest dobry. Ale nie tak jak się tego spodziewacie.

*Ostatni projekt, w którym miał wziąć udział aktor Heath Ledger. Jego śmierć wstrzymała prace nad filmem. Specyfika roli (zmiana wyglądu zewnętrznego), którą miał zagrać aktor, pozwoliła jednak na obsadzenie w niej trzech innych, znanych aktorów (Jude Law, Johnny Depp i Colin Farrell). W efekcie jedną postać zagrają cztery osoby.

*W celu zabezpieczenia finansowej przyszłości córki Heath Ledger' a Matildy, Johnny Depp, Colin Farrell i Jude Law oddali jej cały dochód otrzymany z filmu.

Trailer:

Scooby Doo - S i P.

2010-01-06T21:04:00.001+01:00

Nie mam już niestety 12 lat. Ale to dobrze, bo piwo i porno mogę kupić bezproblemowo. Większe problemy mam z akceptowaniem, gdy ktoś robi mnie w wała. Lubię obejrzeć Cartoon Network, znam na pamięć imiona większości tamtejszych bohaterów, a Ben 10 z aktorami widziałem w dniu premiery. Widziałem też dwa poprzednie filmy o wiecznie głodnym psie. ScoobyDoo - Strachy i Patałachy nie jest dokładnie trzecim, a zerowym. I zerowym nie tylko w kwestii fabuły...

Nasza wesoła brygada zna się tylko z widzenia, a Scooby ma już właściciela. Jednak gdy pojawia się zły demon w szkole, a klatka z cyfrowym psem wypada z ciężarówki. Nasza drużyna zaprzyjaźnia się i postanawia w piątkę walczyć ze złem i występkiem! A przynajmniej ze szkolnym duchem.

Nie przyczepie się do tego jak się poznali, bo szczerze nie wiem. Przyczepie się za to do psa. To najgorzej animowany bohater komputerowy w ogóle! Nie podchodzi mi teraz porównanie do czegoś gorszego, powiem tylko, że tandetne dobranocki mają w sobie więcej szczegółów niż główny bohater, którego imię jest w tytule! Skubert (bo tak brzmi pełne imię) jest za jasny, za chudy a jego futro przypomina koc. Co prawda dysponuje fachowymi spojrzeniami, ale jego ruchy są płytki, widać że go tam nie ma i nigdy nie było. To najgorzej animowane "coś" ever! Daje słowo, wymiotować mi się chciało jak stanął na dwóch nogach. W kutasie jest więcej gracji.

Reszta drużyny to również aktorsko castingowe nieporozumienie.

Fred był miał ciemne włosy, a powinien być blondynem, Kudłaty śmieje się jak po przedawkowaniu kokainy, Dafne wygląda jak transwestyta i lata licealne z pewnością ma już za sobą. Nie zdziwiłbym się gdyby była matką trójki dzieci. A Welma wygląda raczej jak seksowna bibliotekarka, która za przetrzymanie książki zrobi Ci loda, a nie ktoś brzydki. Daje słowo, jest seksowniejsza od nich wszystkich razem wziętych.

Potwory wykonali dobrze. W ogóle kawał charakteryzacji odwalili. Pojawiają się nawet prawdziwe duchy (to nie spoiler) i trzymają fason, widać że ktoś podłubał przy nich. Za to nietoperze, to jakaś masakra komputerowa. Raczej atak przerośniętych much to jest, niż coś ciekawego.

Polski Dubbing to jak zawsze sprawa celująca. Wyraźnie, głośno - podobnie do wyobrażeń o tej ekipie. Niestety aktorzy widoczni na ekranie za szeroko rozstawiają te durne japy, przez co zgrać polski dźwięk z ich ruchami warg - jest prawie niemożliwe, co niestety widać.

Przyznam się, że obejrzałem ten film tylko dzięki grze na Playstation2 pod tym samym tytułem. W bonusach był zwiastun, który zapowiadał całkiem dobrą zabawę. Niestety, zostałem brutalnie okłamany, bo zwiastun (jak i cała gra) kazała mi przypuszczać, że będą rozwiązywać 4 sprawy. Niestety rozwiązali jedną, a dodatkowe potwory ze zwiastuna to 30s przed napisami końcowymi, by pokazać że po pierwszej sprawie, zostali takimi ekstra przyjaciółmi. I źle, bo scenki pokazujące to są najlepszymi scenami w całym filmie. Ogólnie kaszana. Może dzieci to łykną, ale robienie z nich idiotów i dostarczanie im chujowego filmu, bo niewiele jeszcze rozumieją jest nieuczciwe. Nie kupujcie, pewnie puszczą na Cartoon Network... Za to dwie poprzednie zobaczcie. Tam jest wszystko super. Ale o tym innym razem.

Nie znalazłem tego zwiastuna o którym mówie (może dodawali go tylko do gry), ale macie ten:

An American Carol

2010-01-06T11:33:00.003+01:00

Jest to film, który chce pokazać, że skandalista-dokumentalista Michael Moore (ten gruby reżyserek, który lubi opluwać Busha) jest idiotą. Fabuła skupia się na tym, że Michael Malone (kopia Moora) jest nawiedzona przez duchy rodem z opowieści wigilijnej. Te duchy pokazują mu co stanie się z Ameryką jeśli ten się nie zamknie i nie przestanie robić propagandy.. Recenzji nie będzie, nie patrzcie na okładke i Lesliego Nielsena. On jest tam góra 10 minut, jako dziadek opowiadający wnukom tę debilną historię.

Zamiast recenzji, przytocze kilka komentarzy z filmweba. Zgadzam się z nimi w 100% bo wytrzymałem na tym szajsie tylko 25 minut.

*DNO!!! I dwa metry mułu!!! Moze 3 sceny smieszne, reszta wogole niesmieszna w stylu "spiski nie istnieją, nikt wami nie manipuluje, jesli tak myslicie jestescie idiotami i zdrajcami"
Porazka totalna!

*wyłączyłem film po 15 minutach. szkoda czasu na oglądanie

*Oj z daleka od tego badziewia, dotrwalem do konca z mysla ze sie rozkreci i niestety lipaaa

*Początek zapowiadał się nieźle... ale trwało to zaledwie parę minut... DNO!!!

*Można nie lubić Michaela Moora bo to kłamliwy propagandzista, ale chwyty zastosowane w filmie „American Carol” są żenujące i gorszące każdego osobnika o minimalnym zasobie rozumu. Film kierowany jest dla dzieci i do amerykańskich debili bo tylko do takich mogą przemówić pseudoargumenty zastosowane w tym szajsie. Więcej nie ma się co rozwodzić nad tym badziewiem bo to uwłacza godności.

Trailer:

Wielki Stach (Big Stan)

2009-12-31T11:32:00.000+01:00

Jak zrobić udaną komedię? Wysłać chłystka do twardego więzienia i wymyślić 300 żartów na temat gwałtów. Problemem jest tylko, by nie przesadzić z obrzydliwością, a potem leci z górki.

Stach jest oszustem sprzedającym domki letniskowe. Wpada do niego policja i dostaje wyrok. Ponieważ wie, co robią w więzieniach z takim mięskiem jak on, przekupuje sędziego i zdobywa pół roku na uporządkowanie spraw, zanim trafi na 3 lata za kratki. Przypadkowo poznaje mistrza kung-fu, który nauczy go jak przetrwać w piekle...

Wielki Stach to komedia zrealizowana poprawnie. Gagi śmieszą, mimo że dotyczą głównie koloru skóry, homoseksualizmu i gwałtów. Jednak są na tyle świeże i delikatnie poprowadzone, że da się to oglądać. Może ja po prostu lubię filmy o więzieniach, ale śmiałem się na tym filmie głośno i często.

Aktorsko jest dobrze. Oprócz całej armii pakersonów już w więzieniu (większość chłopców ma gabaryty 2 szaf), mamy trójkę świetnych aktorów - których znamy i kochamy. Oprócz Roba Schneidera mamy tutaj również naszą ulubioną doktor z Housa, czyli Jennifer Morrison, oraz samobójczego onaniste, któremu sławę przyniosła upokarzająca śmierć (nikt nie liczy mu filmów, ważne jak zakończył żywot) Davida Carradine'a! (oboje na zdjęciach poniżej, Rob Schneider na okładce.)

Wracając jeszcze do aktorstwa. Jest ono przednie, i wszyscy dali sobie radę.

Muzyka to połączenie podkładów z filmów KungFu z mexykańskimi rytmami. W filmie zdarzą się i sceny tańca i radosne muzyczne przerywniki.

Praca kamery jest początkowo jakaś taka amatorska, aby później pokazać, że filmu nie robi pierwszy lepszy człowiek. Najazdy są ostre, dobrze sobie radzą w palącym słońcu.

*Pierwotnie żonę Stana, Mindy, miała zagrać Melanie Lynskey, jednak w końcu została zastąpiona przez Jennifer Morrison

*Film zaczęto kręcić w Los Angeles a zakończono go w Stockton (Kalifornia, USA).

*Wielki Stach" to ostatni film w karierze aktora Henry'ego Gibsona.

Osobiście uważam ten film za kawałek sympatycznej komedii, gdzie ludzie się zmieniają. Są sceny pod prysznicem, są wibratory. Dla mnie bomba. Dowcip delikatny, a Jennifer Morrison nie dość że piękna, to jeszcze widać jej majtki i cycki. Polecam się szybko zapoznać.

Trailer, a po nim pierwsza część filmu na YT. Klikajcie, a znajdziecie cały film. Pokój wam!

Film część 1:

Reszta na YT.

Californication

2009-12-27T12:30:00.000+01:00

W tej chwili będzie ostro i wywołam niemałą kontrowersję. To jeden z najnudniejszych seriali, które miałem nieprzyjemność oglądać.

Fabuła pokazuje nam znudzonego życiem pisarza, który w cudzych łóżkach topi smutek po odejściu wielkiej miłości. Ma 13letnią córkę i niemoc twórczą. Do tego jest prawdziwym twardym facetem, bezkompromisowym i szczerym.

Przepis na serial doskonały? Przystojny rozrabiaka i cycki co 10 minut? Nic bardziej mylnego. Postać główna jest przerysowana. Frank jest "za fajny", obraża każdego, używa słowa "fuck" nawet w przedszkolu i wystarczy mu 3s by zaciągnąć każdą do łóżka. Ale w prawdziwym życiu nie ma tak dobrze. Ciśnie mi się porównanie do Housa, który nie przekracza pewnych granic, a bohater Californication to zwykły fiut.

Do tego w głównej roli widzimy Davida Duchownego, który jest niemiłosiernie płaski. Już w Archiwum X miał na sobie jedną wykrzywioną twarz, ale dopiero tutaj pokazuje brak talentu. Niezadowolenie, palenie papierosów i w ogóle "niewyspanie" może zagrać każdy. Wielka mi sztuka. Jego szarmanckość też jest dyskusyjna. Ogólnie jest płaski, jak dowcipy które wypowiada.

Mimo, że to serial komediowy, nawet na chwile się nie uśmiechnąłem. Po prostu tutaj gag polega na różnych rotacjach słowa "fuck". Do tego robi się z tego film rodzinny, o zagubionym facecie, chcącym odzyskać kobietę. Ok, patrząc na to jako na dramat jest dramatycznie. Ale już intro (źle zrobione, nie trzymające się kupy, chaotyczne), informuje nas że to będzie film z happy endem czy czymkolwiek zbliżonym.

Aktorzy drugoplanowi są wyjątkowo... brzydcy? Jego córka wygląda jak kupa. Jego łysy kumpel jest nie lepszy. A miłość życia? Proszę was. Ich role sprowadzają się też do przeklinania, lub robienia za tło Duchovnego, więc nie było się w czym wykazać. Zresztą, pewnie nie daliby rady.

Muzyka jest świetna. Kalifornijskie rytmy sprawiają, że aż czuć słońce. Jest naprawdę dużo muzyki, a niektóre kawałki od razu lądują na naszym dysku.

Zrzędze, ale ten serial naprawdę nic w sobie nie ma. Charyzmatyczny główny bohater jest przerysowany. Ciągle się bije, pije i wyrywa laski na sam uśmiech. Nie ma w nim jakiejś prawdziwości. Wątki nudzą, dowcipy o masturbacji nie śmieszą. Lepiej założyć z góry, że kiedyś z nią będzie i nie musieć tego oglądać. Bo czemu on się jej co odcinek oświadcza, a pieprzy 4 inne w tym czasie? To tylko jedna z idiotycznych wizji serialu.

Davidzie Duchowny, kiepski z Pana aktor. Kto twierdzi inaczej i ma do powiedzenia coś na plus, niech komentuje. To tylko moja wizja serialu, bo ocena w internecie 8/10 i wiele nagród mówią co innego. Nie rozumiem po prostu czemu.

500 dni miłości

2009-12-26T09:52:00.004+01:00

Ja osobiście lubię filmy inne. Takie które wnoszą jakąś prawdę, kogoś kopią w dupę a ostatnią sceną nie jest "on" pędzący w ostatniej chwili na lotnisko, bo ona wylatuje już na zawsze do Afryki patrzeć na głodujące dzieci.

Fabuła mniej więcej przedstawia się tak: on spotyka dziewczynę marzeń, ona ma trochę inne marzenia. On się angażuje, ona wyznaje że nie chce stałego związku. On udaje, że rozumie i robi wszystko by zmieniła zdanie.

Największą siłą 500 dni miłości jest brak jasnej chronologii. Dni się mieszają, raz widzimy 321 by po chwili cofnąć się do 1 i zobaczyć jak się spotkali. W połapaniu się pomaga nam plansza z numerem dnia i... pogodą. Już przy samej planszy możemy zobaczyć że dzień np. 32 będzie smutny, on będzie ryczał i nic się nie uda, bo w tle rysunku pada deszcz. Albo odwrotnie, plansza jest słoneczna a litery się błyszczą. Ciekawa sprawa.

Aktorzy pasują idealnie. On czyli Joseph Gordon-Levit jest przykładem chudego, smutnego i ciapowatego faceta. Ona czyli NIESAMOWITA Zooey Deschanel jest natomiast śliczną, lekko znudzoną dziewczyną o niesamowitych oczach. Grają inaczej niż wielkie gwiazdy. Dużo spokojniej, prawdziwiej.

Sama fabuła połączona z grą aktorską stanowi bardzo mocny punkt produkcji. Jest smutno, bo jest prawdziwie. Reżyser się nie opierdalał, napisał coś życiowego, ładnie poprowadził kamerę.

Muzyka, to zupełnie inna bajka. Jeśli oglądaliście Juno poczujecie się jak w domu. Jest zwiewnie, wiosennie (Summer to imię głównej bohaterki, więc nie traktujmy tego jak lato). Pop, country - sam nie wiem. Po prostu świetnie to wszystko jest zrobione i chwile po seansie ścieżka dźwiękowa wylądowała u mnie w domu.

Co z gatunkiem filmu? Niewątpliwie jest to Dramatyczna-Komedia Romantyczna. Same dowcipy są świeże i sprawiały, że głośno wybuchałem nieskrępowaną radością. Dramat poprowadzony jest równie dobrze, ale jego intensywność zależy już od nas samych (jeśli mieliśmy bużliwe życie, powiemy "o chryste, ten film jest o mnie" wtedy jest dramatycznie). Romans? Czasami jest blisko Romea i Julii, by po chwili pokazać nam palec i ośmieszyć miłość stawiając ją na poziomie ambicji z American Pie.

*Po scenie, w której Tom tańczy z przypadkowymi ludźmi w parku, kobieta wręcza mu jego torbę. Zakłada ją w taki sposób, że klapa torby skierowana jest w stronę jego biodra. W następnej scenie klapa odwrócona jest w drugą stronę.

*Film był kręcony w Los Angeles (Kalifornia, USA).

*Schemat kolorystyczny filmu, skupiony wokół odcieni błękitu, został wybrany po to, by wydobyć kolor oczu Zooey Deschanel.

*To pierwszy pełnometrażowy film reżysera Marka Webba, który wcześniej zajmował się kręceniem wideoklipów muzycznych.

Minusów osobiście nie stwierdziłem. Film doskonale żongluje gatunkami miejscami parodiując je. Film jest doskonałą i lekką komedią, i świetnie nadaje się na popołudniowy seans w kinie/dvd jeśli czytasz to po stu miesiącach i film już wyszedł. Ja bawiłem się świetnie. I koniecznie zapoznajcie się z warstwą muzyczną. No miodnie.

8/10

Opowieść Wigilijna 3D

2009-12-24T12:30:00.003+01:00

Nie mogłam sobie podarować, w końcu jest Wigilia, a najnowsze dzieło Zemeckisa zdecydowanie zasługuje na znalezienie się na filmożercach.
Widziałam bardzo dużo ekranizacji powieści Dickensa, niektóre były dobre, niektóre średnie, a niektóre do tego stopnia przekombinowane, że nie dało się oglądać, szczególnie uwspółcześnione wersje. Po to powieść oddaje klimat XIXw., żeby się klimatu trzymać. Aha, i tylko jedna z ekranizacji zasłużyła na miano genialnej. Zemeckinsowska właśnie.

Treści nie muszę chyba przedstawiać- Opowieść Wigilijna jest już swojego rodzaju "szlagierem" filmowym i literackim. Zachwycę się natomiast wiernością oryginału z ekranizacją. Nie przekręcano faktów, nie dodawano od siebie treści, większość dialogów żywcem przepisano z książki. Nawet Marley miał te swoje ciężary i łańcuchy.

No i sam film to czysta magia podfaszerowana starymi, disneyowskimi klimatami. Iskierki, dzwoneczki, śnieg, kolędy, lampki, łańcuchy- czyli wszystko to, co się kojarzy ze świętami, a drugiej strony niezwykłe podróże powietrzne, i postacie duchów- cudowne, wierne powieści, magiczne i momentami nawet przerysowane. Jak i najważniejsza postać.

Scroodge. Szczerze? Był doskonały. To jego skąpstwo przenikało aż do szpiku, mimika była wystarczająco wymowna, żeby na pierwszy rzut oka stwierdzić, że nie znosi on świąt. Wzorowano się na twarzy Jima Carrey'a (u wszystkich bohaterów twarze są wzorowane na dubbingujących aktorach i to świetna zabawa- wyszukiwanie podobieństwa), i to naprawdę widać- układ ust, zębów, oczy... Nawet, gdy jest zgrzybiałym starcem. Jeśli chodzi o oryginalny dubbing- Jim dał z siebie wszystko. Ładnie udaje stary, brytyjsko-przemieszany akcent, ale faktycznie- tylko aktor komediowy mógłby tego dokonać, a komedia jest domeną Jima.

Marley za to straszy naprawdę. Serio, jest przerażający momentami. Jest zielony, stary, i początkowo nie patrzy Scroodge'owi w oczy. Bo w oryginale miał przerażać, i tutaj Zemeckis wziął to sobie do serca- ogromny szacunek i uznanie.

Muzyka jest dwojaka- z jednej strony świąteczna (Bocelli!), z drugiej motywy akcji w tle. Łupie tam, gdzie ma łupać, dźwięczy, gdzie ma dźwięczeć.

O ile np. w "Krwawych walentynkach" efekty 3D były... hm, średnie, o tyle tutaj zrobiły ogromne wrażenie. 3D chyba nie nadaje się do filmów fabularnych, ale jeśli chodzi o grafikę komputerową... Jest do niej stworzone. Tego filmu się nie ogląda, w tym filmie się jest.

Lepszej "Opowieści wigilijnej" nie zrobili i wątpię, czy da się ją pobić.

Przy okazji myślę, że podobną klasę kina 3D pokaże dopiero Alicja Burtona. Czekam niecierpliwie;>

I trailer:

Numer 23

2009-12-20T18:08:00.004+01:00

Wiem, z kilku niezależnych źródeł, że ten film może się podobać. Znam nawet kilku naiwniaków, którzy wierzą w cudowną wizję reżysera i odkryli, że wszystko co ich otacza składa się z liczby 23. Ja osobiście wolę 69, ten film jest totalnie idiotyczny i nie wiem, jak na filmwebie dostał ocene 7/10. Nie radzę tego oglądać, już tłumaczę dlaczego.

Joel (w tej roli Jim Carrey) jest chyclem i łapie psy. Pewnego dnia w jego ręce wpada książka o detektywie, który walczy z zabójczą siłą cyfry 23 ukrytej w każdej ważnej dacie, długości alfabetu i wszystkim co człowiek może sobie tylko wymyślić. Nim Joel się zorientuje, 23 zaczyna zbierać żniwo...

No dobra, nie zaczyna. O ile zapowiedź fabuły wydaje się ciekawa, o tyle przez cały film nic się nie dzieje. Padają wprawdzie wielce patetyczne kwestie pokroju "ta liczba zniszczy nasze życie, musisz mi uwierzyć", ale one ani przez chwile nie są niczym uargumentowane. Jim Carrey lata, szuka spisku i odkrywa straszliwą prawdę tam gdzie jej nie ma. Serio, bo po co on tak lata, skoro w filmie jest zero trupów, a wszystko widzi tylko w książce? Nic z tego co przeczytał ani się nie sprawdza w życiu, ani nie goni go zabójca... On przeczyta rozdział, stwierdzi że świat umiera, zło nadchodzi i tyle. Nic takiego nie ma miejsca, akcja dzieje się bez cienia sensu i motywu.

Gra aktorska praktycznie nie istnieje. Jim gra źle, a postacie drugoplanowe nie grają w ogóle. One sobie są i nie wie człowiek po co. Np. jego przyjaciel, jakiś profesor, pojawia się co kilka scen, nic nie mówi i znika. Tak wygląda cały film, wszystko się dzieje samo z siebie, bez ładu, chaotycznie, a oni to przypisują liczbie 23.

Dobrą stroną tego filmu jest niewątpliwie świetna i mroczna praca kamery. Tutaj panowie i panie wykonali naprawdę dobrą robotę. Film ma dwojaki tor. Zwykłe życie, oraz wyobrażenia tego co dzieje się w książce - czyli pracy detektywa. W tej części Jim Carrey wygląda mroczniej, bardzo seksownie i dojrzale. Ma zajebisty saksofon i urok. Rażą w oczy tylko jego lipne i za nowe tatuaże, ale w tej wersji i tak wypada o niebo lepiej niż w zwykłej.

Film o ile z daleka wygląda ciekawie, a z bliska pokazuje genialne zbliżenia, komiksowe i przerysowane sceny, z bliska robi z człowieka idiote. Wmusza nam, że wszystko co ważne, zdarzyło się 23, o godzinie 23, czy ma w sobie liczby 23. Ale pomija ile zjawisk, ile rzeczy, albo cokolwiek wcale takiej cyfry nie ma. Łatwo dać postrzał Kennedego i wmusić na 23 jakiegoś miesiąca, ale jak już zabili dajmy Lincolna to jakoś o tym nie wspomnieli, bo już z 23 nic to wspólnego nie ma. Do tego twórcy już na siłe zmuszają nas do interpretacji tej głupiej liczby i w filmie zdarzają się gadki w stylu: Oh, to 318! A 31 - 8 to 23! Tak, tylko że dodają odejmują jak chcą bez logiki. To ja też mogę powiedzieć, że 7 jest przeklęte, bo dodając 16 wychodzi 23! aaa, spisek? Albo 46! Przecież podzielone na 2 to 23! Zaczynam się bać. Głupoty tego filmu.

*Elisabeth Shue zrezygnowała z roli kobiecej w filmie, ponieważ zaszła w ciążę.

*Jest to 23 film Joela Schumachera w jego karierze reżyserskiej (włączając filmy, które nakręcił dla telewizji). Między innymi właśnie dlatego ten film ma nazwę "Numer 23".

*Psalm 23 ("Pan jest moim pasterzem...") jest najbardziej znanym i najczęściej cytowanym psalmem.

*Według biblijnych uczonych Jezus Chrystus urodził się 23 lipca.

*Samolot uderzył w WTC 11.09.2001 11+9+2+0+0+1=23

*Było 19 porywaczy, którzy porwali 4 samoloty we wrześniu 2001, 19+4=23

*Suma pierwszych sześciu (2*3) cyfr liczby Pi wynosi 3+1+4+1+5+9 = 23

*23 był ulubionym numerem Adolfa Hitler'a. Bazował na niej podejmując wiele ze swoich decyzji, które zawierały liczby w obrębie 23.

*Po dodaniu wszystkich liczb z daty premiery wychodzi 23.
2007-06-08 (Polska)
2+0+0+7+0+6+0+8=23

Nie ma potrzeby oglądać tego filmu, bo razi nawet zakończenie. Nie dość, że wszystko dzieje się bez celu, to ostatnie 30 minut jest nudnym i łopatologicznym wyjaśnieniem o co jest grane. To tak jakby zabijać w horrorze nastolatków, a w ostatnich 20 minutach pokazać historię zabójcy z jego dzieciństwa, albo w ogóle dopiero pierwszy raz go pokazać.

Dla mnie to szmira, nakręcona głupim mitem. Nic nie trzyma się tu kupy, wszystko jest podane "bo tak", gra aktorska ssie (wracaj do komedii Jim!) a całość jak na Thriller jest niebywale nudna. Akcja się tak wlecze... Nie rozumiem tej oceny z filmweba, weźcie to omijajcie, to po prostu strata czasu. Ale to moja opinia, wyrażajcie swoją poniżej!

A oto trailer:

Pingwiny z Madagaskaru

2009-12-18T08:25:00.004+01:00

Panowie! oraz Ty Marlenko. Nasza misja będzie niebezpieczna, a finał może być mroczny, lepiej się odsuńcie. A w ogóle to suszymy ząbki!

Najciekawsze postacie z filmu Madagaskar dostały własny 52 odcinkowy serial - czyli 4 Pingwiny które mają wojskowe zapędy i wykonują tajne i niebezpieczne misje na terenie swojego zoo. Dialogi zrobił jedyny chyba w Polsce koleś od dialogów do kreskówek i wyszło lodzio-miodzio.

Każdy odcinek ma podobny schemat. Pingwiny rywalizują z królem Julianem. On wszystko przyjmuje za "dar od bogów, bo sam jest królem przecież" a Pingwiny starają się pokazać mu, że jest debilem i wyjaśnić/zrobić coś po pingwiniemu.

Humor w tej animacji jest fantastyczny. Idealny Polski dubbing zrywa beret. Wielokrotnie będziemy pękać ze śmiechu przy kwestiach lepszych niż w Madagaskarze czy Shreku. Gwarantuje, że jeszcze nigdy się tak głośno nie śmialiście. To po prostu coś niezwykle niezwykłego.

Aktorzy poradzili sobie fantastycznie. O ile "wszystkich" znamy z nazwiska, bo nasza scena dubbingu jest ograniczona do iluśtam głosów, które robią wszystko, o tyle wypada wspomnieć o Jarosławie Boberku, który robi więcej! Ten człowiek zmienia głosy jak rękawiczki, a jego Król Julian jest większą indywidualnością niż wszystkie bajkowe postacie razem wzięte. Serial autentycznie śmieszy i chociaż zdarzają się słabsze odcinki - całość jest cudowna.

Cudowna nie jest już animacja. Jest sztywna a do tego niedopracowana. Ja rozumiem, że to jest serial. Ale popatrzcie na plakat obok. Zero detali z jest na tym pingwinie! Jest brzydki! A postacie drugoplanowe są obdarowane jeszcze gorzej i jeszcze biedniej. Ja nie wiem, czy oni te modele postaci do serialu robili od nowa, czy dostali słabsze komputery - ale postacie są brzydkie, obłe, mdłe i niedorobione i nijak mają się do tych z pełnometrażowego filmu.

Jednak to w niczym nie przeszkadza, bo przepyszna akcja oraz mroczny humor stawiają tą produkcje wyżej niż Madagaskar (poważnie, na liście światowej serial jest pare oczek wyżej niż oryginalny film).

Ja polecam jeśli lubisz śmieć się głośno i czysto z najlepszych dowcipów pod słońcem. Na grafikę przymknij oko.

Aby finał był spektakularny, zamiast trailera - pełna bajka świąteczna o pingwinach :> Trzyma poziom serialu i pozwoli poznać "jak to wygląda".

Średnia ocena w internecie: 8,56/10

Mikołajek

2009-12-16T23:06:00.004+01:00

Mikołajek (franc. Le Petit Nicolas) – kilkuletni chłopiec, główny bohater serii książek dla dzieci, napisanych przez René Goscinny'ego i zilustrowanych przez Jean-Jacques'a Sempé.

Przeniesienie kultowej księżki na ekran mogło okazać się czymś tragicznym. Nie okazało się, ale był drobny zgrzyt.

Mikołajek jest przerażony, że pojawi mu się brat a jego porzucą w lesie. Postanawia być grzeczny - to fabuła w wielkim skrócie. Szerzej to wiele opowiadań z wielu książek wplecionych w życie Mikołaja, ale będących lekko z boku tego co przedstawiłem jako fabułe.

Samo przeniesienie książek i jej wariackich opowiadań udało się doskonale. Bajki są zrozumiałe, proste, śmieszne. Nie ma tu ani jednej nudnej sceny, co dziś jest wyjątkowością. Wszyscy ludzie w sali kinowej co chwila wybuchali gromkim i serdecznym śmiechem.

Wszystkie dekoracje, muzyka i cała Mikołajkowa otoczka wyglądała znakomicie i właśnie tak, jak wyobrażamy sobie ten świat czytając książkę.

Aktorzy jednak to najtragiczniejsza część całego przedstawienia. O ile ich gra jest dobra, tak wygląd (chodzi mi o dorosłych) to jakaś porażka! Matka Mikołajka wygląda jak facet, tata jest za stary i łysy a nauczycielka za młoda. Można tak w kółko. O ile dzieci jeszcze da się znieść o tyle dorośli zostali dobrani źle i do oryginałów im daleko (przynajmniej o tyle ile stworzyła wasza wyobraźnia czytając książki). Dzieciaki zagrały wspaniale. Jest ich zdecydowanie za dużo i robi się chaotycznie, ale skoro w książce byli wszyscy to jak ich pominąć w filmie.

Muzyka to kolejny raz tylko tło, a najlepsza jej część idzie na napisach końcowych. Polski Dubbing wypadł świetnie i o ile kilka "złotych tekstów" pominięto (no bo co w końcu, kurcze blade!) tak aktorzy zrobili co mogli!

*Główne książki to: Mikołajek, Rekreacje Mikołajka, Mikołajek i inne chłopaki, Wakacje Mikołajka, Joachim ma kłopoty (później tytuł zmieniono na Mikołajek ma kłopoty).

*Po ponad 30 latach od śmierci Goscinny'ego jego córka Anna zdecydowała się ujawnić nieznane dotąd opowiadania. Tak powstał kolejny tom przygód Mikołajka: Nowe przygody Mikołajka (Histoires inédites du Petit Nicolas), wydany we Francji w 2004 roku. Następny tom Nowych przygód Mikołajka miał swoją premierę we Francji 5 października 2006. Trzeci tom z nieznanymi opowiadaniami o Mikołajku (Le Petit Nicolas, le Ballon. Dernières Histoires Inédites) ukazał się 5 marca 2009. Zawiera 10 niepublikowanych dotąd historyjek, napisanych przed laty przez Goscinny'ego, o których istnieniu nie wiedział nawet Sempé i w związku z tym ilustracje do książki wykonał współcześnie.

*Bohater tej serii został też wykorzystany w polskiej książce Mikołajek w szkole PRL Maryny Miklaszewskiej (tekst) i jej 10-letniego wówczas syna Mikołaja Chylaka (ilustracje). Pierwsze wydanie książki wyszło w drugim obiegu w 1986 nakładem Oficyny Wydawniczej "Rytm", a w normalnym obiegu pojawiła się w 1991 roku (Wydawnictwo Tenten).

*Film miał premierę we Francji 30 września 2009, podczas obchodów 50. urodzin Mikołajka (w Polsce premiera odbyła się 4 grudnia). Z tej samej okazji powstała seria krótkich filmów animowanych, emitowanych przez M6.

Tak więc Mikołajek to film dla całej rodziny. Niezwykle śmieszny i doskonale zrobiony. Jeśli nie mamy wielkich oczekiwań co do wyglądu aktorów, damy mu 10/10 (ah, bajeczne ma intro!) a jesli twarze są ważne 8/10 i oglądamy z uśmiechem na dziobaku!

2012

2009-12-08T16:55:00.005+01:00

Koniec świata jest już blisko. A jeśli bardzo interesuje nas jak się skończy, to jest naprawdę dobre uzmysłowienie nam tego.

Burze słoneczne prowadzą do gwałtownego "nagrzania" jądra ziemi. Po dokładnym obliczeniu wszystkiego co trzeba okazuje się, że świat się skończy, a ludzkość wyginie. Majowie to przewidzieli, a rząd USA znów kombinuje. Głupie supermocarstwo.

Powiedzmy sobie coś wprost. Fabuła nie trzyma się kupy. Wszystkie postacie, ich życiorysy, ich podróże i związki miłosne - są w tym filmie tylko po to, by pokazać jak najwięcej efektów specjalnych w jak największej ilości miejsc.

Od samego początku zastanawiałem się, czy człowiek który zrobił już "Dzień niepodległości" oraz "Pojutrze", może zrobić coś lepszego, coś nowego. Owszem, udało mu się.

O ile niektóre elementy fabularne są naciągnięte (niepotrzebne tankowanie paliwa, ziemia zawsze rozpada się dokłądnie pod stopomi głównych bohaterów.) o tyle podróż przez zniszczony świat jest przyjemna dla oka.

Aktorzy są nieźli. Bardzo ludzcy i spontaniczni. Co prawda "nie brudzą się podczas filmu", ale to nie ich wina. Bardzo sie omocjonuja i wypadają świetnie.

Muzyka to jak zwykle (który to już kurwa raz?) "epickie arie" podnoszące adrenaline. Serio, za dużo tej patetycznej muzyki, która nic sobą nie przedstawia, wykonuje ją 100 osobowa orkiestra i na żywco jest kopiowana gdzie się da.

Jak już zauważyłem, efekty specjalne to coś pięknego. Wielka woda, wybuchy, rozstępująca się ziemia. Wszystko co wielkie - niszczy się rewelacyjnie. Problem z tymi małymi rzeczami jest jednak. Ludzie wpadający w rozpadliny są sztuczni, samochody są jak zabawki, a lot samolotem wygląda jak jakieś sterowane zabawkowe coś. Wśród piękna czuć czasem smród. No cóż.

*Film kręcono w Kamloops i Vancouver, Kolumbia Brytyjska, Kanada oraz w Los Angeles, Kalifornia, USA.

*Tytuł filmu odnosi się do apokaliptycznej daty w kalendarzu Majów.

*Film zaczęto kręcić 23 lipca 2008 roku.

Ogólnie to bardzo ciekawe prawie 3h. Ma drobne zgrzyty, ale ja aż ściskałem ręke swojej dziewczyny oglądająć to, a wizja byla tak sugestywna że jeśli tak ma wyglądać koniec świata, to ja jestem przerażony. Chociaż fabuła mogłaby być sensowniejsza. Aha, oceny mnie dziwią. A was? Dla mnie 8.0/10

Filmweb6,50/10
IMDB 6.2/10

Stan Helsing

2009-12-08T15:45:00.002+01:00

Logo strasznego filmu, czcionka strasznego filmu, producent strasznego filmu, plakat strasznego filmu.

Na plakacie Jason, Freddy, Laleczka Chuckie, Pinhead, jakiś człowiek z dmuchawą do liści.

W środku jest Leslie Nielsen przebrany za kobietę, a duchy pokonuje się za pomocą karaoke.

Nic co widzicie w tym filmie nie jest fajne, te potwory nie są straszne, fabuła jest bez sensu i nie ma nawet jednego dowcipu który chociaż trochę wzbudza uśmiech. Aktorzy są drętwi, gagów nie ma. To miała być komedia i wyszło gówno.

Leslie Nielsen jest najśmieszniejszy bo ze dwa razy powiedział "pojeb".

Nie sugerujcie się okładką, nie sugerujcie się nawiązaniem do strasznego filmu. To najbardziej kretyński film w dziejach. Nie ma w nim dowcipów, nie ma akcji, nie ma rozsądnej fabuły. Za to są cycki. Koniec.

Oto co o tym myśle: 8======D - - -

Tak, to penis podczas wytrysku. Błagam, nawet nie oglądajcie tego. Ja nawet nie zamierzam się wysilać by to recenzować. Aha, to nie ma nic wspólnego ze świetną serią Movie. Zupełnie nic.

IMDB 3.7/10

Filmweb: 3,88/10

Galerianki

2009-12-04T20:44:00.004+01:00

Takie recenzje to ja lubię. Bo mogę powiedzieć "kurwa", mogę zauważyć, że ktoś komuś zrobił loda i w ogóle tak właśnie.

Galerianki to opowieść o dziewczynach, które za rozmaite fanty (rzadziej za pieniądze) użyczają swoich otworów napalonym draniom. Trafiamy na historie dziewiczej Alicji, która wpada w zepsute towarzystwo, gdzie "nie melanżujesz, nie żyjesz".

Od razu przejdę do niewątpliwych minusów tego filmu, aby tak ogólnie skupić się na plusach.

W 2006 roku powstała etiuda mająca 30 minut, a dziś jest ogólnodostępna w np. Youtube (linczory na końcu). I sęk w tym, że ta krótsza wersja w zupełności wystarczy, a nawet jest bardziej klimatyczna niż ta kinowa. Postacie są świeższe, młodsze i lepiej dobrane (chociaż to praktycznie te same dziewczyny). Jeśli miałeś/aś styczność z tym dziełem, daruj sobie full filma, no chyba, że do masturbacji. Bo laleczki są fest.

Z plusów należy zaznaczyć, że gra aktorska jest bardzo dobra. Dziewczyny nie tylko radzą sobie z ciężarem głównych ról, ale również z przeklinaniem, rozbieraniem się i scenami hetero/homoseksualnymi. Jak na tak młody wiek, poradziły sobie fantastycznie.

Kolejnym plusem jest muzyka. Sam O.S.T.R oddał swoje najlepsze kawałki, by film nam się nie nudził. Jego rap jest wsadzony w film bardzo delikatnie (np. jako audycja w radiu). Film jak na polski standard ma też niezły dźwięk. Dialogi są głośne, i raczej nie miałem kłopotów ze zrozumieniem o co czym mówią.

Dalej mamy fabułę, która co prawda jest przewidywalna i nieco odtwórcza, ale jednak bardzo bezkompromisowa i nie cacka się z postaciami. To jest brutalne polskie ubogie środowisko, tu pani reżyserka się nie cacka.

Film był kręcony między innymi w Warszawie w centrum handlowym Blue City.

Dialogi z tego filmu zostały wykorzystane na płycie O.S.T.R. pt."O.C.B.", wydanej w 2009 roku.

O ile lubicie historie bez happy endu, oraz ładne nastoletnie wywłoki (a prywatnie bardzo miłe dziewczyny, można znaleźć je na gronie) film jest dla was. Jeśli oczekujecie nowości, akcji i czegoś więcej niż w etiudzie. Nie znajdziecie.

A jak nie widzieliście jeszcze filmu, a nie macie na niego czasu, poniżej 30 minutowa etiuda, o której wspominałem.

Trailer:

Etiuda w 3 częściach:

Halloween 2007

2009-12-02T17:29:00.003+01:00

Jestem zdziwiony. Bez bicia przyznam, że nie pamiętam dawnych części, ale oglądałem je. Tutaj mamy znów część pierwszą, tym razem zrobioną przez Roba Zombie. I cholera, podobało mi się.

Film jest podzielony na dwa rozdziały. Dzieciństwo Michaela, oraz jego dorosłość. Nie mówie o tym przypadkowo, gdyż każdy akt ma dokładnie godzinę. Fabuła jest prosta: Michael miał głupie dzieciństwo, więc w psychiatryku wyrósł na podłego mięśniaka, założył maskę i zaczął siekać jak popadnie.

Niewątpliwą zaletą filmu jest jego prawdziwość. Wszystko, każde zachowanie ma tutaj uzasadnienie. To już nie ten sam bezmyślny zabójca zabijający bo tak. Tutaj poznajemy jego osobowość już w wieku 13 lat, widzimy jego zepsucie, konflikt osobowości i dzieciństwo. Wiemy dzięki temu po co zabija, czemu nosi maskę. No jest gites.

Aktorzy spisali się jak trzeba. Chłopcy chociaż lekko lamusowaci mają to coś, a dziewczyny piszczą jak opętane. Chociaż to przymusowo "nastolatki" nie zajeżdza tak liceum i słodkimi tekstami.

Efektów specjalnych nie ma żadnych. Ale jest krew. Jest jej dużo i w idealnym kolorze. Na wyrafinowane śmierci nie mamy co liczyć, tutaj albo widzimy nóż, albo tasak, albo kawałek kija. Można przyczepić się tylko do ilości trupów. Jest ich naprawdę sporo, co trochę nie pasuje do klimatu znanego z wcześniejszych odsłon gdzie były po 4 zgony na film.

Muzyka jest soczysta, rockowa ale też jakby symfoniczna. Doskonale buduje napięcie.

Wady? Film się dłuży. Nie jesteśmy pewni dlaczego dorosły Michaels karmiony żarciem z psychiatryka i zamknięty w metrowej celi ma 2 metry wzrostu i siłe słonia. Nie jest powiedziane przez większość filmu po co goni akurat kogoś wybranego i musimy uważnie samemu zgadywać i się domyślać.

*Propozycję reżyserowania filmu otrzymał Oliver Stone, jednak zrezygnował, gdyż był zajęty pracą na planie "World Trade Center".

*Jest to kolejny film z serii "Halloween", w którym pojawia sięDanielle Harris. Po raz pierwszy pojawiła się w "Halloween 4: Powrót Michaela Myersa" (1988) i następnie w "Halloween 5: Zemsta Michaela Myersa" (1989) jako Jamie Lloyd, córka Laurie Strode. Jej postać została uśmiercona w "Halloween 6: Przekleństwo Michaela Myersa" (1995). W części z 2007 roku pojawia się jako siedemnastoletnia Annie Brackett.

*W filmie wystąpiła Sheri Moon Zombie (prywatnie żona reżysera), zagrała Deborah Myers.

*Zanim postanowiono wprowadzić wersję filmu zaproponowaną przez Roba Zombie, studio dało zielone światło dla produkcji "Halloween: The Missing Years", która byłaby prequelem wcześniejszych filmów.

*Śmierć Ismaela (Danny Trejo) usunięto z wersji roboczej filmu, ponieważ szef studia jej nie akceptował. Rob Zombie jednak bardzo nalegał. Uważał, że jest bardzo potrzebna, by dosadniej ukazać jak okrutny jest Myers. Ostatecznie Zombie wygrał i zezwolono mu na umieszczenie tej sceny.

*Hasła reklamowe:

-"Zło ma przeznaczenie";
-"Gdy zapada ciemność ON przybywa";
-"Twarz za maską".

*Początkowo Dimension Studios miało w planach zrobienie filmowego crossovera, w którym miałby się także znaleźć Pinhead na wzór tego, jaki wyprodukował New Line Cinema w filmie "Freddy kontra Jason" z 2003 roku. Na ich oficjalnej stronie umieszczono więc ankietę, jednak fani byli przeciwni temu pomysłowi, więc studio go odrzuciło.

Remake Halloween to film udany. Bardzo współczesny i wyjaśniający rzeczy nadprzyrodzone na logikę. Oczywiście nie ustrzegł się błędów, ale w ogólnym rozrachunku wyszedł bardzo przyzwoicie. Póki co szykuje się na część drugą i trzecią która ukaże się w 2010 roku na Halloween. Niestety w 3D i pewnie ją spierdolą. Ale jedynkę, jak najbardziej oglądać można. Aha, mówiłem że zrobił ten film Rob Zombie? On robi popierdzielone horrory, pamiętajcie o tym.

Trailer:

Oszukać przeznaczenie 4

2009-12-02T17:10:00.004+01:00

Nie, ja się nigdy nie myle. To jest plakat 4 części. A gdzie cyfra? Taka moda, że cyfry nie ma. Jak rozpoznać jedynkę od czwórki? Jedynka to Final Destination, a czwórka to The Final Destination. Jakie to proste. Jak cały film.

Mamy tu kolejną powtórkę powtórek. Tym razem grupa dzieciaków poszła na tor wyścigowy. Oczywiście ma tam miejsce potworna masakra, która była tylko wizją. Nastolatki uciekają, a wizja się sprawdza demolując stadion. Skoro mieli zginąć a żyją, plan śmierci się rozpieprzył. Ale nie martwmy się. Śmierć wie gdzie mieszkają i na pewno ich efektownie pozabija.

Z ręką na jądrze powiem, że mamy tu doczynienia z najdurniejszą i najgorszą częścią serii.

Efekty specjalne stoją na poziomie MTV. Krew jest radosna, prawie że kolorowa. Flaki latają swojsko przez co zupełnie nieprawdziwie.

Śmierci wołają o pomstę do nieba. Są przewitywalne, wymuszone i pozbawione jakiejkolwiek finezji. Ba, tutaj lecąca opona sprawia, że nasza głowa wybucha. Znacie kogoś kto dostał oponą i wybuchł? Jak już powiedziałem, jest za dużo flaków. Większość rzeczy nawet nie ma prawa zabić, a w postaciach z filmu robi dziurę na wylot. To jest jakieś nędzne.

Muzyka to takie straszne nasilenia dźwięków, cobyśmy wiedzieli że zbliża się złooo. Są też jakieś radosne pioseneczki, ale wiecie - lecą z radia czy gdzieś. Nic nie wnoszą do filmu.

Aktorzy to banda nowicjuszy. Nie umieją grać, nie umieją ginąć. Stoją i pachną. Do tego wybitne zjebany scenariusz czyni z nich osoby upośledzone. Jak zwykle się rozdzielają, nie przejmują się, że 500 osób zabito na ich oczach, a w ogóle nie wierzą że też zginą, chociaż znaleźli notatki prasowe. A żeby tego było mało. Są cycki. Zupełnie niepotrzebnie.

*To pierwszy film z serii, w którym nie wystąpił Tony Todd. W pierwszych dwóch częściach pojawiał się jako pracownik zakładu pogrzebowego, a w trzeciej można było usłyszeć jego głos na diabelskiej kolejce górskiej jako zapowiadający przejazd głos wydobywający się z posągu diabła oraz na końcu filmu w podziemnym pociągu metra jako głos publicznego systemu informacyjnego.

*Ashley Tisdale była przesłuchiwana do roli Nadii Monroy, dziewczyny Andy'ego 'Gearheada' Kewzera, ale straciła ją na rzecz Stephanie Honore. Tisdale brała także udział w przesłuchaniach do "Oszukać przeznaczenie 3", wcześniejszej części serii.

*Jest to pierwsza część, która będzie zawierała sceny seksu.

*Zawiera 11 scen śmierci, najwięcej z całej serii filmów.

*Sceny wyświetlane w trakcie początkowych napisów odtwarzają najlepsze sceny śmierci z wszystkich wcześniejszych trzech części serii. Są one zaprezentowane w postaci zdjęć rentgenowskich w technice 3 D.

Ten film jest jak przydrożna prostytutka. Kiedyś z ciekawości go obejrzymy. Może z poprzednimi było fajnie. Ale po seansie coś nas swędzi... I zadajemy sobie pytanie, po co się zatrzymaliśmy jak nam machała.

Finito.

Trailero:

Paranormal Activity

2009-11-29T15:59:00.004+01:00

Zastanawiam się czemu nie lubię filmów o duchach. Po tym filmie chyba przestane, bo już wiem.

Paranormal Activity to film prosty. Jest laseczka i jest chłopaczek, a w nocy słyszą, że coś chodzi po domu i jęczy imie laseczki. Kupują kamerę i w nocy montują ją przy łóżku, a w dzień chodzą z nią "bo a nuż coś się wydarzy". Prowadzą narzeczeńskie dialogi i popadają w paranoje. A wszystko to prawdziwa historia udostępniona przez policje.

Już od pierwszej minuty film nudzi. Akcja jest przegadana, często kamera włączona jest bez powodu a czasami w środku dialogu przeskakuje dalej.

Postacie są poronione. Laska mimo, że fajna okazuje się mieć "drobny" sekret, a koleś mimo że rano widzi w kamerze "zdarzenia nadprzyrodzone" cieszy się i bawi jak dziecko. Mniejsza że boi się tylko w nocy a w dzień ma to kompletnie, ale np. jego dziewczyna przez większość czasu płacze by kamere wywalić, lecz gdy trzeba pokazać co robi chłopak to swobodnie nosi ją za nim po całym domu.

Oprócz ogólnej nudy płynącej z pory dziennej, mamy zupełnie nie straszną porę nocną. Wszystko obserwujemy z kamery w rogu pokoju. A to słychać kroki, a to ruszy się cień. Wszystko jest podzielone na "noc 1, noc 2". Akcji prawie w ogóle nie ma i dopiero ostatnie 20 minut jest trochę bardziej "wow". Ale jak na horror to za mało.

Co ludzie w tym widzą? Aktorstwo jest do bani, bo okazuje się że zagranie "amatorskiego życia" łatwe nie jest. Muzyki w tym nie ma. A fabuła jest mocno przewidywalna i nudna. Więc? Ludzi przyciąga format kamery z ręki i dokumentu. Ludzie chcą wierzyć, że to się wydarzyło i że duchy istnieją. Tylko, że tutaj lepiej sprawdza się pierwszy Rec czy pierwsze (są 3) Blair Witch Project. Paranormal Activity wygląda blado, zbyt "to udawany dokument".

Efekty specjalne są najlepsze jakie mogą być. Czyli niewidoczne. Gdy widzimy coś na kształt ducha i nie wiemy jak to jest zrobione: to efekt odniósł sukces.

*Produkcja filmu kosztowała zaledwie 11 tysięcy dolarów.

*Zdjęcia do filmu trwały zaledwie tydzień.

*Film powstał dla studia Paramount, jednak wyjątkowo logo tej wytwórni nie pojawia się ani w napisach początkowych, ani końcowych. Widoczne jest jedynie przy klauzuli dotyczącej praw autorskich.

Film zrobiony zerowym kosztem z nędzną grą aktorską. Przez całe 1h40min przewalają się 4 postacie, brak muzyki i brak straszenia. Jeśli byłoby tu logo Discovery czy czegoś bardzo wmawiającego nam że to nie film - mielibyśmy uczucia że coś nie gra - ale jak na prawdziwy film, wszystkiego jest za mało, zbyt płasko i zbyt nijako. Jeśli jesteś dzieckiem Piły albo czegoś z szybką akcją i trupami - nie ma po co oglądać. Jeśli jeszcze boisz się Buki z muminków, film Cię przerazi. Ja czuje, że straciłem 2h z życia.

PS. Tutaj jest parodia filmu: PARODIA NA JM radze oglądać dopiero po filmie.

Lilya 4-Ever

2009-11-20T12:32:00.003+01:00

Jeden ze smutniejszych filmów jaki widziałem. Rzecz bliska nam Polakom, bo dzieje się blisko - w Rosji.

Lilya ma 16 lat. Żyje w ponurych blokowiskach. Dookoła koledzy dresiarze, pełno narkotyków a miłość już od dawna nie istnieje. Gdy nowy facet matki postanawia zabrać je do USA zaczyna się spełniać złoty sen. Lilya ma dojechać do nich, gdy tylko się urządzą w Ameryce - jednak okazuje się, że po matce słuch zaginął a samotna 16-latka musi stoczyć się na samo dno, by jakoś przeżyć w złej i nieuczciwej Rosji..

Jeśli cierpimy na depresję, to ten film nam ją pogłębi. Historia jest przygnębiająca i poruszająca.

Aktorzy-amatorzy mimo wszystko sobie poradzili. Ich postacie są prawdziwe, czują ból i zło otaczającego ich świata. Ładnie nakreślona jest przyjaźń głównej bohaterki z małym Wołodią. Czuć uczucie nawiązane między nimi.

Muzyką zajął się Rammstein więc czasami jest ostrzej, ale wszystko jest doskonale dobrane, film aż zdaje się być specjalnie nakręcony na jakiś konkurs, a nie dla szerokiej publiczności.

Reżyser takich filmów jak Fucking Amal czy Tylko razem - zabawił się w coś na wzór dokumentu. Jednak tutaj historia okraszona dobrymi dialogami i "nie wtrącaniem się kamery" jest nie tylko niepokojąca, ale i przeraźliwa. Czujemy ból tej dziewczyny, drżymy gdy idzie sama wieczorem ulicą. Tak powinno się robić kino.

Efektów tu nie ma, bo i po co. To jest problem recenzji, bo jak opisać coś bez spojlerowania, coś co jest genialne? Tu nie ma błędów, bo brzydota i brud to siła napędowa filmu.

*Reżyser filmu i odtwórczyni głównej roli na planie "Lilja 4 ever" komunikowali się przy pomocy tłumacza, ponieważ Oksana nie mówi po Szwedzku, ani po Angielsku.

Film bazuje na wydarzeniach z życia Dangoule Rasalaite, która skończyła w Szwecji po tym, jak jej matka wyjechała do Ameryki. Film bardzo mocno opiera się na przeżyciach Dangoule, największą różnicą jest jednak Volodya, który nie miał swojego odpowiednika w rzeczywistości i został wymyślony przez scenarzystów.

Jest więc wstrząsająca historia. Wspaniała rola głównej bohaterki oraz zimna samotna i pusta Rosja. Ja się popłakałem. Nie ma co dalej pisać, koniecznie trzeba obejrzeć. Najlepiej z nastoletnią siostrą, może nie skończy jak główna bohaterka, gdy zobaczy jak naprawdę wygląda dorosłość.

EuroTrip

2009-11-20T12:30:00.004+01:00

Zastanawiam sie, czy mam prawo recenzować coś tak wielkiego. W sumie nie można na to podnosić ręki, ale i specjalnie nie ma o co. Najlepsza młodzieżowa komedia w historii i absolutne "nie znasz, jesteś debilem".

Scott gada przez internet z kolegą z niemiec. Gdy jego najlepszy kumpel sugeruje, że niemcy to sami zboczeńcy okazuje się, że komputerowy znajomy chce "zaaranżować spotkanie na żywo". Scotty blokuje zboczeńca uprzednio śląc stek wyzwisk. Wszystko zmienia się jednak, gdy zboczony kolega okazuje się być gorącą niemiecką laską. Ponieważ głupotą byłoby założenie nowego adresu mailowego i wyjaśnienie sprawy na "już" - Scotty i przyjaciele wyruszają w fascynującą podróż po wyzwolonej i pełnej przypadkowego seksu europie!

Film od razu zaznacze bije na głowę wszystkie amerykańskie tego typu produkcje. Jest świeży, dowcipny, łamiący stereotypy i atrakcyjnie podany.

Chociażby piosenka z tego filmu mało znanej grupy Lustra była swego czasu nucona przez każdego fajnego kolesia i kolesiówę na świecie.

To piosenka tak btw (tak śpiewa ją Matt Damon ;p a właściwie udaje że śpiewa, bo tak naprawdę to piosenka gitarzysty):

Aktorzy są stworzeni do tych ról. Ciapowaty Scott Mechlowicz, żywiołowy Jacob Pitts (najlepsza i najciekawsza powstać w filmie) niesamowita Michelle Trachtenberg (ultra seksowna z niej dupa) czy wiecznie prawiczkowaty Travis Wester. Te nazwiska może same z siebie niewiele mówią, ale właśnie dlatego podlinkowałem je do filmweba, cobyście złapali o co chodzi ;p. Są dobrani perfekcyjnie.

Jak już powiedzialem muzyka jest cudowna i to w całości filmu. Jest lekko, młodzieżowo i skocznie.

Humor jest zjadliwy, sytuacyjno-słowny (Scottego zostawiła dziewczyna Fiona, a zapowiedź piosenki sugeruje, że to już rocznica z nowym gościem. A to ten sam dzień ;p) Do tego miasta zwiedzane przez bohaterów są przejaskrawione. Amsterdam ocieka seksem, wibratorami i ziołem a na Słowacji między brudnymi i ohydnymi blokami największym hitem w tv jest nowość: "serial Miami Vice" :P

*Kiedy Michelle Trachtenberg pierwszy raz grała swoją scenę w bikini, za bardzo potrząsnęła swoimi włosami, dostała zawrotów głowy i wywróciła się.

*Chyba najsłynniejszą piosenkę z tego filmu - "Scotty doesn't know" wykonuje mało znany zespół Lustra (nagrali do tej pory tylko 1 płytę). Natomiast w filmie zamiast wokalisty zespołu występuje (jako jeden z niewielu naprawdę znanych aktorów w tym filmie) Matt Damon

*W czasie napisów końcowych umieszczone są usunięte sceny i gagi z filmu.

*Jacob Pitts (filmowy Cooper) podczas grania sceny na plaży nudystów, po zakończonych zdjęciach, nie chciał włożyć na siebie spodenek, gdyż twierdził, że lubi patrzeć na zakłopotanie reszty ekipy.

*W klubie Vandersexxx widać, że madame Vandersexxx ma normalne pończochy, a kiedy zrywa z siebie płaszcz w ułamku sekundy zwykłe pończochy zamieniają się w lateksowe.

*Wszystkie lądujące samoloty, którymi lecą bohaterowie filmu to Boeingi 757, natomiast ujęcia lecących samolotów ukazują maszyny marki Lockheed Martin L-1011. Wnętrza samolotów to atrapy.

*Błąd geograficzny: "Galleria di Vittorio Emanuel II", którą widzą bohaterowie w Rzymie. Galeria ta w rzeczywistości znajduje się w Milanie.

*Podczas początku filmu, gdy pokazana jest Europa z flagami państw, które mają odwiedzić bohaterowie, na fladze Słowacji kolory niebieski i czerwony są odwrotnie niż w rzeczywistości jest.

*Dwóch "ochroniarzy" madame Vandersexxx nosi imiona Hans i Gruber co razem daje Hans Gruber ... a tak nazywała się postać grana przez Alana Rickmana w "Szklanej pułapce"

Film to klasyk i kult. Niewiele jest tak dobrych komedii (o których nie wiedzieć czemu praktycznie nie słychać). Jest śmiesznie, seksownie i jest scena w pociągu! (kto widział wie o co chodzi :P) Niestety są błędy logiczne (jak w ciekawostkach powyżej) i niestaranny montaż. Ale to można znieść jeśli się o tym nie wiem :P Ups, wy wiecie. MUSICIE TO OBEJRZEĆ! Pozdro.

Statek miłości (Boat Trip)

2009-11-17T21:36:00.006+01:00

Lubicie gejowskie komedie w znakomitej obsadzie? Ja lubię.

W skrócie: Jest dwóch kolegów i jeden ma dziewczynę, niestety wredna dziewczyna odeszła. Drugi postanawia pocieszyć kumpa zabierając go na seks rejs. Jednak jeszcze wredniejszy od dziewczyny tego pierwszego pracownik biura podróży - zapisuje ich na rejs gejowski, zamiast na zwykły. Dwójka przyjaciół wkracza do krainy rozpusty, gdzie należy chodzić tyłem do ściany. Dodam, że to komedia romantyczna z happy endem.

Obsada jest niezła. Cuba Gooding Jr, Horario Sans czy Roger Moore w roli... Angielskiego Gej Gentelmana jej królewskiej mości ;p Pojawia się też kilka kobiet, więc jest na czym zawiesić oko, bo talentu to one raczej nie mają a i zbyt sławne nie są. Robią za rozebrane tło.

Żarty na szczęście nie ociekają spermą i chociaż czasami są zbyt dosłowne, na serio śmieszą. Mamy tu udawanie gejów, trochę sado-maso, żarty sytuacyjne.

Muzyka zdaje się być luźna, płytka i relaksacyjna. Mamy tu sambe, czacze, czy przeboje będące gejowskimi "herbami" jak: I will Survive (nie pamiętam czyje to).

Akcja i kamera przedstawione są poprawnie. Ta pierwsza jest dosyć szybka, nieźle poprowadzona i ma kilka wątków - przez co film upływa jak seks z nieznajomą - szybko i mamy ochote na więcej. A kamera pracuje delikatnie, nie trzęsie i choroby morskiej nie dostaniemy.

Film jest w dodatku bardzo ładnym pokazaniem homoseksualizmu. Wreszcie ktoś zrobił z gejów i lesbijek ludzi z uczuciami, będącymi lekarzami czy strażakami, a nie tylko "złymi rogatymi dewiantami". Do szerzenia tolerancji w sam raz.

*Kiedy Jerry tańczy na scenie, a jego dziewczyna go widzi, jego łańcuszek z dużym złotym znakiem dolara pojawia się i znika między ujęciami.

*Jerry i Nick, gdy wychodzili z biura podróży nie zapłacili za bilety na rejs.

*Film był kręcony w 4 krajach - Niemczech (Cologne, Bonn), Grecji (Ydra), Brazylii i USA (Los Angeles).

*Film został nakręcony w 2001 roku, jednak nie był wyświetlany na ekranach kin w USA przed 2003 rokiem.

*Po uratowaniu Jerry'ego z basenu przez Gabrielę, jej włosy są suche.

*Kiedy dziewczęta z drużyny szwedzkiej i hawajskiej spotykają się, naprawdę mówią w jezyku szwedzkim.

Więc. Mamy niezła komedie w stylu innym od American Pie. Tu jest grzecznie, romantycznie i śmiesznie. Film hitem nie jest, ale z całą pewnością warto go zobaczyć. Grzechów raczej nie naliczyłem.

V (2009)

2009-11-15T14:55:00.003+01:00

Są piękni, mądrzy, z kosmosu, chcą pokoju i prawdopodobnie naszej zagłady. Oto: "V". Nowy "stary" serial.

V to remake starej serii z lat 80.

Pewnego dnia nad wszystkimi większymi miastami świata pojawiają się statki kosmiczne. Miła laska z jego wnętrza (ta obok), oznajmia że nauczą i uzdrowią ziemię w zamian za wodę i coś tam. Oczywiście znajdują się sceptycy twierdzący że to przebrane jaszczury i że zniszczą ziemię. Jednym z takich krzykaczy jest Juliet z Lost (link tutaj) która jako agent FBI (zawsze tylko FBI walczą ze wszystkim) organizuje ruch oporu. I zobaczymy co dalej.

Z góry powiem, że póki co są 2 odcinki i tyloma też się posiłkuje. Jaka byla starsza wersja nie wiem. Wiem natomiast że:

Główną rolę dostała moja ulubiona aktorka z Lost i tym samym wzięła na swoje barki uniesienie całego serialu. Wielkich i znanych twarzy tu nie uświadczymy. A skoro nie ma z kim grać, to gra się źle. Dialogi są ociężałe, czasami wręcz płytkie i wyssane z palca. Akcja jest powolna, bardzo BARDZO przewidywalna, a sceny akcji są bez polotu. Wyobraźcie sobie latającą kulę, która zaraz wybuchnie. Macie? Dodajcie że kula goni laskę na szpilkach. Widzicie to? Niby jest akcja, ale cholernie pokraczna.

Praca kamery jest poprawna i zawrotów głowy nie zanotowałem, a czasami w sensacyjnych mi się to zdarza. Muzyka jest sytuacyjna, niezauważalna. Jest ładnie, głośno, wyraźnie a producenci pokazali że na całym świecie nie gada się po angielsku i niektóre przekazy kosmitów do ludzi są w ich ojczystych językach.

Efekty specjalne pytacie? Są całkiem przyzwoite. W końcu to duży serial sci-fi, a nie jakaś podła tandeta.

Zastanawiam się co można jeszcze powiedzieć, o 2 odcinkowym serialu? Jeśli już w 2 odcinku oglądalność spada o 27% to zły znak, ale to dopiero początek serii. Miejmy nadzieje, że będzie lepiej. Jednak, o ile ja oglądać będę, tak Ty czytelniku wiedz, że taki serial jest, ale nie musisz się z nim zapoznawać. Jeśli jednak tak jak ja uwielbiasz główną aktorkę Elizabeth Mitchell a i klimaty serialu nie są Ci obce - nic się nie stanie jak zobaczysz pilot.

Trailer:

Yatterman (Yattaman!)

2009-11-14T15:54:00.007+01:00

Tak panie i panowie, niech powita Was dziś niespotykane. Kultowa bajka teraz z aktorami. Co z niej wyszło? Tym razem nie trzeba czekać do końca recenzji, bo już śpiesze z odpowiedzią. Ten film jest NAJLEPSZĄ EKRANIZACJĄ ANIME!! Nic lepszego od dawna nie widziałem (i jako film w ogóle też!).

Fabuła jest prosta: Ten zły chce zdobyć 4 części czachy, aby władać światem. Wysyła swoich pracowników (zdjęcia poniżej) aby ją zdobyli. A Ci dobrzy czyli Yatta 1 i Yatta 2 walczą aby dobro wygrało.

Gdyby to był film animowany - stwierdziłbym, że są to 4 odcinki złączone w jeden. Mamy tu zdobywanie funduszy przez tych złych, budowę robota, walkę z dobrymi i tak 4 razy od nowa. Czy nudzi? Skąd! Film ryje beret i dla mnie mógłby trwać i pół dnia, albo być w ogóle serialem.

Aktorzy są solidni i jak nic pasują do swoich ról. Źli są brzydcy (chociaż są postaciami dramatycznymi, nieszczęśliwymi, zakochanymi bez szans na normalne życie), a dobrzy są ładni, radośni i zawsze wygrywają.

Muzycznie jest kolorowo. Zdarza się im tańczyć, czasami w tle lecą radosne japońskie bity. Efekty specalne są zadziwiające i nie jeden film z Hollywood może się od japońców uczyć.

Co do samego przeniesienia anime na żywy film. Jest kosmicznie! Postacie mają identyczny kostiumy, roboty są wielkie a z każdej klatki filmu wylewają się elementy dekoracji. Jest ich zatrzęsienie, znane śruby, czaszki.. Nie ma kawałka ściany który nie uświadamia nam że to właśnie to anime! Musiało to kosztować fortunę, ale nie ma co żałować ani jednego jena. Wyszło lepiej niż mogło wyjść.

Co poszło źle? Zdarzają się dłużyzny i trochę nędzne gadki o miłości. Prawie 2h, można uciąć o 20min i i tak nie straciłoby magii. Ale mamy wyrąbisty film - dla małych i dużych. Jeśli Polonia 1 w latach 90 była wam bliska - oglądajcie. Jeśli lubicie słodką tandetę - też. To w końcu Yattaman! Oby Ci ludzie zrobili Generała Daimosa... Aha, w drodze jest już drugi film a tam: YattaPelikan! Będzie się działo.

Trailer:

Rec2

2009-11-07T02:48:00.003+01:00

Rec2 to perfekcyjna kontynuacja. Nie ma tu alternatywnego scenariusza, akcja nie dzieje się w innym czasie czy miejscu. Tam gdzie kończy się jedynka, zaczyna się dwójka. Co do minuty.

Jednostka specjalna wraz z lekarzem przybywa na miejsce kwarantanny, wchodzą do budynku i starają się przeżyć, oraz zdobyć fiolkę zarażonej krwi. Dookoła hulają "zombie" i jest równie strasznie jak w jedynce. Ten sam dom, te samo wszystko.

Ale nie tak cudownie. Tam mieliśmy dokument "z kamery trzymanej w ręce". Tutaj kamera zamocowana jest na hełmie jednego człowieka z komandosów. Ma to swoje plusy, bo mniej trzęsie ale zaginął gdzieś duch wiadomości telewizyjnych.

Sama fabuła skupia się na tym (to nie spojler, to pierwsze 10 minut i uwaga, bo to będzie głupie) że zombie to wynik opętania przez szatana. Dosłownie. Będą modlitwy, krucyfiksy i sam demon przemawiający głosem 5 latki. Jeśli zajebiście wyglądał wirus "bo tak" w jedynce, tak tutaj tłumaczenie go opętaniem (pamiętacie co było na poddaszu w 1 części?) jest żenujące. Co więcej zombie co i rusz gdzieś znikają i nikt nie wie gdzie są. Nie ma się co martwić o nudę, bo twórcy dali nam opętane i chodzące po sufitach dzieci. Więc musicie wiedzieć, że film o zombie, to film o opętaniu i tak też jest pokazany.

Czy to źle? I tak i nie. Przynajmniej mamy wyjaśnienie skąd jest wirus. A że film jest "na żywca" kontynuacją i wygląda jak nakręcony za jednym rzutem, nie może być gorszy. Najlepiej gdyby go wcale nie było, ale poprawnie zamyka serię (taa, a w 2011 Rec3 więc po co ja to pisze.) Jestem jednak zdania, że nawet w pociętych filmach, te drugie części są do kitu (Np. Kill Bill vol 2).

Aktorzy są przekonywujący. Kamera się psuje, oni panikują, krzyczą. Pełen profesjonalizm. Nie znam się na hiszpańskim kinie, ale to chyba mało znani ludzie, bo wyglądają jak każdy z ulicy, co dodaje realizmu.

Muzyki brak, jak to w horrorach.

Efekty specjalne? Ehh. W jedynce ich nie było. Tu są. Niestety. Nie jest źle, ale realizm poszedł się jebać.

*Reżyserzy Paco Plaza i Jaume Balagueró dubbingowali niektóre zarażone osoby.

*Pablo Rosso, który w pierwszym "[Rec]" wcielił się w postać kamerzysty, tym razem zagrał antyterrorystę o nazwisku Rosso.

*Film kręcono w Barcelonie, Hiszpania.

*"Rec 2" jak i pierwsza część jest tak samo kręcony; przypomina dokument z pierwszej ręki.

Podsumujmy. Fabuła jest praktycznie bez sensu, zwroty akcji są przewidywalne a z zombie zrobili ofiary demona. Do tego wepchnęli na siłe dodatkowe postaci i tłumaczyli ich przeżycie w tak durne sposoby... Ale jednocześnie (wiem, ze plotę bez składu i logiki) to doskonała kontynuacja, świetnie wszystko wyjaśniająca, a do tego z zaskakującym zakończeniem.

Więc tak: Jeśli Rec jest tylko jeden, nie ma po co psuć sobie głowy. Jeśli tamto to mało i chcesz wiedzieć więcej o wirusie a do tego lubisz hiszpańskie horrory - obejrzyj. Jako horror straszny (podskakiwałem), jako kontynuacja - dobry, jako sensowna kontynuacja - debilizm.

Tak czy siak wybór należy do Ciebie!

Trailer (nawet on jest bezsensowny, a jest w 100% oryginalny):

Odlot

2009-11-04T10:50:00.003+01:00

Czy smutne filmy powinny trafiać do dzieci? No bo jeśli z założenia animowana komedia sprawia, że chce się ryczeć co jakiś czas to co robić? Wprawdzie mieliśmy brutalną śmierć w Królu Lwie, czy innych produkcjach, ale czy w 2009 roku jest na to jeszcze miejsce? Nie znam odpowiedzi, ale Pixar znów zrobiło dobry film.

Odlot to historia 70 letniego Carla. Otóż miał on żonę (o tym za chwile) i po jej śmierci, zamiast trafić do domu starców - przywiązuje do swojego domu balony i odlatuje nim do wyśnionej krainy gdzieś w Ameryce Południowej. Przypadkowo zabiera ze sobą 8 letniego irytującego chłopca (ponurak i denerwujące coś - to się robi nudne). Razem lecą i odkrywają że przyjaźń i bohaterstwo może przyjść w każdym wieku. Ok, koniec tego lukru.

Na początku wita nas coś niebywale smutnego, bo retrospekcja całego życia głównego bohatera, odkąd sam miał 8 lat. Patrzymy na upływający czas, na budowanie domu, na wycieczkach rowerowych z żoną, a w końcu na jej śmierć. I niestety tego typu wspomnień, czy chociażby smutnego wpatrywania się w jej zdjęcie jest za dużo. O tyle za dużo, że to zauważyłem i zdarzały się chwile, że łzy wyłaziły z oczu.

Ale ma to i plusy. Pierwszy chyba raz emeryt jest główną postacią i trzeba przyznać, że jest uroczy. Stary z niego cham, ale nie zgred jak może sugerować wygląd. Po prostu ma cel i wkurzają go poboczne postaci, bo przecież nie wiemy ile będziemy żyć, a dojść trzeba. Nie spodziewajmy się jednak wielkich i śmiesznych tekstów, raczej sam wygląd Carla, zachowanie i gestykulacja wzbudzają uśmiech.

Animacja jest pierwszorzędna, ale nawet jakby było gorzej, byłoby dobrze. Po prostu Pixar siedzi w tym całym sercem i wykonuje odjazdowe modele postaci, tła i te wszystkie inne drobnostki, które upiękniają film. Niech ktoś mi powie, że chociaż jedna scena np. w Shreku jest ładna graficznie, to ja mu pokaże jak tutaj zachowują się balony - jak żywe. Postacie drugoplanowe (tu w większości psy) też zbudowane są przyzwoicie, tak że od razu widać ich charakter.

Od strony dźwiękowej jest ok. Polski dubbing w czystej postaci, bez rewelacji.

Jeśli mówimy o stronie polskiej, trzeba nadmienić coś, co osobiście widziałem PIERWSZY raz w życiu! W tej animacji większość napisów (już w środku bajki) jest po Polsku! Np, jeśli Carl ogląda album ze zdjęciami, to na albumie jak byk stoi Zdjęcia Carla! Albo jak pokazują list, to jest po polsku! Wygląda na to, że dostaliśmy własną kopię, zrobioną specjalnie na polski rynek, bo widzieć polskie grafiki w bajce to zupełna nowość.

Jak już też stwierdziłem, humor to dość osobliwa sprawa i prawie nie występuje. Jest smutno, przygodowo, ładnie, ale nie śmiesznie. Taka to już produkcja, wracająca lekko do klasycznych animacji Disneya.

Na pewno mimo kilku wad, ma ogrom zalet i chociaż nie jestem pewny do jakiej grupy wiekowej powinien trafić, o tyle do mnie trafił.

Kawał porządnego rzemiosła, ale bez rewelacji. Warto zobaczyć, nie trzeba rozpamiętywać.

The Cleveland Show

2009-11-01T20:39:00.002+01:00

Oto i mamy spin-off serialu Family Guy. Co można o nim powiedzieć?

Zdecydowanie najnudniejsza postać z całego serialu dostała swoje własne przygody i to odbiło się zupełnie na wszystkim.

Cleveland po rozwodzie wziął syna i wyruszył w świat (to on miał syna?). Zatrzymał się u byłej szkolnej miłości, wziął z nią ślub i...

Rozpoczął się nudny, płaski jak 5 latka - murzyński sitcom w stylu wszystkiego co nie jest śmieszne, leci na TVN7 lub Comedy Central. Najbardziej przypomina to Bill Cosby Show, gdzie nic się nie dzieje, a śmiech leci z taśmy.

Wszystkie dowcipy jak żywo dotyczą koloru skóry z tą różnicą że czarni są bardziej rasistowscy niż biali (ciągle wypominają do zupełnie wszystkiego, swój kolor skóry "nie podałeś zupy w 20s bo jestem czarny!"). Retrospekcji nie ma, bo serial chce mieć swój własny styl. Tak samo jak American Dad, sitcom ten, jest bardzo podobny do "Głowy Rodziny", i to niewątpliwie mu szkodzi. Oczekujemy czegoś, czego nie dostajemy i nie dostaniemy.

Postacie są denne. Niedźwiedź bojący się żony, wieśniak, rasista i rodzina czarnych z problemami. Zdecydowanie nie tu zaparkowałem swój samochód (kto odpowie z czego ten tekst, dostanie cukierka).

Dubbing jak w każdej animacji tych producentów jest celujący i głosy wyraźnie różnią się od pozostałych - jest różnorodnie.

Nie ma co się czarować, nie jest dobrze. Wprawdzie jest do tej pory dopiero kilka odcinków, ale serial nie jest atrakcyjny.

Zdecydowanie serial komediowy, nie jest tu komediowy. Zobaczcie trailer, lub pierwszy odcinek i umrzyjcie w spokoju. Więcej nie warto.

Trailer:

FlashForward

2009-10-31T16:49:00.002+01:00

Właściwie to zabawne. Strona ta powstała jako recenzje horrorów klasy B. Nie spodziewałem się, że tak pójdziemy na przód i że kiedykolwiek pojawi się tu recenzja serialu sensacyjnego. Ale to jeden z tych seriali, obok których nie można przejść obojętnie.

Serial jest ekranizacją powieści Roberta J. Sawyera pod tym samym tytułem czyli po polsku "Przebłyski przyszłości". Jednak linia fabularna podąża nieco innym torem, więc książką nie ma co się sugerować.

Fabuła jest prosta: pewnego dnia każdy człowiek na ziemi traci przytomność na dokładnie 2 minuty i 17 sekund, dodatkowo podczas tego zdarzenia widzi migawkę swojej przyszłości a dokładnie 29 kwietnia 2010. Dlaczego ludzie padli jak muchy? Co wydarzy się 29 kwietnia? Czy założenie specjalnej strony internetowej i zapisywanie wizji każdego na świecie, pozwoli ułożyć tą "mozaikę"? Tego jeszcze nie wiemy, ale zaczniemy się dowiadywać...

Zacznijmy od czegoś oczywistego. Sam pomysł jest całkiem niezły. Nie ma to jak niewyjaśnione zjawisko i mnóstwo towarzyszących mu teorii spiskowych. Fabuła skupia się więc na odnajdywaniu poszlak, które ludzie widzieli w swoich wizjach. Jednym urodzi się córka, inni kupią kwiaty, a jeszcze inni wizji nie mieli, co oznacza że spali lub.. byli martwi. Więc każdy ma coś do powiedzenia, agent Fbi walczy o życie a felerna data coraz bardziej się zbliża.

A co się stanie jak cała ludzkość padnie na ponad 2 minuty? Zrobi się zamieszanie. Zamieszanie oddane w cudowny sposób. Spadające samoloty, karambole... Efekty specjalne co prawda mają taką "serialową duszę" (robi się je na szybko i mniejszymi kosztami), ale stoją na zadziwiająco wysokim poziomie. Wszelkie wybuchy, skrawki wiadomości, latające szkło - zrobione są bardzo dobrze. Prawie jak na żywo.

Serialowa muzyka to niepokojące brzmienia, boom'y i czasem jakieś sielankowe melodyjki. Każdy dźwięk jest niezauważalny, ale budujący właściwe dla danej chwili napięcie.

Aktorzy to jak dla mnie największy problem tej produkcji. Są jakoś tak sztuczni i "za ładni". Do tego mam wrażenie, że wszystkich już gdzieś, w czymś widziałem, ale nie mogę sobie uzmysłowić gdzie. Mimo wielkiej chęci, jeszcze nie udało mi się do tych ludzi przekonać. Owszem jest kilka barwnych postaci, ale generalnie pod tym względem jest mdło. Co prawda jest ukazało się narazie 6 odcinków (następny 5 listopada 2009), ale to dobrze, bo można śmiało na świeżo oglądać i liczyć, że postacie lepiej ograją swoje role.

Zaznaczyć trzeba, że oprócz (w tej chwili) 6 odcinków do zdobycia w internecie (ma być 24, ale jak to będzie nie wiem) polski AXN zamierza rozpocząć nadawanie serialu od 14 listopada. Tak więc, i w polsce da się uczciwie obejrzeć.

Rewelacyjne efekty, dużo przypomnień (coby się nie pogubić w wątkach i postaciach), ciekawa fabuła i sztampowi bohaterowie. Jednak dla mnie to wszystko jest na plus i liczę że będzie tylko lepiej. Szczególnie z aktorami :>

Zobaczyć jeden odcinek nic nie boli, a w razie czego, będzie co robić w zimowe wieczory :>

Promo:

Cyckonautki

2009-10-25T11:48:00.005+01:00

Ocena na filmweb 5,25. "Pełna pięknych kobiet parodia filmów Sci-Fi". Czy tak jest? Czy mamy tu coś wyjątkowego, a do tego erotycznie zabawnego?

Otóż moi milusińscy... GÓWNO!

Ten pieprzony film to największa udręka, najdłuższe pieprzone 1h13minut w moim życiu! Najbardziej stracony czas jaki można sobie wyobrazić, że aż zacytuje Szekspira: O KURWA!

Fabuła jest skomplikowana: W kosmosie jest sobie stacja telewizyjna, która transmituje jak zła królowa wysysa seksualną energię z planet i jej mieszkańców i przerabia ją na paliwo do swojego odrzutowca. Niestety przyszedł czas na ziemię i królowa wybiera 4 gorące (według reżysera) laski, które według niej są najseksowniejszym paliwem na świecie. Jednak tylko jedna może oddać swoje libido i zaczynamy obserwować która ma go najwięcej.

Co mamy w tym filmie? CYCE! Mamy małe, duże, silikonowe i obrzydliwe. Są laski brzydkie, brzydsze i totalnie plastykowe. Faceci są grubi, obrzydliwi i wyglądają jak szczury. Ba, w tym erotyku nie ma nawet seksu! Ani odrobiny!

Całość wygląda tak: idą laski przez pustynie i muszą natrzeć się oliwką. Cycki w góre, zwolnienie i fajna muzyka. Dziewczynki pocierają się, nacierają, dotykają i idą dalej. Nagle chce im się pić, rozbierają się i polewają wodą w spazmach orgiastycznych dźwięków. Zła królowa się śmieje, a lesbijki się pocierają dla niej, przy niej i w ogóle.

Efekty specjalne są tak piorunująco ZŁE, że nie sposób opisać tego słowami. Statki kosmiczne jak i wszystko inne wyglądają gorzej, niż w pierwszych serialach sci-fi w ogóle. Mamy tu płaskie bryły udające coś czym nie są. W "statkach" napchali guzików i przełączników, że jest ich minimum 500 w każdej kabinie, co i tak nie przeszkadza silikonowej blondynce obsłużyć ich za pierwszym naciśnięciem.

Muzyka to konkret na kolejny referat. Jest na żywca UKRADZIONA z Mortal Kombat. Lekko przyśpieszona, ale na żywca zajebana co jest już totalną masakrą.

Do tego reklamy! Co jakiś czas włączają się niby to śmieszne reklamy seks usług z najpaskudniejszymi babami na świecie! Brzydkie silikonowe raszple zachęcają nas machając sutami, ale to bardziej lek na przeczyszczenie, niż viagra. Do tego film twierdzi, że jest parodią. Ale do cholery czego? Brak tu nawiązań do czegokolwiek! Po prostu każdą okazje którą można uznać za parodystyczną, tu zmarnowali pokazując cycki! I to w taki sposób, że nie można (a kto by chciał) się masturbować, bo ujęcia są jak z teledysku i zmieniają się co kilka sekund, albo są potwornie rozmazane.

Jak już powiedziałem, to jedyny erotyk bez seksu, parodia bez kpienia z innych filmów i najboleśniejsze 1h13min jakie przeżyłem. Gdyby nie moja filmowa partnerka która "chce dla jaj wiedzieć jak to się kończy" już po 2 minutach gdy lektor! zaczął śpiewać piosenkę - film wyleciałby przez okno. WIELKIE NIE! DLA TAKICH PRODUKCJI! Tytuł to nie wszystko.

Nie ma trailera, ale znalazłem scenę:

Family Guy - The Movie

2009-10-24T19:25:00.000+02:00

Niewiele z Was wie, że istnieje serial tak masturbujący narządy śmiechu, że boki zrywać (ok, to było ponure i nie śmieszne). Dajmy, że wiele z Was wie, bo to dobry serial i puszczano go w polskiej telewizji. Ale już na pewno większość nie wie, że zrobiono film pełnometrażowy, który można znaleźć na najbliższej myjni samochodowej za 3.99$.

Zabójczy Bobas Stewie martwi się, że taki idiota jak Peter jest jego ojcem. Ma nadzieje, że gdzieś na świecie jest ktoś taki jak on. Oglądając z Brianem telewizje dostrzega osobnika, który wygląda jak jego klon! Dołącza do cipkowozu Glena Quagmire i wyrusza na poszukiwanie "ojca". Oczywiście, są tam jakieś dodatkowe wątki, ale ten jest główny i nie zdradza za wiele.

Co więc tu mamy dobrego do schrupania w tymże filmie? To samo, co w każdym odcinku serialu. Akcje i fabułę przerywają liczne retrospekcje, które właśnie wpływają na dowcip w serialu/filmie. Żarty trzymają swój poziom, obsada również, ponieważ głosy są oryginalne, a do filmu na siłe bo na siłe, ale wepchnięto praktycznie wszystkie znane nam postacie. Mamy naszego ulubionego emeryta pedofila, matkę Petera czy brata Briana.

Muzyka jest przyjazna dla ucha, a jak już powiedziałem, głosy postaci są identyczne jak w serialu, co nie dziwne, bo:

*Film pierwotnie został stworzony jako trzy oddzielne odcinki czwartego sezonu serialu Family Guy (Głowa Rodziny). Odcinki miały nazywać się "Stewie B.Goode", "Bango Was His Name Oh!" and "Stu And Stewie's Excellent Adventure". Odcinki te zostały połączone, wzbogacone o materiał na początku i na końcu, a następnie wydane pod wspólnym tytułem.

*W filmie jest aż 46 retrospekcji (średnio jedna retrospekcja na 1,91 minuty).

*W scenie weselnej widoczny jest Francis Griffin. Postać ta umarła wiele lat wcześniej.

Serial jest doskonaly, film jest połączonymi "zaginionymi odcinkami" z okazji wrócenia na antenę kanału Fox (przegrywał z Przyjaciółmi i Robinsonami i został zawieszony na 2 lata). Właściwie to nie recenzja, skoro nie można powiedzieć, że to coś innego niż serial. To taki pstryczek dla tych, którzy nie wiedzą o istnieniu filmu. Jeśli śmieszy Cię "Głowa Rodziny", utoniesz w filmie. Najlepiej oglądać po 3 sezonie. A jeśli Cię nie śmieszy, lub jej w ogóle nie znasz... Cóż, to najlepsza mieszanka, by pokazać co tracisz.

Trailer:

(wiem, że lipny, ale znajdzcie mi lepszy)

Saw VI

2009-10-23T16:41:00.002+02:00

Zastanawiam się, czy można spłycić jakoś recenzje do kilku słów, aby zachęcić lub odrzucić od filmu. Ostatnio (za co bije się w pierś) nie wychodzą mi dowcipne recenzje, bo trafiam na filmy przynajmniej dobre. A Tym razem? Piła 6 to najlepsza część serii. Bez dwóch zdań.

Agent Peter Strahm nie żyje, a detektyw Hoffmann nadal naśladuje sławnego i martwego od 3 części Jingsawa kontynuując jego dzieło. Wydawało się, że zostało ono zakończone w 5 części serii, ale gdy FBI wpada na nowy trop, trzeba jeszcze raz rozpocząć grę, która zmieni życia kilku osób.

Po dosyć chaotycznej części poprzedniej, dostajemy perfekcyjną kontynuacje. Tutaj również trzeba pamiętać "co działo się w poprzednich częściach" jednak w 6 jest to skonstruowane w taki sposób, że autorzy pokusili się o szersze wyjaśnienia i dialogi - dzięki czemu ważne momenty są tłumaczone, a nie jak w poprzednich częściach "migawka i pamiętaj sobie sam co było 5 lat temu".

Aktorsko jest przyjemnie. Mimo, że nie podoba mi się główna postać, która gra demonicznego Marka Hoffmana, tak na pewno znajdzie się ktoś kto go polubi. Dzięki nagraniom video czy retrospekcjom, znów spotkamy Jigsawa (mój ulubiony Tobin Bell) czy uroczą Amandę. Tak więc, Ci pierwszoplanowi (nasi ulubieni) dają sobie konkretnie radę. Jest też oczywiście plejada nikomu nie znanego mięsa armatniego w postaci ofiar "nie szanujących życia", ale to drugoplanowe role, mało wnoszące do fabuły. A ich gra aktorska? Przecież bez sensu pisać, że ładnie drą japę czy tryskają krwią.

Jeśli chodzi o bryzganie krwią, to jest trochę spokojniej niż w poprzednich częściach. Jednak pułapki znów sprawiły, że aż zawyłem i powiedziałem do siebie "o kurwa!". Nie wiedziałem, że da się jeszcze wymyślić coś fajnego, a tu proszę. Pułapki są co prawda psychologiczne ("uratuj mnie, a nie jego, jestem w ciąży a on Cię nie lubi"), ale i boleśnie krwawe. Mamy tu przytapianie, miażdzenie, rozcinanie. Jest wszystko co chcielibyśmy jeszcze zobaczyć.

Muzyka od lat się nie zmienia. Aż dziwne, że wydają z nią dalej płyty. Jest tak jak było.

*Tanedra Howard zwyciężając w programie telewizji VH1 "Screem Queen" (Królowa krzyku), w nagrodę otrzymała udział w obsadzie filmu.

*Zdjęcia do filmu realizowano w Toronto (Kanada).

*Scenariusz rozdany nowym członkom obsady w serii nosił nazwę "Evolution III". Scenariusz nie mógł więc wycieknąć. Evolution Pictures to spółka, której własnością jest Twisted Pictures.

*Wersja reżyserska została ukończona 6 czerwca 2009 roku.

*Praca na d filmem pierwotnie zamknięto 10 lipca 2009 roku. Z powodu złożonego zakończenia producenci i studio zdecydowali się na kolejny tydzień zdjęć, by perfekcyjnie ukończyć ostatnie 5 minut. Potem oficjalne zakończenie prac nad filmem ogłoszono 21 lipca 2009 roku.

Piła to piła. Alu ta w odróżnieniu od innych jest świetnym horrorem z elementami thrillera. Są wyraziste postacie, wymyślne tortury i śmierci, a i scenariusz jest doskonale dopracowany (chociaż jak dla mnie Saw 5 i 6 to jedna część, przecięta na pół). Polecam.

Poleciłby wam też Mateusz i Matylda Damięccy, bo byli w kinie na przedpremierowym seansie i jak widziałem podobało się im. Tylko Multikino to chuje, bo obiecali wielką dolewkę, a potem się z tego wykręcili twierdząc że tylko w 3 dniowym karnecie. Chuje.

Trailer:

Superhero Movie!

2009-10-12T08:44:00.004+02:00

Ile już było tych parodii? Wiele, ale każdą oglądam "bo tak". Bo to przyjemna seria, bo czasami jest śmiesznie, a czasami nawet śmieszniej, bo łapię żarty. Przedstawiam tym razem parodię, filmu o wszelkiej maści superbohaterach!

Główny bohater Rock jest mega-leszczem. W klasie się z niego nabijają, ukochana dziewczyna puszcza się z innymi. Rodzice zginęli podczas napadu i jest chujowo. Do czasu, aż podczas szkolnej wycieczki, gryzie go zmutowany pają.. tfu, zmutowana ważka. Rick postanawia zostać człowiekiem ważką, by walczyć ze złem i występkiem. A że równolegle do niego pojawia się zły do granic możliwości Człowiek Klepsydra - jest z czym walczyć.

Czy jest śmiesznie? Wyjątkowo jest. Parodie są jasne (chociażby patrząc na plakat, wiecie kogo grają aktorzy) i dobrze przerobione. Podczas filmu wiele razy wybuchałem śmiechem. Gagi nie są bardzo żenujące, humor raczej w stylu "nadepnął na grabie", niż rzucanie kupą czy długie niezrozumiałe pyskówki.

Aktorzy są wygrzebani z poprzednich części "movie". Oprócz fantastycznego Leslie Nielsena, nie znam ich po nazwiskach (no może Pamelę Anderson), ale całkiem nieźle sobie radzą w komedii.

Muzyka? Takie tam brzdęki uderzeń, trochę wiatru, patetyczne nuty - by ukazać superbohaterstwo.

*W rolę bandyty który napadł na rodziców Ricka Rickera wcielił się ten sam aktor, który w filmie Spider-Man zabił wujka Petera Parkera - Michael Papajohn.

*Film na YouTube w filmie pokazuje czas wideo 22:00 zamiast 00:22.

*Kiedy Rick Riker sprawdza symptomy choroby w internecie, tytuł okna dialogowego

zmienia się z "mdnet" na "internetmd" i odwrotnie.

*Kiedy Rick Ricker sprawdza swoje objawy w Internecie, okno dialogowe pokazuje pytanie: "W porządku, możesz mi powiedzieć prawdę. Jestem doktorem." bez żadnych opcji. Aparat przełącza na twarz Ricka, a następnie z powrotem na komputer z opcjami na ekranie.

*Ojciec Ricka nosił na sobie pierścień gdy go napadnięto. Kiedy prosi Ricka, by ten sięgnął do jego kieszeni po pierścień, już go na sobie nie ma.

*Film kręcono w Universal Studios w Los Angeles (Kalifornia, USA).

Podsumujmy - cięty dowcip, dobre parodie, nieźli aktorzy. Jeden z porządniejszych "movie", bo straszne filmy się już "skończyły" i nic nowego nie wnoszą. Za to ich imienniki jak najbardziej. Inny niż wszyscy poleca. Zresztą, zobaczcie tylko trailer:

Surogaci

2009-10-10T11:21:00.002+02:00

Surogat to rzecz o charakterze zastępczym, używana jako namiastka, substytut innej rzeczy. Pojęcie to jest używane w odniesieniu do szerokiej gamy obiektów o charakterze materialnym (np. do produktów, substancji). Słowo surogat wywodzi się z łaciny (surrogare, subrogare – wybierać zastępczo kogoś innego). Synonimem słowa surogat jest pochodzące z jęz. niemieckiego słowo ersatz (ersetzen – wyręczyć, uzupełnić, odszkodować, zastąpić).

Jak się okazuje, nigdy nie jest się za starym aby uratować świat. Tym bardziej, jeśli jest się takim kozakiem jak pan, widoczny obok na plakacie.

Niedaleka przyszłość - świat jest praktycznie bezpieczny od zbrodni. Każdy człowiek, może kupić sobie robota o dowolnym wyglądzie, a sam w wygodnym łóżku sterować nim za pomocą myśli odczuwając zapach, smak i inne uczucia. Nie ma chorób, w wojnach nikt nie ginie. Jeśli Surogat spadnie z dachu i zdechnie, zamawia się nowego. Świat idealny. Jednak gdy już nie wiadomo kto jest człowiekiem, a kto robotem na ulicę trafia nowa dziwna broń, która wyłącza Surogata - zabijając przy tym właściciela. Bruce Willis wyrusza odnaleźć broń i uratować ludzkość przed pewną śmiercią w ich własnych łóżkach.

Opinie o filmie są mieszane. Powiem szczerze, film jest średni. Pokazuje ciekawą wizję zrobotyzowanego świata, całkiem cwane efekty specjalne i w sumie nic po za tym.

Gra aktorska to przedstawienie jednego człowieka. Wszak tylko Bruce się liczy. Nie ma innych postaci, które możemy zapamiętać, czy chociażby walić przy nich konia. Kobiety są śliczne, a faceci młodzi, szczupli i z wielkimi robocimi prąciami. Wszystcy z tego powodu zachowują się nienaturalnie, płasko i tak jakby wiedzieli, że cokolwiek zrobią, nagrodę zgarnie główny bohater. A ten? No już jest stary, ale nadal ma to coś co polubiliśmy w Szklanych Pułapkach czy innych 5 elementach.

Efekty specjalne są na standardowym poziomie i wszystko co już widzieliśmy tu zobaczymy. Są wybuchy, strzały i bajeranckie hakowanie komputera bez myszki, bez programów - po prostu naciskając enter.

Muzyka? Phi, brak jakiejkolwiek ciekawej.

*Film był kręcony w Bostonie, Lynn, Lawrence, Wayland, Hopedale, Taunton, Woburn i Worcester (Massachusetts, USA).

*Zdjęcia do filmu zaczęto kręcić 28 kwietnia 2008 roku.

Nie ma co się rozpisywać, akcja się ciut dłuży, kamera skacze, ale warto poznać wizję świata przyszłości. Takiej chyba jeszcze nie było. Dla B.Willisa warto iść, dla rozrywki nie.

Bruno

2009-09-30T16:03:00.003+02:00

Ponieważ Kazachstan urósł w siłę i ludziom żyje się dostatniej, czas na gejowskie wyzwolenie. Przed nami 19 letni Bruno, prosto z Niemiec.

Fabuła jest prosta (ile razy ja to pisałem i jak bardzo nad tym ubolewam) - Bruno wylatuje ze swojego programu o modzie i jedzie do USA by zostać kimś sławnym. Razem z nim jadą żarty o "analach", odbytach i goleniu łoniaków.

Nieznośna lepkość odbytu - to jakby podtytuł tej satyry na wszystko. Borat udawał nieobytego, a tu poniekąd niestety mamy plagiat samego siebie.

Film jest czymś w rodzaju dokumentu. Są liczne wywiady z ludźmi, ale czasami kamera "nie istnieje" i postacie jej nie zauważają. To sprawia że zadajemy sobie pytanie, czy film jest w całości, w połowie czy w ogóle nie udawany.

Zakładając że to aktorzy: idzie im całkiem dobrze. Są naturalni i po prostu tacy jacy są ludzie. Główny bohater jest na maksa gejowski i odważny w tym co robi. Mówi co myśli, a że myśli niewiele gada głupoty. Obraz homoseksualistów jest mocno przekoloryzowany, ale sądzę że po to, aby ludzie zobaczyli że ich wyobrażenia o gejach są błędne. Na mysli mam to, że ludzie sądzą że geje są tacy jak Bruno. Dopiero oglądając film, widzimy że to nie jest możliwe, i że nasza nietolerancja jest czymś głupim. Warto dodać, że akcent Bruna jest mistrzowski.

Muzyka to techno tak głupie i tak skoczne, że od pierwszej chwili podrzuca nas do góry. Podoba się i nie rzuca się w oczy.

Żarty jak już powiedziałem są poniżej dna. Ale mi się podobały. Serio, jak ktoś jest na tyle tolerancyjny by oglądać żarty z dildo i anusami, albo widok sterczącego penisa nie dziwi go - zachłyśnie się humorem od pierwszej minuty.

* Zostały nakręcone sceny z Arnoldem Schwarzeneggerem, jednak nie pojawiły się one w ostatecznej wersji filmu.

* Film kręcono w Carrollton (Texas, USA) oraz w Kansas City (Missouri, USA).

* By wcielić się w rolę Bruno, Sacha Baron Cohen musiał ćwiczyć na siłowni, zmienić fryzurę i zgolić całe owłosienie na swoim ciele.

* Scene gdzie zrobiono kawał La Toyi Jackson została wycięta tuż przed premierą filmu w związku z publiczną żałobą po nieoczekiwanej śmierci Michaela Jacksona.

Podsumujmy: ten film to wielka odwaga i wielka parodia (pozytywna) homoseksualizmu i ludzi którzy go nie rozumieją. Humor sięga dna, jednak śmieszy. Jeśli marzyliście o sklonowaniu Borata, to sklonowali go. Jednak, gdyby to Bruno byl pierwszy... Film uleciałby w gąszczu innych pseudo-dokumentów.

Pozostawiam Wam decyzje czy wymienianie iPoda na dziecko i ukrzyżowanie go do zdjęć jest śmieszne. Dla mnie jest.

Requiem dla snu

2009-09-29T14:11:00.004+02:00

Skoro już "lecimy" Aronofskim...

Na przełomie wieku temat narkotyków i narkomanów był jednym z ulubionych w kręgach filmowo-literackich. Odkrywano na nowo "My, dzieci z dworca ZOO", "Ćpuna", kręcono lepsze i gorsze filmy często na podstawie książek lub wyznań narkomanów. Temat dzisiaj wydaje się już trochę przejedzony, ale problem nadal pozostaje poważny.

Film "Requiem dla snu" jest niezwykle wymowny, ponieważ pokazuje doszczętny upadek moralny, zdrowotny, psychiczny i społeczny spowodowany uzależnieniem od narkotyków. Każdy z głównych bohaterów filmu ma swój własny krzyż, pod którym się ugina. Nie ma cudownych nawróceń, nie ma zrozumienia błędu - na to jest już za późno, jak i najczęściej w życiu.

Treścią nie odbiega zbytnio od innych filmów o narkomanach (poza jednym wyjątkiem, ale o tym za chwilę). Grupa młodych ludzi (którzy nastolatkami nie są ani takich nie udają) bawi się i korzysta z życia "na wspomaganiu". Miłe złego początki- popadają w nałóg i odkrywają, że ich życiowe priorytety są zdominowane przez narkotyki, a powrotu na dobrą ścieżkę już nie ma. Ale nie tylko oni wpadają w nałóg. Matka jednego z nich, Harry'ego, desperacko chce schudnąć, by zmieścić się w ważną dla niej czerwoną sukienkę. Nie odpowiada jej dieta, więc decyduje się na kurację tabletkami odchudzającymi - i tym samym wpada we własny nałóg.

Wszyscy bohaterowie mieli marzenia, które próbowali osiągnąć za szybko i w zły sposób.

Leto i Connelly grają bardzo dobrze, Wayans i Burstyn- rewelacyjnie (przy czym dobrze jest zobaczyć Wyansa w roli ambitniejszej niż pajac w Scary Movie).

Ukazany jest też problem podejścia społeczeństwa do problemu narkomanii- kiedy Harry zjawia się u lekarza, ten gdy orientuje się, z kim ma do czynienia, zabiera leki z gabinetu i idzie wezwać policję, zamiast mu pomóc.

Muzyka z filmu jest już w zasadzie legendarna, Kronos Quartet dali z siebie wszystko. Motyt muzyczne nie wylatują z głowy, są momentami bardziej przejmujące niż sam film. Zaryzykuję stwierdzeniem, że taka muzyka jest wręcz za dobra i momentami zbyt elegancka do tego typu filmu. Tylko jedno ostrzeżenie- najpierw obejrzyjcie film, potem ściągnijcie ewentualnie ścieżkę dźwiękową. Znając ścieżkę nie skupicie się na filmie, a na poszczególnych motywach muzycznych.

Ciekawie przedstawiony jest sam schemat zażywania narkotyków, opierający się na krótkich ujęciach działających bardziej na skojarzeniach- "biały pasek", zwinięty rulon, rozszerzona źrenica, ogień, łyżka, rozszerzona źrenica itd. Nieczęsto też ukazane są w filmach narkotykowych urojenia uzależnionych- a w tym filmie owszem, i to w taki sposób, że w pewnym momencie ciężko jest rozróżnić prawdę od fikcji. Siłą tego filmu jest też powtarzalność schematów.

Film jest drastyczny w sposobie ujęcia i drastyczne są też niektóre sceny (wbijanie igły w ramię z zakażeniem czy gangreną, elektrowstrząsy, wieczorek "biznesowy" z udziałem Marion).

I coś, co bardzo cenię- jeśli istnieją sceny przedstawiające sytuację, gdzie bohater powinien być brudny i spocony, a makijaż bohaterki rozmazany, to tak jest.

Do obejrzenia, jeśli jeszcze nie znudził wam się temat.

The Wrestler - Zapaśnik

2009-09-27T11:24:00.000+02:00

Wrestlingowa 8 mila? Świetny dramat? Powrót Mickey'a Rourke? 3 razy tak, czyli Marcinkiewiczowe yes, yes, yes.

Randy "The Ram" Robinson jest profesjonalnym Wrestlerem. Niestety czasy swojej świetności ma już za sobą, a to za sprawą choroby serca. Jest samotny, córka nie chce go znać, a ludzie nie pamiętają jak kiedyś go kochali. Wszystko zmienia się w chwili, gdy dostaje ostatnie wyzwanie, które jest o tyle niebezpieczne, że przy jego słabym sercu może być ostatnim "w ogóle". Czy Ram podejmie rękawice?

Wrestling ogólnie jest szopką. Zdementuje wszystko: tak, jest tam fabuła nad którą pracuje sztab ludzi, tak wyniki walk są ustawione, tak ćwiczą przed każdą walką jak ma ona wyglądać. Powiecie: co to za sport (oprócz polskiej piłki), że ma ustawione wyniki? Odpowiem: To nie sport, to wielkie komercyjne szoł z mnóstwem pogadanek, niespodziewanych zwrotów akcji i realnego bólu (przecież spadnięcie z 3 metrów na gołe plecy musi boleć). Wrestling to zbiór doskonałych kaskaderów, którzy poświęcają swoje zdrowie i życie, byśmy dobrze się bawili.

A jak bawimy się na filmie? Jest ostro.

Ponieważ film stara się udawać lata 90' gdzie wrestling był najbardziej brutalny, mamy tutaj wszystko od kuchni. Jest sporo krwi, zaszywanie ran czy walk z podduszaniem za pomocą kolczastego drutu. Twórcy doskonale pokazali "stare dobre czasy", gdyż dzisiaj bardziej liczy się fabuła i zmieszczenie się w kategorii 13+ niż litry krwi.

A jak się czujemy na filmie? Jest smutno.

W końcu to dramat o człowieku, który wykonuje dość śmieszny dla ludzi zawód, o człowieku który nie ma po prostu siły żyć. Wyobraźcie sobie, że całe życie jesteście na scenie w błysku reflektorów, aż nagle budzicie się w sklepie rybnym z rozrusznikiem serca, a wasi fani, mają już nowych bohaterów. Wiele razy łapiemy się na współczuciu i jesteśmy blisko uronienia chociaż jednej łzy. Wyobraźcie sobie scenę, gdzie główny bohater staje przed kotarami, i słyszymy ludzi skandujących jego imię, widzimy błyski aparatów, włącza się jego wejściowa muzyka, przechodzi przez próg... i jest na zapleczu sklepu w którym dorabia... Czy może być coś smutniejszego?

A co słyszymy na filmie? Muzykę.

Taką, która raczej nie zapada w pamięć.

A jak z aktorami? Dobrze.

Aktorzy to nie śmietanka, ale ludzie "odpady" których nikt nigdzie nie bierze. Ma to o tyle uroku, że pokazują swój kunszt i talent, nie są tak bardzo ograni, i w tych dramatach są bardzo prawdziwi. Lepiej Mickeya Rourke wziąć niż Bruca Willisa. To moje zdanie.

Darren Aronofsky ujawnił, że Mickey Rourke nie był jego pierwszym wyborem do roli Randy'ego Robinsona. Pierwotnie rola była przeznaczona dla Nicolasa Cage'a, jednak odrzucił on propozycję ze względu na różnice twórcze. Drugim wyborem był Sylvester Stallone. Aronofsky chciał filmowego powrotuStallone'a na ring, jednak aktor był zbyt zajęty pracą nad filmem "Rocky Balboa".

Okres zdjęciowy rozpoczął się w styczniu a zakończył się 18 marca 2008 roku. Zdjęcia do filmu nakręcono w 35 dni.

Scenę, w której Randy i jego córka Stephanie (Evan Rachel Wood) tańczą w opuszczonej sali, nakręcono w przypadkowo znalezionym miejscu w Asbury Park. Po prostu przez szczelinę w ścianie zauważono pustą przestrzeń - podobno było to kiedyś kasyno. Całą sekwencję taneczną też zaimprowizowano. Darren Aronofsky zobaczył to miejsce i zadecydował, że Randy i Stephanie zatańczą tam walca. Mickey Rourke nie umiał tańczyć walca, nauczył go sam Aronofsky.

Tommy Faria, zapaśnik przygotowujący Mickey’ego Rourke do roli, przyznał, że aktor ma więcej talentu niż 80% zawodowców w WWE o podobnej wadze.

Większość scen w delikatesach było improwizowanych. Twórcy nie mieli wystarczającego budżetu, żeby zamykać supermarket specjalnie po to, aby kręcić zdjęcia. Po prostu umieścili Mickey'a Rourke'a za ladą, a on obsługiwał kupujących, podając im losowo wybrane przez niego produkty. Spora część klientów to prawdziwi klienci, a nie aktorzy. Ludzie widzieli kamery, a ekipa kręcąca po prostu pytała ich, czy mogą ich nakręcić. Większości nie sprawiało to problemu. Słynny dialog z czarnoskórą kobietą zamawiającą kurczaka („2 duże piersi... tego właśnie chcę”) również był zaimprowizowany. Rourke po prostu mówił, nawet nie wymyślał swoich kwestii „na poczekaniu”. Niektórzy nawet nie poznawali aktora i zabierali jedzenie, które im „sprzedał”, do domu.

Podsumowanie?

Bardzo elegancki dramat, który nie jeden raz sprawi, że będzie nam smutno. Napisałem, że to wrestlingowa 8 mila. Tylko taka od końca. Zresztą, nawet jeśli nie jesteś fanem, też zobacz: są nawet cycki. Dla mnie za film mocne 9/10

Zobaczcie zwiastun, jeśli on was nie przekona, mam dwa słowa dla Was!

Piątek 13 (2009)

2009-09-25T11:48:00.003+02:00

Bije się w gołą klatę, że nie ruszyłem tutaj tej serii (poza Jason X), niniejszym postanowiłem coś z tym zrobić. Nie, nie przelecę (jeszcze!) całej serii, a skupie się na prawdopodobnie najlepszym (!) filmie z serii czyli nowej części pierwszej. Facet z maczetą powraca.

Fabuła przedstawia się tak: grupa nastolatków spędza uroczy alko-narkotyczny weekend nad przeklętym jeziorem + jeden upierdliwiec szuka po lasach swojej siostry która raczyła bezczelnie zaginąć i teraz jej nie ma.

Czego możemy się spodziewać po remaku najbardziej rozpoznawalnej serii horrorów? Po pierwsze co dziwne, że nie jest remake'iem części pierwszej. Ale jak już powiedziałem, jest remake'iem "serii". I tak w tej części poznajemy historię matki Jasona (1), Jasona biegającego w worze na głowie (2) i Jasona w swojej pierwszej masce hokejowej (3), plus jakieś pierdoły z czwartej części.

Co ciekawego mamy tutaj? Jest i dzieciństwo Jasona i sprawnie poprowadzona fabuła. Tak, w tym horrorze jest fabuła a świadczy o tym też to, że trwa prawie 2h. Dziwne jak na horror. I ta fabuła z szukaniem zagubionej siostry, chociaż widziana miliart! razy, wnosi jakąś świeżość. Serio.

Sceny zabójstw są znów zróżnicowane, ale rozpisywanie się jest trochę nie na miejscu. Czemu? No bo mamy tu wszystko co juz widzieliśmy, tylko że jest tego dużo i technicy naprawdę się postarali by to miało jaja. Jest standardowo, ale bardzo ładnie. Krwisto i poetycko.

Aktorzy. Do bólu są plastykowi i to nie tylko z wyglądu. Kolejni 30 latkowie w roli licealistów. Obowiązkowo trafia się nerd, jest gbur i jest zioło men. Laski mają tipsy i ekstra cycki. Zresztą w filmie jak każdym z tej serii jest seksu i cycków ponad poziom. Ale nie martwmy się tym. Są cycki jest okejka. Jak w życiu.

Muzyka jakaś tam jest, ale nie rzuca na kolana. Ot takie buczenie. Oprawa dźwiękowa jest schludna. Wiedzieliście, że dźwięk który niesie ze sobą Jason coś oznacza? Ja nie wiedziałem, ale już wiem. W dokumencie wydanym na bodajże 30 lecie serii, panowie mądrzy stwierdzili, że dźwięk zbliżającego się Jasona, to zmiksowane "kill for mamma", czyli pani mamusia prowadzi Jasona do zabójstw. Ciekawe. Ale to nie koniec ciekawostek.

Dwie aktorki wycofały się z udziału w filmie z powodu nagości i scen erotycznych.

Whitney była więziona przez 6 tygodni i miała skute ręce. Mimo to, gdy została uwolniona przez brata, nie okazywała żadnych oznak słabości czy zmęczenia.

Samodzielna dystrybucja paliw przez właścicieli stacji benzynowych jest w stanie New Jersey zabroniona. Powinni robić to pracownicy.

Jest to pierwszy film z serii realizowany przez dwie wytwórnie: New Line Cinema i Paramount Pictures. Początkowo prawa do serii miał Paramount, ale sprzedał je New Line po porażce finansowej filmu "Piątek trzynastego VIII: Jason zdobywa Manhattan" (1989). New Line nabyła prawa do postaci Jasona Voorheesa oraz Pameli Voorhees, jednak Paramount zachował prawa do tytułu "Piatek trzynastego", innych postaci oraz materiałów filmowych z pierwszych ośmiu części serii. New Line zrealizowała trzy kolejne filmy z serii, nie mogła jednak użyć w nich oryginalnego tytułu. Były to: "Piątek trzynastego IX: Jason idzie do piekła", "Jason X" i "Freddy kontra Jason". Po dyskusji na temat praw do serii obie wytwórnie doszły do wniosku, iż wspólnie zrealizują film z 2009 roku.

W filmie ani razu nie jest powiedziane, iż akcja ma miejsce w piątek trzynastego (nie jest wymieniona data).

Bohater poprzednich odsłon serii, Tommy Jarvis, miał się pojawić w filmie. Pomysł ten jednak ostatecznie porzucono.

Producent Michael Bay wyszedł z premierowego pokazu filmu tłumacząc, iż jest w nim za dużo seksu.

Clay i Whitney noszą nazwisko Miller na cześć Victora Millera - autora scenariuszy pierwszych filmów z serii "Piątek trzynastego".

Podsumujmy. Film zgrabnie łączy to co w serii najlepsze, unikając przy tym kiczu który niósł wcześniej. Tu Jason jest prawie człowiekiem, wiemy że w rok po śmierci nie urósł na dwa metry, bo tu mija 20 lat. Dowiadujemy się nawet, że tak naprawdę nie zginął. To jest najbardziej przerażające w nowych horrorach. Wszystko jest logiczne. Dlatego straszą i chociaż ten nie straszy "aż tak" to jest nowym i dobrym spojrzeniem na ten 30 letni już film. Stwierdzę nawet, że najlepszym.

Naznaczony

2009-09-24T15:59:00.002+02:00

Tak, ja też się dziwie, że ten serial znalazł się na naszym blogu. Czy to znak, że się kończymy i sięgamy dna?

Nie! To znak, że albo ten serial to totalna kicha, albo coś zajebistego i trzeba się z nim na naszych łamach rozprawić. A jaki jest werdykt? Na to trzeba poczekać do końca recenzji.

Tadeusz wiedzie spokojne życie. Uczy matmy, posuwa fajną laskę i ma uroczą córeczkę. Wszystko sielankowo, aż do pewnego felarnego dnia, gdy spotyka na swojej drodze "Nieznajomego", który szybkim uściskiem wypala mu ślad na ręce. Od tego momentu, nic nie będzie takie samo. Żona i córka cudem unikają najgorszego podczas sztormu, a Tadeusz postanawia odnaleźć tajemniczego człowieka w czerni i dowiedzieć się o co może chodzić, z tym co mu powiedział. A powiedział... Tego już dowiecie się czy też nie, z tego nowego serialu na TVN (da się ściągnąć z netu starsze odcinki, bo w ogóle jest trzynaście ich, ale już (24.09.09) mamy za sobą 3. I co ja powiem o tym serialu?

Ma ogromny potencjał i strasznie mi się podoba. Nie siedzę, co prawda zagryzając paznokcie, ale ogólne odczucia i myśli o tym tworze są badzo pozytywne. Wyliczmy co mi zagrało.

Efekty specjalne są rewelacyjne! To prawda i nie jest mi wstyd tego powiedzieć. Katastrofa promu? Mistrzostwo! Intro serialu? Klimatyczne? Wiedzieliście, że Polacy potrafią zrobić wielkie fale które nie śmieszą a przerażają? Twórcy powiedzieli podobno: jeśli w jakimś serialu scena rozpoczyna się po wypadku samochodowym, gdzie na miejscu jest już policja - my pójdziemy dalej i pokażemy ten wypadek! - I to prawda, pokazują. Jak na polskie standardy jest to zdecydowanie 1 liga! Dodam do tego muzykę, która jest stonowana i skrzypcowa. Wiem, używam pokracznych słów, ale mniejsza.

Aktorzy - Aktorów dzielimy na 2 rodzaje. Aktorów i wszelkiej maści Karolaków bez szkół, przygotowania i talentu. Tutaj widzimy aktorów z górnej półki jak Adamczyk, czy Dereszowska. Oczywiście ktoś może zarzucić, że to też nie jest wysoka półka, ale Ci przynajmniej nie prostytuują się w marketach na promocjach dżemów. Aktorzy tutaj grają "normalnie" co akurat dla mnie oznacza "nie widzę, że grają". Jeden szczegół który zauważył mój brat, to córka głównych bohaterów, czyli "czy oni mają w polsce jedno serialowe dziecko?". Ale nie można mieć wszystkiego.

Główny zły - (na plakacie) Takich lubię. Jest powolny, nie ma imienia, zatrzymuje czas (!), teleportuje się, a jak idzie ulicą to gasną latarnie najbliżej niego. I jest cały ubrany na czarno, nieco jak czarny Roman (polecam się zapoznać z linkiem). Nikt nie wie kim jest, a krąży z notesem i sieje śmierć. To wzbudza dreszcze na plecach.

Fabuła - nie jest telenowelą. Mamy co prawda głównego bohatera, ale każdy odcinek jest o kimś innym - główny jest gdzieś w tle. Dzięki takiemu zróżnicowaniu serial ogląda się przyjemnie.

Z minusów? Nie wiem, przy takim cudzie jakim jest ten serial, powinno się czekać na niego i oglądać go z wypiekami na twarzy. Ale chociaż czekam, to 43 idą jakoś wolno. to pewnie przez te reklamy na TVN. Brr, nie znoszę ich.

Podsumowując jest to doskonały serial, który wywołuje dreszcze na plecach, przeraża i pokazuje, że Polska to pierwsza liga - jeśli się tylko postara. Zagrało praktycznie wszystko, a to co nie, jest tak małe, że damy sobie radę. Chryste Panie! Tu nawet "w poprzednich odcinkach" jest dramatyczniejsze niż widzimy w "Lost" czy "Supernatural". Kurna, oglądać!

Jak napisał TVN: Serial "Naznaczony", z Piotrem Adamczykiem w roli głównej, to zupełnie nowatorski na polskim rynku thriller sensacyjny z elementami fantastyki. - I JA SIĘ ZGADZAM!

Trailer:

Sekretarka

2009-09-24T13:14:00.004+02:00

Ten film jest odbierany bardzo różnie. Niekiedy jako dramat obyczajowy, czasem jako komediodramat, rzadko uznawany jest za komedię romantyczną.

No bo jak to, komedia? Co jest śmiesznego w samookaleczaniu, ojcu alkoholiku, pobycie w zakładzie psychiatrycznym i dziwacznym adoratorze, nadopiekuńczej mamuśce i masturbacji? Czy apodyktyczny, humorzasty szef może wywoływać uśmiech?

Otóż tak.

Pierwsza zasada komedii brzmi: śmiać można się ze wszystkiego, należy to jedynie przedstawić w odpowiedni sposób.

Lee Holloway poznajemy jako pewną siebie, elegancką młodą kobietę wykonującą zgrabnie wszystkie obowiązki dobrej sekretarki- miesza kawę w filiżance, spina listy, zanosi wszystko szefowi.. Ma nienaganną fryzurę i makijaż, dopracowany strój oraz... Dyby.

I nagle cofamy się o kilka miesięcy. Mamy przed oczyma tę samą dziewczynę, żałośnie siąkającą nosem przed bramą ośrodka dla ludzi z problemami psychicznymi. Niedbale ubrana, bez makijażu, potargane włosy... Co się stało z tamtą piękną Lee?

Od tej pory będziemy śledzić jej poczynania. Ot, zwykła dziewczyna z problemami, z patologiczną rodziną. Jeszcze nie wie, że jej życie ulegnie zmianie, gdy zostanie zatrudniona w charakterze sekretarki u ekscentrycznego prawnika- E. Edwarda Greya. Do jej obowiązków dołączy grzebanie w śmieciach, rozstawianie pułapek na myszy... Oraz w późniejszym okresie bardziej nietypowe zabawy. Jak dyby właśnie.
Oczywiście, sielanka nie trwa wiecznie. Lee będzie zmuszona zostawić w tyle całą swoją uległość i ostro walczyć o swoje prawa. I - jak to w komedii - musi być happy end. Happy oczywiście dla niej.

Magia filmu polega przede wszystkim na tym, iż nie ma w nim ani jednej normalnej osoby. Każdy ma na sumieniu jakieś grzeszki, ekscentryzm, gniew czy głupotę. Aktorzy starają się oddać pokręcone osobowości odgrywanych ról poprzez mimikę, gestykulację, sposób mówienia... Każda z postaci pierwszo- i drugoplanowych ma swój własny, charakterystyczny sposób bycia, każda jest wyjątkowa.

Maggie Gyllenhaal miała obawy przed przyjęciem roli Lee. Obawiała się ataków ze strony feministek, którym mogłaby nie spodobać się rola Lee- uległa, nieśmiała, zahukana dziewczyna. I uległa przede wszystkim. Ale film został bardzo ciepło przyjęty.
Rozważano także oddanie roli Lee Cameron Diaz oraz Gwyneth Paltrow, co moim zdaniem zepsułoby cały klimat filmu czyniąc z niego kolejne kiczowate, podrzędne filmidło. Bo nie da się przemienić łabędzia w piękniejszego łabędzia.

Ogromnym atutem jest muzyka. Angelo Badalamenti funduje nam magię perkusji, dzwoneczków i pianina. Jako kompozytor wszechstronny (Blue Velvet(!!!), Dark Water, Niebiańska Plaża) nie mógł nie dać rady. Polecam dorwać ścieżkę instrumentalną.

Humor jest delikatny, raczej sytuacyjny lub oparty na mimice aktorów (szczególnie na liniach Lee-Edward i Lee-Peter). Sytuacje nie byłyby śmieszne, gdyby nie zostały stworzone wokół nich niecodzienne okoliczności- dla przykładu masturbacja w filmach nie jest zabawna, ale gdy robi to Lee i "oglądamy" razem z nią obrazy, które wówczas przywołuje- sytuacja staje się komiczna.

Gdy już jesteśmy przy obrazach- warto dodać, że kolorystyczna strona filmu jest dopracowana na ostatni guzik. Gdy mamy pastele, to tylko pastele. Kiedy kolory chłodne to tylko i wyłącznie chłodne, chyba że chcemy zwrócić uwagę na jakiś element lub go zaakcentować (jak słynne płatki róż w American Beauty). Ten film przedstawia najbardziej kolorową prozę życia, jaką tylko możemy sobie wyobrazić.

Do filmu radzę podejść z dużym dystansem i bawić się nim. Historia jest smutna tylko na pierwszy rzut oka. Bo w końcu nie każda miłość musi być nudna, jednostajna i normalna.

Jason X

2009-09-12T08:57:00.008+02:00

Co zrobić jeśli mamy genialnego anty-bohatera a już ponad 8 części zabija w jednym lesie? Wysyłamy go z maczetą na manhattan. A jeśli i to nie przyciągnie wysokiej ilości widzów? W kosmos go!

Więc fabuła prezentuje się następująco: Jason został wreszcie złapany, trzymają go w tajnej bazie gdzieś obok Cristal Lake. Ponieważ rząd uważa, że Jason jest groźny jak muminek pilnuje go tylko 1 żołnierz. Nagle Jason znika i zaczyna zabijać, do czasu aż dzielna i seksowna pani profesor ściąga go do komory kriogenicznej. Jason się zamraża, a przez przypadek ona z nim. Mija 400 lat. Statek kosmiczny odkrywa zamrożoną profesorkę i Jasona. Zabierają ich na statek, a Jason pozostawiony sam sobie bezczelnie odmarza. Od tej chwili zaczyna się rzeź.

Kocham Jasona, to prawda. Jest lepszy moim zdaniem od tych wszystkich zabójców z hakami, z piłami. Ale ten film, to chyba żart.

Dobra, ile tak naprawdę mieliśmy zabójców w kosmosie? Obcy i Predator. To mi się tak głównie kojarzy. Ale tutaj mamy najprawdziwszy slasher tylko że wyjątkowo bez nastolatków.

Aktorzy radzą sobie całkiem nieźle. Ale jak tu sobie nie poradzić, też bym sobie poradził. Uważam, że to honor móc zginąć w filmie z tej serii a trupa gra się zadziwiająco łatwo. Tak, dobrze się domyślacie - możecie startować z tą wiedzą do Milionerów - SĄ CYCKI. Dużo, gołe. Rżnięcie też jest. A jak to w przyszłości kobiety bardzo oszczędzają materiał w którym chodzą. Widać to co powinno być widać. Aktorki są ładne, a aktorzy udają mądrych. Standard horrorów.

Muzyka jak już jest, to oczywiście mroczny rock. Bo co innego. Tak jest straaaszniej.

Bez owijania w bawełne: zabójstwa. Scenarzyści postarali się, aby byłu urozmaicone ale i klasyczne. Scenę w wirtualnej maszynie pokazującej dom Jasona zapamiętamy na długo. Tak jak przygodę z ciekłym azotem. Jest tu na co patrzeć i zawiedzeni nie będziecie.

*Scenarzysta Todd Farmer oparł Jasona X na "Obcym", nazywając nawet jednego z bohaterów Dallas, tak jak postać grana przez Toma Skeritta w filmie Ridleya Scotta.

*W serialu TV "Andromeda" Lexa Doig gra - oprócz innych postaci - robota, a Lisa Ryder człowieka. W Jasonie X ich role się odwróciły.

*Oczy Jasona nigdy nie mrugają gdy widzimy je w filmie.

*W tej części giną 22 osoby.

*Gdy ekipa odkrywa Jasona, na jego ciele są sople. Przecież tam była tylko obniżona temperatura, ale żadnej wody, z której mogłyby powstac te sople.

*Podczas sceny, w której to Jason łamie nos Dallasowi, Kane Hodder naprawdę złamał nos kaskaderowi, który zagrał Dallasa.

Ale nie oszukujmy się prosze. To Jason. Fabuła jest kretyńska, wykonanie dobre. Nie oczekujemy morału, ukarania tego złego ani pogramców duchów to nam się spodoba. Chcemy krwi to nam się spodoba. Porywające dialogi? Nie tutaj. Tutaj krew i seks.

Wielbicielu obejrzyj tą część, wrogu też obejrzyj - będziesz miał z czego szydzić. Szczególnie z ostatnich 15 mitut, gdy Jason staje się... To trzeba zobaczyć...

Rezerwat

2009-09-04T00:48:00.002+02:00

Mało Polskich filmów coś znaczy. Kina akcji robić nie umiemy, komedie romantyczne łączą tych samych z tymi samymi a zwykłe komedie bazują na wciśnięciu słowa "chuj" w możliwie jak największą liczbę miejsc. Ale wszelkiego rodzaju dokumenciory, nawet tylko udające dokumenty wychodzą nam świetnie. Skoro mamy zjebaną rzeczywistość, pokazujmy ją a osiągniemy sukces!

Marcin jest fotografem. Przez jedno zdjęcie dziewczyna wyrzuca go z domu. Przenosi się na Pragę - dzielnice Warszawy którą rządzą zupełnie inne prawa. Biedota, Żulernia, rozpadające się kamienice. Pewnego dnia jego aparat zostaje skradziony przez małego rudego chłopca. Życie Marcina zmieni się na zawsze. Czy odkryje to co ważne, w tak innym od jego dotychczasowego życia?

Czym jest Praga dla ludzi z innych miast? Miejscem brudnym, pełnym dresów i emerytów w oknach. Miejscem gdzie rodząc się, automatycznie tracisz szansę. Miejscem gdzie dostać w pysk za nic jest łatwiej niż zwalić konia. Dla Wiarszawiaków jest albo domem, albo czymś mitycznym (jak dla mnie, od Pragi dzieli mnie Wisła). Jeśli chciałbyś się przekonać o co dokładnie chodzi, polecam film. A co w nim?

Mamy tutaj aktorów młodego pokolenia, ale też kilkoro starszych i bardziej doświadczonych. Atutem tego filmu jest to, że prawdopodobnie nic Wam ich nazwiska nie powiedzą, dlatego usiądziecie do filmu bez antypatii, albo wyczekiwania znajomej mordy. Gra aktorska jest naprawdę różna. Osiedlowi dresiarze, pijaczki - raczej marnie się pokazują. Ci główniejsi już bardziej utalentowani są i ponoszą ciężar swoich ról. No oprócz tego idioty Karolaka, na którego już osobiście nie mogę patrzeć (wygląda prawie identycznie jak w Testosteron).

Ujęcia są nieostre, trącą amatorką. Ale to tylko potęguje klimat filmu i brudnych kamienic. Muzyki praktycznie brak.

Razi trochę nierealne zakończenie, ale nastraja czymś pozytywnym.

Ciężko powiedzieć coś o filmie, który jest tak przesiąknięty zwyczajami jednego blokowiska. Znaczy wtedy, to jeszcze możemy się z tym utożsamić, ale Praga jest ewenementem samym w sobie, to wolno żyjąca społeczność. Dlatego wszelkiego rodzaju opisy mijają się z celem.

Ale chce Wam powiedzieć: taki film jest. Jest na 9/10. Warto zobaczyć, bo Polskich "dobrych" filmów jak na lekarstwo.

Ciepły, zgrabny film. Jak powiedziałem, to nie recenzja. To informacja, bo tak tematyczne filmy z reguły uciekają w zalewie głośnych i kiepskich filmów.

I Twoją matkę też

2009-08-31T11:31:00.002+02:00

Życie ma swoje sposoby, żeby nas oczarować. Życie ma swoje sposoby, żeby nas zmienić. Życie ma swoje sposoby, żeby nas zainspirować.

Przenieśmy się trochę w czasie. Nie mamy wyjścia, bo ten świetny dramat datujemy na 2001 rok.

Julio i Tenoch to najlepsi przyjaciele. Wspólnie palą blanty, wspólnie się masturbują i poznają trudny proces dorastania. Mają urocze dziewczyny i po 17 lat. Wszystko w ich życiu zaczyna się zmieniać, gdy poznają uroczą 28 letnią Luisę. Proponują jej wycieczkę na wyimaginowaną plażę, a Luisa niespodziewanie się zdradza. Nam pozostaje oglądać to, czego się spodziewamy. Dwóch nastolatków i dojrzała kobieta to mieszanka nowych doznań seksualnych i własnych dramatów.

Ok, powiem prostacko: chcecie cycki? Będą, ale po kolei.

Historia pokazana w I Twoją matkę też jest ciekawa. Mamy tutaj dwa poziomy narracji. Główny film, gdzie młodzi aktorzy dają z siebie maksimum sił, oraz całkowite wyciszenie dźwięku, gdzie lektor opowiada o zupełnie nieistotnych rzeczach - które jednak doskonale wpasowują się w dojrzały klimat filmu. Jak to rozumieć, nie widząc? Np. Chłopcy jadą samochodem rozmawiając o swoich pierwszych razach, gdy teoretycznie kończą dialog cały film traci dźwięk i pojawia się lektor opowiadając, że gdyby jechali tą drogą 10 lat temu, zobaczyli by wypadek, który... blabla. I to jest świetne! Bardzo miłe, ciekawe. Pozwala na chwile uciec od głównej fabuły i zobaczyć, że tak naprawdę wszędzie dookoła jest coś ważnego.

Aktorzy są świetni i odważni. Jest wiele nagich scen także męskich. Więc penisy powiewają niczym flagi, chociaż mimo to daleko tu do erotyka. Nic dziwnego że film zdobył wiele nagród między innymi nominację do Złotego Globu.

Muzyka jest delikatna. Meksykańska. Delikatny miejscowy klimat to jest to czego chcemy słuchać. Krajobrazy są piękne, ubogie wsie, starsi ludzie którzy niewiele rozumieją...

*Isaac Sánchez miał zagrać postać Tenocha Iturbide'a, jednak z uwagi na wiek (miał wówczas 16 lat) oraz konieczność zagrania dość mocnych scen miłosnych, zdecydowano się na wybór starszego aktora.

*Utwór, przy którym tańczą w barze bohaterowie (wybrany przez Luise w szafie grającej), pochodzi z płyty meksykańskiego muzyka Marca Antoniego Solis'a. Nosi tytuł 'Si No te Hubieras Ido' i otwiera płytę "Trozos de mi alma"(2000).

*Nazwiska głównych bohaterów (Zapata, Carranza, Iturbide i.t.p) to nazwiska osób ważnych dla historii Meksyku. Nazwisko hiszpańskiej bohaterki - Cortés - to nazwisko konkwiskadora z Hiszpanii, który podbił znaczną część Meksyku.

*Kiedy producent filmu próbował nabyć prawa do piosenki "Watermelon in Easter Hay" Franka Zappy, rodzina piosenkarza odmówiła tłumacząc, że to jedna z trzech piosenek, które, według życzenia artysty, miały nigdy nie być odtwarzane w żadnym z mediów. Jednak gdy wdowa po Franku, Gail Zappa, obejrzała film gdy montaż już prawie się zakończył zadecydowała udostępnić twórcom piosenkę, bo pomyślała, że jej mąż byłby dumny z filmu.

Czyli co? Mówimy o perfekcyjnym dramacie i filmie jako takim? Otóż nie zagrał trochę montaż, który moim zdaniem jest zbyt leniwy. Także ruch ust wydawał się źle dopasowany do postaci, jakby dźwięk się opóźniał, chociaż to może wina języka którym się posługiwali i tego, że nie jestem przyzwyczajony do niego..

Ogólnie film jest jednym z tych które warto zobaczyć. Nie zmieni życia, ale nie będziemy żałować czasu z nim spędzonym.

Ja polecam.

Stary, kocham cię!

2009-08-19T23:43:00.002+02:00

Spontaniczny wypad do kina- i szczerze mówiąc, nie spodziewałam się zabawnego filmu, a kolejnej, przeciętnej komedii wulgarnej. I co? I dawno się tak nie uśmiałam w kinie, serio.

Fabuła może nie poraża oryginalnością, ale jest ciekawa. Peter oświadcza się swojej dziewczynie i wspólnie planują ślub. Schody zaczynają się, gdy narzeczony podsłuchuje rozmowę Zooey z przyjaciółkami, w której wyrzucają jej, że Peter nie ma kumpli. I faktycznie, nie ma. W pracy jest wręcz uwielbiany przez koleżanki, a jedyny facet, który go zagaduje, jest nieco interesowny. Partnerzy od szermierki mają go, delikatnie mówiąc, gdzieś. Jego własny brat jest gejem, a Pete... Cóż, jest raczej delikatny niż męski (co będzie powodem wielu zabawnych sytuacji). Nie chce jednak pozostać bez drużby na ślubie, więc zaczyna poszukiwania najlepszego przyjaciela. Przechodzi przez piekło siłowni, meczy i gejowskich randek... Aż w końcu poznaje Sydneya. Znawce mowy ciała, człowieka szczerego aż do bólu, otwartego i bezpruderyjnego. Myślicie, że dwie tak różne osoby nie mogą się zaprzyjaźnić? A figę. I całkiem nieźle im ta przyjaźń wychodzi.
Oczywiście oglądaliśmy już niejedną komedię spod znaku "jest dobrze, potem się psuje, ale na koniec wszyscy się przepraszają, wracają, mówią że się kochają i jest happy end". Tak jest i tym razem. Ale w końcu to komedia, więc jak niby miałaby się skończyć? Poza tym jest to zejście się przyjaciół pod schematem zejścia się kochanków- więc bądź co bądź- oryginalnie.

Główny duet jest mistrzowski. Są dopasowani do swoich ról nawet wyglądem- Pete jest delikatny, nieco w grantowskim stylu, a Sydney to nieco przystojniejszy, wyższy i szczuplejszy Jack Black. Oglądając, widz myśli "o, tak właśnie powinien wyglądać i zachowywać się gejowaty facet, który jest hetero". I o to chodzi.

I wielki plus za zespół Rush, który dominuje w filmie.

Najważniejsze pytanie dotyczące komedii- czy śmieszy? Tak, bardzo śmieszy. Są i niewybredne żarty, i takie zupełnie z górnej półki (wyrafinowane wręcz, bo nie wszyscy widzą coś zabawnego w damsko-męskim puszczaniu oczek i porozumiewaniu się mimiką). Ale uwaga: jeśli jesteś uczulony/a na wątki homo, film nie jest dla ciebie przeznaczony, bo wręcz nimi ocieka (boski Doug i jego zranione uczucia!).

Jeśli załapiecie się jeszcze na ten film w kinach, to radzę iść. Bo jest też dużo pięknych prawd o przyjaźni, która nie zawsze jest idealna, ale ważne, żeby trzymać się razem i się nie poddawać.

Trailer w wyjątkowo dobrej rozdzielczości wybrałam;)

Mamma Mia!

2009-08-15T19:02:00.002+02:00

Tak, jestem facetem. I podobał mi się ten film. Koniec recenzji. A poważnie, podobał się też mojej dziewczynie i ta recenzja jest głównie dla niej.

Mamma Mia! to musical na podstawie przebojów kultowej ABBY. Dorzucili do tego rewelacyjnych autorów (klik po pełną obsadę) oraz rewelacyjne greckie widoki. To musiał być hit. I był.

Film opowiada o dziewczynie, która wychodzi za mąż. Nie zna swojego ojca, a chciałaby by był obecny na ślubie. Grzebiąc w przeszłości matki odnajduje 3 potencjalnych tatusiów. Zaprasza ich na wyspę, na której mieszkają z matką prowadząc hotel i zaczyna się wielkie śpiewanie.

Wszystko jest otoczone niezwykłą warstwą kiczu i piękna. Przejścia między filmem a piosenkami wypadają naturalnie i trzymają się kupy. Nic zresztą dziwnego, bo piosenki ABBY nuci pół świata.

Czasami ta słodycz zaczyna przeszkadzać, ale właśnie w tym momencie zaczynają śpiewać, i chociaż piosenki też ociekają cukrem, to zupełnie zjadliwym.

*Członkowie Abby: Björn Ulvaeus i Benny Andersson pojawiają się w filmie w epizodycznych rolach. Benny jest pianistą ubranym w strój greckiego rybaka (pojawia się w sekwencji "Dancing queen"). Björn jest greckim bogiem trzymającym w dłoniach lirę.

*"Mamma Mia!" był pierwszym filmem kręconym na 007 Stage w Pinewood Studios po pożarze, który wybuchł 30 Lipca 2006 roku na planie filmu "Casino Royale"(2006). Nowa scena została użyta do piosenek i kroków tanecznych, które nie mogły zostać nakręcone w Grecji.

*Stellan Skarsgard sam postanowił, że w scenie gotowania na łodzi będzie miał na sobie fartuch, jednak nikt nie wiedział, że będzie pod nim nago. Podczas kręcenia tego ujęcia, kamerzysta podskoczył z krzykiem, a Phyllida Lloyd skręcała się ze śmiechu.

*Podczas premiery filmu w stolicy Szwecji, cała czwórka członków ABBY pokazała się wspólnie publicznie po raz pierwszy od 1986 roku.

Więc podsumujmy (coś ostatnio krótke te moje recki): Jest świetna muzyka, słodka fabuła, genialne scenerie i najlepsi aktorzy jakich można sobie do tego filmu wyobrazić (chociaż Pierce Brosnan śpiewa dziwacznie). Film należy oglądać z dużą michą popcornu i z kobietą pod pachą. Coby nie było wstydu, ze wzruszeń samemu. Gwarantuje, że krótko po seansie wrzucicie cały soundtrack na wasze odtwarzacze. Ostatnio wspomniałem, że tylko kilka filmów czyli w sumie muzyki z nich dostały się na mój mp3. Mamma Mia była jednym z tych filmów.

13 Dzielnica - Ultimatum

2009-08-15T17:07:00.002+02:00

No i mamy sequel! Kto się spodziewał?

13 Dzielnica: Ultimatum zaczyna się dokładnie tam gdzie kończy się część pierwsza. Pod wielkim ogradzającym ją murem Leito i Damien żegnają się po udanej misji. Zmiana sceny i mijają 3 lata. Zmienił się rząd, a po za nim nic. 13 Dzielnica nadal jest miejscem ogrodzonym wielkim murem, miejscem gdzie coraz to nowe i liczniejsze gangi walczą o władze. Nowy rząd ma dość problemów z tym obszarem, i knuje intryge mającą na celu całkowite zniszczenie tej dzielnicy. Damien i Leito muszą zrobić wszystko, by ich dom nadal istniał. Wypowiadają wojnę władzom Francji.

Wojnę jak przystało na Luca Bessona niezwykle widowiskową.

Od razu powiedzmy sobie szczerze. Ten film nie jest lepszy od części pierwszej. Nie jest też od niej gorszy. Jest zupełnym uzupełnieniem. Wygląda jak robiony w jednym rzucie i przecięty jak Kill Bill na dwie części.

A co mamy tutaj innego? Otóż jeden główny gang rozrósł się do kilku. Każdy zrzesza inny typ zwyrodnialców i dzierży inny teren. Oczywiście jest inny "ten zły" ale niestety łudząco podobny do poprzedniego.

Sceny biegania po ścianach już tak bardzo nie zachwycają. Szczególnie pierwsza ucieczka przed policją. Potem jest już tylko lepiej. Za to bijatyka od samego początku podnosi ciśnienie. Wyobraźcie sobie taką sytuacje: Policjant trzyma obraz za 200milionów euro, i atakuje go 15 kolesi. Trzeba walczyć i ochraniać obraz. Nie macie pojęcia jak zajebiście może to wyglądać w akcji. Salta, powtórki i zwolnienia. Jest miodzio.

Na uwagę zasługują dwie sprawy: zdumiewająca oprawa graficzna. Brudne ulice, ostre ujęcia kamery, fajny filtr na ekranie czyniącym krajobraz bardziej plastykowym, coś jak w 300 tylko więcej kolorów. Drugą sprawą jest OSZAŁAMIAJĄCA oprawa dźwiękowa! Jest szybko, mrocznie, lekko psychodelicznie-technowo. A wszystko kojarzy się z dobrym francuskim hip-hopem. Już kilka godzin po obejrzeniu filmu, na moim mp3 pojawił się ten Soundtrack :> Jak do tej pory to 7 film, który wbił się w moje mp3 po obejrzeniu (A były to takie tuzy jak: Slumdog, czy Juno).

Tu nie trzeba długo, tu trzeba wprost: Kontynuacja pełną gębą, ale nie rozwinięcie. Praktyczny brak zmian, lekko niedorzeczna fabuła, wspaniałe walki i ucieczki po dachach i ścianach. Polecam przeczytać zwiastun pierwszej części aby pojąć o czym to tak naprawdę jest.

Dobry Francuski film. Luc Besson ma jak zwykle niezwykły zmysł do kina akcji.

Recenzja części 1

Trailer:

Dragonball: Ewolucja

2009-08-10T09:41:00.002+02:00

Dziś będziemy się trochę pastwić. Filmy na podstawie "czegoś" mają zawsze pod górkę. Nie ważne jak będą dobre (jako filmy), to jako "adaptacja" są oceniane zupełnie inaczej. Ten film oberwał po jajach. Smoczych jajach.

Zacznijmy od pewnej bzdury i od przypomnienia historii. Podtytuł "Ewolucja" sugeruje "kolejną" część. Tak nie jest, to najzwyklejsza jedynka. Chyba na siłe podbita o podtytuł, bo nie zauważyłem niczego ewolucyjnego w tym filmie. Więc pierwotnie Dragonball to niesamowita wielotomowa manga oraz długaśne anime. W czasach gdy Dragonballa puszczał RTL7 zamierały podwórka, wszyscy to oglądali. Do kina pewnie poszło tylko kilku z Was. Fenomen Dragonballa to dynamiczne walki i telenowelowe przedłużenia (świat który wybuchnie za 10s to 3 odcinki gadaniny). Była też całkiem niezła fabuła, dobrzy bohaterowie i źli źli :>

Ale wrócmy do filmu: Songo jest pomiatanym w szkole kolesiem. Co prawda dziadek trenuje go i wmawia mu wielką siłe i odpowiedzialność, jednak Songo wolałby poznawać laski. Gdy zły Piccolo zabija mu tego właśnie dziadka, aby ukraść jedną z tytułowych kul, Songo postanawia się zemścić, odszukać Piccola, zabić go i uratować świat.

Brednia, brednia brednia. O ile film jako głupia komedia dla nastolatków ma szansę, o tyle jako adaptacja odpada. To nie było tak! Manga i historia z Piccolem zaczęła się gdy ten był jeszcze dzieckiem, a tutaj jest dorosły. Miał swój kij i magiczną chmurkę, a tutaj gołe ręce. Tam był radosnym wojownikiem, a tutaj nieudacznikiem. Tam w końcu chodziły po ulicach Inteligentne zwierzęta (czas akcji to przyszłość, chociaż mieli dinozaury np.) a tutaj są tylko ludzie!

Po kolei. Obsada jest dobrana "różnie". O ile główny bohater od biedy nadaje się do swojej roli, a i genialny żółw może udawać siebie, tak np. Bulma. Jest seksowna, spoko - ale gdzie do diabła jej niebieskie włosy? Czy to takie trudne? Czemu Songa ubrali w zwykłe ubranie? Miał własne. Piccolo to inna bajka. Być może zrobili go najlepiej jak umieli, ale gdzie on ma czułki? Gdzie turban, czy cokolwiek? Aktorzy są płascy, na wskroś z USA i źle dobrani. (Jeśli nie znasz DB, to mogą być i nie są tacy tragiczni).

Muzyka jest leciutka i wcale jej nie widać. Jest zwykle tłem do kiepskich walk.

*Film kręcono w mieście Durango i Pueblo de Durango, stan Durango, w Coyoacan i mieście Meksyk - oba w Dystrykcie Federalnym Meksyku, Palenque, stan Chiapas (Meksyk) oraz w Los Angeles, Kalifornia (USA).

*Zdjęcia do filmu powstały pomiędzy listopadem 2007 roku, a marcem 2008 roku.

*Duża liczba scen została nakręcona w opuszczonych halach fabryk jeansów w okolicach meksykańskiego Durango

Pewnie już zdajecie sobie sprawe, że to fatalna adaptacja z brakiem klimatu i zmienioną fabułą. Pewnie wiecie, że nadciąga w 2011 część druga... Jeśli jesteś fanem, to nie musisz tego oglądać, chociaż autorzy starali się dodać miłe akcenty jak np. niemożliwe do kontrolowania włosy Songo, czy machiny w kapsułkach od Bulmy. Ale to za mało na udanego Dragonballa,

Jeśli lubisz amerykańskie kino klasy B z budżetem klasy A, usiądź wygodnie i oglądaj. Problem jest tylko taki, że twórcy nic nie wyjaśniają i niewiele zrozumiesz.

Tak, nie da się oglądać znając go, bo robi się niedobrze, nie da się oglądać na pusto, bo nie rozumie się "niewyjaśnionej" nigdzie fabuły. Do kosza z tym paskudztwem.

2/10

Trailer:

13 Dzielnica + Full Film

2009-08-04T19:58:00.005+02:00

W 2004 roku Luc Besson wpadł na pomysł filmu sensacyjnego. To nie był pierwszy w jego życiu podobny pomysł, ale wyszedł mu zdecydowanie lepiej niż cała seria Taxi.

Mamy 2013 rok i Paryż jest podzielony na dzielnice. Tytułowa 13 dzielnica jest otoczona wysokim murem, i mieszka w niej największy element Francji. Wszystkim rządzą gangi, panuje totalny chaos. Ale oprócz gangów mieszkają tam w miare zwyczajni, ale dość biedni ludzie. Dzielnica przemocy i biedoty można powiedzieć. Jest jednak Leito, który stara się walczyć z przestępczością, w szczególności z handlarzami narkotyków. Gdy w centrum 13 Dzielnicy "znika" transport z bombą atomową, Leito i specjalnie przydzielony policjant ruszają do akcji. Dodatkową zachętą dla Leita jest to, że "ten zły" porwał mu siostrę.

Od tego momentu nic nie jest takie jak może się wydawać. A główni bohaterzy oczywiście się nie lubią.

Co w tym filmie jest tak wykurwiście zajebistego? Cały film jest o księżniczkach i rumakach! Oczywiście żart :> Waleczni chłopcy są mistrzami biegania po dachach, ścianach czyli Le Parkouru! Nie ma tu efektów specjalnych, są za to popisy kaskaderskie na zupełnie nieznanym wcześniej poziomie! Tu się nie łamie nóg, tu są one jak z gumy. Liczne skoki, salta, oraz walki z wykorzystaniem otoczenia! Czego tu nie ma! Ciągle coś się dzieje, i z każdą sekundą jest lepiej, zabawniej i szybciej!

Gra aktorska jest przednia. Dwójka aktorów to francuska elita młodego pokolenie: David Belle oraz Cyril Raffaelli. Siostra głownego bohatera jest bez wątpienia jedną z najpiękniejszych kobiet świata (oprócz mojej dziewczyny :P)

Muzyka? Szybka, ostra, rockowa. Podoba się i wpada w ucho!

*Film był kręcony w Bukareszcie, w Rumunii (w MediaPro Studios)

*Główni aktorzy (David Belle oraz Cyril Raffaelli) są również założycielami sportu, zarazem sztuki poruszania się po architekturze miejskiej, zwanej Le Parkour.

*Produkcja filmu zajęła 10 miesięcy (pomysł, scenariusz, zdjęcia, obsada etc), trwała od stycznia 2004 do października 2004.

*Luc Besson stworzył rolę Loli specjalnie dla Dany Verissimo.

Co ja mogę powiedzieć od siebie jeszcze? Ten film jest boski. Mimo, że może wydawać się durny, popisy kaskaderskie są na najwyższym poziomie. Polecam oglądać! I niespodzianka :> Jeśli filmu nie oglądałeś/aś na dole strony jest PEŁEN FILM!

Takich filmów nie powinno się polecać, bo po prostu nie znać ich to wstyd. Majstersztyk, jestem zdania że o ile horrory najlepsze są hiszpańskie, o tyle kino akcji tylko z francji :) Pozdrawiam! Aha, jest już druga część :>

Oto trailer:

Oto pełen film:

Gdyby był lekko za mały, to link do niego:

http://video.google.com/videoplay?docid=-7317412848262555919

Pokój! :>

Udręczeni

2009-08-02T11:43:00.004+02:00

Czy lubimy filmy oparte na faktach? Lubimy, bo nakazują nam myśleć, że ktoś faktycznie jebał się z duchami, zjadał wilkołaki czy balsamował mumię. Film nabiera straszności, jest bardziej ludzki.

Wypada powiedzieć, że nie jest to "zasłyszana" historia, z której ktoś zrobił film. Film jest oparty na autentycznym śledztwie i serialu dokumentalnym od Discovery.

Ale po kolei. Jest sobie rodzina, a ich syn ma raka. Ponieważ szpital jest daleko, przeprowadzają się bliżej. Do starego, dziwnie taniego domu. Od samego początku syn (na imie mu Matt) cierpi na tajemnicze i piekielne wizje. Nie wie czy są prawdziwe, czy to wynik leczenia nowymi lekami na raka. I zaczyna się koszmar.

O czym więc jest ten film? O duchach. O sile rodziny i o miłości matki do syna. Brzmi tandetnie? Tak też jest przedstawione. Dodam tylko, że w tym starym domu była oczywiście stara kostnica i wywoływalnia duchów.

Gra aktorska jest dość dziwna. Powiedziałbym, że najlepiej grają dzieci, zaraz potem dorośli, a na końcu duchy w przerażających wizjach. Wszelkiego rodzaju wizje są najsłabszym ogniwem i bardziej przerażają stare "autentyczne" fotografie, niż właśnie one. Straszne momenty to zwykłe łapanie za rękę, albo pojawienie się za plecami. Klasyka.

Muzyka o ile się pojawia, stara się być na siłe niepokojąca i w niby w strasznych momentach "prykać" byle głośniej, byle nas nastraszyć. Bywało lepiej.

*Historia rodziny przedstawionej w filmie została opisana w książce "In A Dark Place: The Story of a True Haunting" Raya Gartona.

*Ed Warren i Lorraine Warren, którzy badali sprawę przedstawioną w filmie "The Amityville Horror", prowadzili również śledztwo w Connecticut.

*Postać wielebnego Nicholasa Popescu powstała prawdopodobnie w oparciu o postać Johna Zaffisa, śledczego, który pracował nad tą sprawą.

*Postać wielebnego Nicholasa Popescu powstała prawdopodobnie w oparciu o postać Johna Zaffisa, śledczego, który pracował nad tą sprawą.

Właściwie film oglądało się nieźle. Typowy Amerykański horror z minimalną ilością trupów. Nie bardzo jest o czym tutaj pisać. Pewnie ktoś z działu reklamy tego filmu rzucałby wielkimi słowami, ale jak to mówią wielkie słowa, mały film. Dla wielbicieli duchów. Dla mnie nie jest ani dobry, ani zły. Ciężko się przyczepić i ciężko go chwalić. Wielka neutral.

Disaster Movie

2009-07-27T19:19:00.001+02:00

Fabuła tej kolejnej już komedii z serii: movie, jest prosta i o niczym. Świat nawiedzają tornata, powodzie i w ogóle leci na nas meteoryt. Ponieważ ludzkość nieubłaganie wyginie, grupa naszych inteligentnych inaczej bohaterów postanawia się gdzieś ukryć.

Tyle. A ile radochy. Wystarczy popatrzeć na plakat. Hancock, Iron Man, High School Musical i oczywiście cycki Carmen Electry.

Jest tego oczywiście dużo więcej. Jednak stanowczo czegoś zabrakło. O ile mamy tutaj olbrzymi przegląd pop kultury, z parodiami praktycznie wszystkiego, co w 2008 roku było na topie, oglądamy to bez jakiegoś szczególnego entuzjazmu.

Osobiście starałem się liczyć, ile żartów i nawiązań umiem złapać, jednak zapomniałem się z nich śmiać. Serio, lubię serie movie. Jednak, śmieszył mnie tylko SuperHero Movie.

= W filmie, data końca świata to 29 sierpnia. W rzeczywistości, jest to data oficjalnej premiery filmu.

= Wiele filmów parodiowanych w "Disaster Movie" nie miało jeszcze oficjalnej premiery w tym czasie, kiedy scenariusz "Totalnego Kataklizmu" był pisany.

= W wersji niecenzurowanej, podczas parodii piosenki pt: "I'm fucking Matt Damon" słowo "fuck" pojawia się 51 razy.

Film jest słabo śmieszny. Np. główną bohaterką jest Juno. Ile można się nabijać z jej "dorosłego" sposobu mówienia? Przecież ona stara się mówić ultra poważnie, prawie niezrozumiałym żargonem. Więc parodia tego, również jest niezrozumiała.

Słabo śmieszny, ale dobry? Tylko amerykanie umieją zrobić taką komedie. Film na pewno stoi o klase wyżej od strasznych filmów, jednak jako komedia, nie daje rady. Co prawda dzisiejsze komedie nie są wcale śmieszne, a najwyżej co jakiś czas starają się wywołać uśmiech, ale nie można wybaczyć tego zabiegu w parodii!

Jeśli lubisz serię Movie, a film przeoczyłeś, to walcz i oglądaj. Jeśli na myśl o strasznym filmie jest Ci gorzej, nie oglądaj. Ogólnie zostaje miłe wrażenie.

Aha, daje trailer, oraz dla tych którzy nigdy w życiu tego nie zobaczą, końcową piosenkę z filmu. Ona jest takim można powiedzieć, wielkim przeglądem co w filmie się działo. Zdrówko!

Trailer:

Końcowa piosenka (tylko jeśli nie chcesz oglądać całego filmu)

http://www.youtube.com/watch?v=QiLeoGRvohY

Wiem, ze to link. YT zablokował umieszczanie na stronie.

But Manitou + full film

2009-07-26T13:55:00.007+02:00

Dzisiejsza recenzja jest inna trochę :> Na końcu, oprócz trailera jest cały film :>

But Manitou to komedia. Komedia dość niecodzienna. Otóż mamy tutaj: niemiecki western, komedię o indianach, polski dubbing + lektor.

Brzmi jak dane techniczne? Potrzebne jednak do receznji! :>

Fabuła przedstawia się następująco: Abahahi i jego brat krwi Ranger biorą pożyczkę od plemienia Szoszonów. Pożyczone pieniądze przepadają, a wściekli Szoszoni odkopują topór wojenny. Aby ratować honor i życie, Abahachi postanawia znaleźć legendarny skarb: Buta-Manitu.

Film jest arcygenialną komedią. Z początku może się wydawać lipna, ale goście od Shreka i Asterixa niesamowicie przetłumaczyli ten wspaniały film. Wystarczy spojrzeć na imię brata głównego bohatera: Indianina geja - Włóżmitu. Komedia jest miejscami rubaszna, miejscami zrozumiała tylko dla dzieci, a miejscami ... parodiuje wszystko co tylko jest możliwe. Za cel autorzy obrali oczywiście Western, ale każdy znajdzie tu nawiązania do innych filmów.

Dubbing i Lektor. Czy to się łączy? Oczywiście! O ile większość postaci jest świetnie zdubbingowana, o tyle np. większość indian jest "lektorowana". Jak to wychodzi? Oczywiście świetnie! Lektor (Andrzej Matul) nie tylko pasuje tutaj doskonale, ale i gada do widza, gada do postaci, a każdą wypowiedź (każdą!) kończy autoironicznym: Czytał Andrzej Matul.

Sama gra postaci jest różna. O ile różne zbóje są takie sobie, o tyle np. główny zły pasuje idealnie. Jest taki .... zły :> A przy tym ma bardzo przyjemny głos, kulture i wyrafinowanie.

No i są cycki nawet raz :> Drażni trochę finałowa piosenka i napisy np. na Saloonach po niemiecku, ale o ile nie lubię niemieckich filmów, o tyle tą komedię trzeba znać. Nie ma wyjścia. To co, oglądamy? Aha, to są goście od Gwiezdnych Jaj :>

PEŁNY FILM :), aha, polecam włączyć też pełne okno filmu. Tam jakimś guziczkiem odtwarzacza.

Harry Potter i Książę Półkrwi

2009-07-25T14:07:00.002+02:00

Właściwie poszłam na ten film nie spodziewając się niczego dobrego, ot tak, z przyzwyczajenia. Bo w zasadzie czy można się spodziewać czegoś nowego po szóstym z kolei filmie?

No nie, nie można. Ale film, mimo że jest tak zaawansowaną kontynuacją, jest dobry.

Dla tych, którzy czytali książkę: jeśli nie odrzucicie zrozumienia dla środowiska filmowego i scenarzysty, który musi upchnąć kilkaset stron powieści w 2,5 godzinach ekranizacji- zawiedziecie się, bo pominięto wiele ważnych wątków. Przede wszystkim nie ukazano tego niesamowitego zjednoczenia i wymieszania spraw mugolskich i czarodziejskich, które mają miejsce właśnie w Księciu Półkrwi (jedynie początek filmu ukazuje, że sprawy związane z Voldemortem jakoś tam dotykają zwykłych ludzi). Nie ma wątków politycznych. Prawie nie ma wątków szkolnych. Reszta mocno okrojona, ale i tak wyszło nad podziw spójnie i zgrabnie. O ile w powieści irytowały mnie liczne wątki miłosne (chociaż były nieuniknione, dziwne by było, gdyby szesnastolatkowie nie mieli uczuciowych zawirowań), o tyle w filmie zostały ukazane sympatycznie, zabawnie i przystępnie (momentów, gdy wybucha się śmiechem nie liczyłam, ale było ich sporo!). Wątki dramatyczne i fantastyczne oddane zostały dość wiernie- i dobrze! Chyba jasnym jest, iż jakakolwiek zmiana treści fabuły spotkałaby się z protestem rzeszy fanów.

Główne wątki filmu to horkruksy, zadanie Malfoya... i własciwie tyle. No, chyba że dorzucimy jeszcze nastoletnie historie miłosne.

Grafika i efekty specjalne pierwszorzędne, jak zwykle w filmach o Harrym. Fakt, momentami po prostu widać, iż to zasługa komputera (np. scena zawalenia się mostu). Akcja jednak jest tak wartka, że rekompensuje drobne niedociągnięcia. Poza tym wiadomo, że reżyser nie kazałby zbudować makiety mosty w skali niemal 1:1 i zawalić go (tak jak to zrobił-sic!- reżyser Titanica ze statkiem).

Gra aktorów... Nie ma się do czego przyczepić. Starsze pokolenie to znani i doświadczeni aktorzy... A młodzież? Fakt, nie jestem fanką gry aktorskiej Radcliffe'a czy Watson- może to też wina postaci, które odgrywają i nie mają szansy się rozwinąć. Jak zwykle świetny Rupert Grint (chłopak ma szczery talent komediowy który doskonale pasuje do roli Rona), Tom Felton (Malfoy) świetnie poradził sobie z odegraniem wewnętrznego rozdarcia.

Wydaje mi się, że zmieniła się nieco charakteryzacja Alana Rickmana (Snape). W poprzednich częściach był ukazywany mroczniej, bardziej pomarszczony, tłustsze włosy, ziemista cera... W tej części sagi wygląda, jakby odmłodniał o jakieś 10-15 lat. Może to zasługa tego, iż kręcąc Księcia Półkrwi załoga znała siódmy tom powieści i w końcu jest wiadomo, po czyjej stronie tak naprawdę był Snape? I próbują go nieco "podrasować" w oczach widzów.

Trochę brakuje tej uroczej, wszedobylskiej magii. Hogwart nadal jest imponujący, ale nie ma już tych iskierek, nauki czarów, śmiesznych gadżetów, no i zamkowych duchów. A szkoda!

Jako że obejrzałam wersję z dubbingiem(film dla najmłodszych, wiadomo...), odczuwam lekki niedosyt. Nie był zły... Co nie zmienia faktu, że to nie to samo. Jeśli któryś z czytelników oglądał oryginalną wersję z napisami, proszę o podzielenie się wrażeniami w komentarzach.

Radzę obejrzeć. Może żaden fenomen, ale ogląda się miło, jest nieco śmiechu... No i w końcu to Harry Potter.

Trailer:

Bloodrayne

2009-07-25T00:03:00.003+02:00

Co widzimy na plakacie? Cycki i miecze. Co widzieliśmy w oryginalnej grze konsolowej? Wampiry i XXI wiek.

Oto zły sen gracza, recenzenta i człowieka. Bloodrayne.

Główną panią pokochaliśmy jak kopała twarz Arniemu w Terminatorze 3, jako pierwszy terminator kobieta. Od tego czasu marzyliśmy by zobaczyć jej cycki, kawałek brzucha, czy chociażby dobry anal w jej wykonaniu. Niestety nie jest aktorką porno i dostaliśmy najnudniejszy film o wampirach w dziejach, zrobiony przez największego idiotę w dziejach. Ale po kolei.

Rayne jest Dhampirzycą. Pół ludziem, pół wampirem. Ma bajeranckie ostrza i lata za jakąś tajemnicą, ale nie wiem jaką. Zasnąłem.

Obsada może podnieść ciśnienie: Kristanna Loken, Michellel Rodriguez czy wyprany z talentu acz znany Michael Madsen. Problemem jest tylko brak fabuły, odłożony na poczet: "kto ma większy miecz".

Odejście od 21 wieku na rzecz jakichś poronionych templariuszy czy innego gówna nie dziwi. Taką wizję miał Uwe Boll. Reżyser geniusz, wizjoner. W jego własnym mniemaniu. Przeorał tylko pierwszy level dema gry, zerknął w "jak zrobić film" i wypatrzył, że krew i cycki są cool, po czym skompletował obsadę nawet dobrą, aczkolwiek nie braną nigdzie i wyszło mu gówno. Gówno oceniane na 2 z 10.

No przestrzegam, ten film śmierdzi. Przysięgam z ręką na sercu: siadałem do niego 3 razy, za każdym razem sądziłem że już blisko końca, a zegar wybijał 15 bolesną minutę.

No, ale przynajmniej można się pomasturbować, bo są cycki. I nawet seksy są. Wiem, bo przeskakiwałem scena po scenie, inaczej się tego oglądać nie da.

PS. Ona niezupełnie tak wygląda i jest ubrana w filmie. Tutaj przypomina to grę, a w filmie jest zupełnie inaczej.Nawet czerwonych włosów nie ma. Ot, taki trick dla spoconych grubasów, którzy ciorali w to na konsolach. Nie polecam nawet za darmo! Już lepiej wydać kase na ukraińską królową nocy.

To nawabi Was choroby i tamto. Tylko że z Ukrainką te 1,5h będzie Wam przyjemnie.

Z dala, od tego gówna. Nawet dla cycków. Zresztą, pewnie są w google, albo na YT - poszukajcie.

PS2. Jest już część 2 i planowana jest 3. Zgroza.

Trailer:

Supernatural

2009-07-24T11:22:00.003+02:00

Bo co jest lepsze od męskiego przystojniaka w serialu? Dwóch zabójczych przystojniaków w serialu, którzy stawiają sobie za główny cel walkę ze wszystkim, co pochodzi "nie z tego świata"- jak to przetłumaczono na język polski.

Lata 80. Szczęśliwa rodzina. I... Zaiste, niezwykły pożar. Tylko o co w tym wszystkim chodzi?

Zaczyna się dość niewinnie. Sam Winchester, student prawa, szczęśliwy partner w związku słyszy w nocy odgłos kroków w kuchni. Zakrada się, skacze... Zostaje pokonany przez włamywacza, którym okazuje się być jego starszy brat, Dean. Namawia brata do kilkudniowego wyjazdu. Powód? "Tato kilka dni temu wyruszył na polowanie i jeszcze nie wrócił". Polowanie? I co z tego? Ha, to nie byle jakie polowanie... Dowiemy się, iż chłopcy (wiem, mężczyźni, ale większość serialowej załogi mówi na nich "boys";)) owszem, polują... Ale nie na niedźwiedzie czy jelenie. W ich podręczniku łowiectwa znajdują się za to wszelkie duchy, upiory, zombiaki, zabójcze klauny i nawet zły Święty Mikołaj. I oczywiście demony. A to dopiero część dłuuugiej listy stworów, o większości których nawet wam się nie śniło.

Obecnie skończył się czwarty sezon Supernatural, kochany Kripke(scenarzysta) wraz z ekipą pracują na szczęście nad piątym.

O ile w pierwszym i drugim sezonie serialu w każdym niemal odcinku spotkamy inną kreaturę i braci walczących zarówno z potworkami, jak i własnymi słabościami (a oprócz tego rozwiążą część tajemnicy z pierwszego odcinka), o tyle w sezonie trzecim i czwartym ważne będą wątki indywidualne postaci. Klasa serialu pozostaje jednak ta sama- na wysokim poziomie.

Dużo efektów specjalnych, ciemnych, starych, rozsypujących się domów, piwnic, duchów i wymyślnej broni! I czasem owszem, można się przyczepić do drobnych niedociągnięć, że światło pada nie w tę stronę, że tam była butelka... Ale fabuła jest tak wciągająca, a akcja tak wartka, że po prostu się ich nie zauważa.

Świetna gra aktorów. Serial nie dość, że jest fantastyką, horrorem i niekiedy dramatem, to w dodatku śmieszy. Zabawne, ale nie prymitywne dialogi, cudowna mimika postaci (szczególnie Jensen (Dean) i Jared (Sam) mają tu pole do popisu), gagi, które w innych okolicznościach podciągnięto by pod slapstick... Ale nie tu. Bo wszędzie jest umiar. Każda osoba, która pojawia się w więcej niż dwóch odcinkach ma zarysowaną osobowość i jeszcze nie raz zaskoczy widza. W serialu jest mnóstwo odwołań do międzynarodowej i amerykańskiej pop-kultury (w czwartym sezonie nawet odwołanie do House'a i Fritzla ;)), natomiast tytuły pochodzą często ze starych, kiepskich filmów klasy B (czesto horrorów, szukajcie na blogu, może znajdziecie!) oraz piosenek. Plus ładne dziewczyny na jedną noc i dużo poszukiwań.

Właśnie, muzyka. W serialu usłyszymy prawdziwego, klasycznego rocka (pozdrawiam, Xing;>)- AC/DC, Kansas, Black Sabbath, Scorpions... Lista jest długa, a piosenki świetne. I samochód- chevrolet impala. Zawsze można popatrzeć i powzdychac, że to nie nasz.

Jest to również najciekawszy serial o relacjach między braćmi-przyjaciółmi (bromance!) od czasów Starsky'ego i Hutcha.

Saving people, hunting things... Family business!

Trailer:

Dr. House - serial

2009-07-23T20:11:00.003+02:00

Jak się okazuje, nie tylko filmy można recenzować na blogu o filmach. Oto, przed nami najbardziej pokręcony serial medyczny, od czasu masturbacji przed pięknym i młodym George Clooneyem w Ostrym Dyżurze.

Hasłem przewodnim jest: wszyscy kłamią. I pewnie tak jest. Serial opowiada o genialnym diagnostyku, Gregorym Housie, który oprócz swojej genialności, ma jedną dość przykrą ceche. Jest chamem. Takim zupełnie bez uczuć, chamem który nikogo nie lubi, a ironia i sarkazm to jego najlepsi przyjaciele.

House ma swój zespół lekarzy, jest non stop pozywany do sądu, ucieka przed szefową i kuleje. Gdy inni pracują on gra na GameBoy, słucha płyt czy ogląda telenowele w przenośnym telewizorku. Mimo to jest genialny w tym co robi, a jego teksty są tak ostre, że przyjemnie ogląda się je z fotela, mając nadzieje że nigdy nie znajdziemy się w jego otoczeniu. Dlaczego jest takim cynikiem, co się stało z jego nogą czy w końcu jaka jest szansa, że młoda lekarka go zauroczy dowiemy się w przeciągu serialu.

Pod względem gry aktorskiej jest różnie. Starsze pokolenie aktorów radzi sobie wyśmienicie. Młodsi jak np. ekipa Housa, jest lekko mniej wiarygodna. Bo to trochę dziwne, że tacy młodzi lekarze umieją... wszystko? Od przekłuwania oka, przez wiele rodzajów tomografii, kończąc na samodzielnych operacjach. To lekko zastanawiające. Ich gra też jest lekko sztywna, widać że w sumie dopiero uczą się zawodu aktora. Za to ich dobór, tzn np. wygląd jest już charakterystyczny i w pewien sposób pasujący do tego serialu.

Muzykę zapewnia Massive Attack, dobry lekko rockowy zespół.

Właśnie sobie uświadomiłem, jak opisać cały serial? Recenzja serialu to coś ciężkiego. Ciekawe jestem czy sobie poradziłem.

Podsumujmy: Jest do świetny dramat medyczny, zawierający dużo sarkazmu i ciężkiej życiowej prawdy. Jest wolniejszy w sęsie tępa od np. Chirurgów, ale i tak trzyma napięcie.

Wadą jest pewna schematyczność. Jest zawsze pacjent, na początku go diagnozują i leczą, potem jest mu jeszcze coś, potem zmieniają diagnoze, znów go leczą, trzeci raz zmieniają diagnoze i dopiero ona pod koniec filmu jest trafna.

Dodatkowym atutem jest jednak pewna moja obserwacja: Dziś większość amerykańskich seriali jest przynajmniej dobra. Scenarzyści dają z siebie wszystko, a my nagradzajmy ich i oglądajmy.

Xing poleca, chociaż nie jest pewny czy wyszła mu recenzja bo serialu napisał pierwszą w życiu :>

Jakiś tam trailer:

12 Rund

2009-07-23T01:24:00.003+02:00

Mamy wakacje (albo jak to czytasz już nie mamy), film już wypadł z kin i za moment wpadnie na dvd (albo już od dawna wpadł). Jest lekki, są wybuchy i zabawne dialogi. Ale jest też sprawna akcja i niezła fabuła.

Oto: 12 Rund.

Zwykle przedstawia się zawodników. Tu jest to dosłownie pokazane. W sumie dosłowne dla mnie. Pan główny to John Cena - Wrestler. Jest wysportowany, silny i "ma piękny uśmiech". W USA Cena jest w Wrestlingu tym dobrym, amerykańskim kolesiem, który zawsze ma riposte i w końcówce wygrywa z tymi złymi. Bo wrestling ma fabułe, to ma i dobrych i złych. No i Ci dobrzy grają w filmach.

John jest tutaj policjantem. Takim zwykłym z patrolówki. Pewnej nocy, wkracza do akcji, próbując zatrzymać groźnego przestępce - w efekcie czego łapie go, ale laska przestępcy ginie. Dokładnie rok później, bandzior ucieka z więzienia, porywa dziewcynę Johna i...

Widzieliście Szklaną Pułapkę 3? To już możecie się domyślać. John ma do wykonania 12 zadań, na każde ma określony czas i często miejsce. A z czym to się równa? Z demoniczną rozwałką sporej części miasta i szybką, obfitującą w bieganiny akcją. Jeśli wygra, odzyska dziewczynę, jeśli przegra - dostanie jej zwłoki. Proste jak cep (co to w ogóle cep?) i przejrzyste.

Film zrealizowany jest w stylu MTV i tego się nie da przeskoczyć. Akcje są dynamiczne, kamera CIĄGLE się zmienia i skacze pod wszystkimi kontami. Nie przesadzam, jest aż nazbyt teledyskowo i czasami trudno się połapać. Ale to miał być lekki i efektowny film, dla otyłych nastolatków i pod tym względem się sprawdza. Aha, na plus jest to, że ani przez chwile nie jest nudno. Serio, taka kamera + 12 zadań napędzają bardzo ładnie akcje.

Wszystkie postacie grają dobrze, ale wyróżnia się główny zły. Jest szarmancki, spokojny, wyrafinowany, ma poczucie czasu, jest ironiczny i bezczelny. Taki jaki główny bandzior powinien być. Nawet lekko mu do Jokera z Batmana, co samo w sobie jest dobrą rekomendacją.

Muzyka, oprócz wybuchów to trochę hip-hopu i sam nie wiem czego. Po prostu jest niezauważalna, ale podczas filmy nigdy nie jest cicho.

Wad wielu nie ma, przeważają zalety. Generalnie szybka akcja, ciekawe zakończenie, chociaż trochę niezrozumiałe względem fabuły. Robili to goście od Szklanej Pułapki 2 i Speed, więc jest ładnie. Polecam.

XXY

2009-07-21T15:01:00.005+02:00

Jeśli chcecie obejrzeć film, który poruszy w was najgłębiej ukrytą nutę wrażliwości, XXY nadaje się do tego najlepiej.

Tutaj nie będzie dających sobie w żyłę narkomanów, nie znajdziecie tu pięknych, biuściastych blondynek ani europejskiego wymiaru "piękna". Film ten dotyka intymności człowieka w wymiarze dosłownym- problematyką główną jest płeć. A raczej obupłciowość.

Alex urodził/a się hermafrodytą. Film ukazuje dramat braku akceptacji tego faktu zarówno przez przyjaciół, rodzinę i postronne osoby, jak i przez samego/samą Alex. Alex od dawna zdecydował/a się być dziewczyną- poznajemy ją/jego w momencie, gdy przestaje brać hormony pozwalające na rozwój organizmu w kierunku żeńskim. Alex przebywa trudną drogę, która kończy się odnalezieniem siebie i własnej tożsamości. Bo gdy czuje się rozdarty/a pomiędzy dwiema drogami, nieoczekiwanie znajduje trzecią- najlepszą dla siebie i mogącą zapewnić pogodzenie z losem z sobą.
Jest to także film o tajemnicy- wywiera ona ogromny wpływ na życie wszystkich bohaterów. Symboliczne jest przełamanie sekretów- a raczej zapowiedź ich przełamania- zwiastuje ono pogodzenie się z własną tożsamością, co jest bardzo cenną wartością.

Problem akceptacji dostrzec można na dwóch płaszczyznach- hermafrodytyzm Alex oraz... Oraz Alvaro- syn lekarza mającego pomóc Alex. Wątek Alvaro porusza być może jeszcze bardziej- dlaczego? Ponieważ o ile Alex nie byłaby/byłby akceptowany/a przez ogół ludzkości, o tyle jest kochana i akceptowana przez własnych rodziców oraz- nie bez problemów, ale jednak- przez przyjaciół. Natomiast Alvaro nie jest akceptowany przez własnego ojca i to jest chyba najbardziej bolesną prawdą filmu- lekarz potrafiący pogodzić się z hermafrodytyzmem obcej osoby nie zamierza nawet przyjmować do wiadomości homoseksualizmu własnego dziecka.

Bohaterowie nie są szczęśliwi, nie są idealni, mają wątpliwości. Są ludźmi takimi jak ja czy wy.

Gra aktorów jest świetna. Tu nie ma się poczucia nierealności, ten film żyje, postaci są żywe, nieprzerysowane, nie ma tej europejskiej sztuczności. Do tego delikatna muzyka, szum morza i gra świateł wśród morskich skał. Technicznie- nie mogę skrytykować.

I nie, film nie sprowadza się do ukazania problemów seksualnych, bo można się spotkać z takimi twierdzeniami.

A że film jest argentyński? Dowodzi to jedynie tego, że Argentyna to nie tylko łzawe telenowele.

Trailer:

Koralina i tajemnicze drzwi

2009-07-21T00:41:00.004+02:00

O cześć Karolinko.. tfu, Koralino. No tak, wszyscy ją mylą, bo to dość dziwne imię.

Dziwne, ale nie tak bardzo jak cały film.

Reżyser "Miasteczka Halloween", tym razem zabrał się za ekranizacje książki dla dzieci.

Po krótce jest dziewczynka, są tajemnicze drzwi, a za nimi lepszy pokręcony świat, gdzie rodzice nie są nudni, a sąsiedzi tak bardzo dziwni.

Koralina postanawia więc co jakiś czas przekraczać bramy do jak się wydaje "raju" nie wiedząc jakie konsekwencje czekają ją po drugiej stronie.

Co by nie powiedzieć jest to bajka. Bajka zrobiona perfekcyjnie. Nie mam do teraz pojęcia czy oglądałem genialną animacje kukiełkową, czy animowane kukiełki. Wszystko wyglądało tak prawdziwie i wspaniale.

Oprawa wizualna zachwyca. Widać wszak obok plakat. Ciepłe pastele, obłędne efekty świetlne, surrealizm. Całości dopełnia genialny dubbing. Nie wiem, czy po angielsku też by mi się tak podobało. Głosy dobrane są perfekcyjnie, nadają głębie postaciom. Wystarczy wspomnieć starego rosyjskiego cyrkowca z niesamowitym akcentem.

Film stanowczo należy dodać do kolekcji, nie tylko jako bajkę, ale i ... horror. Tak, nie byłem na tym w kinie, ale trzymało mnie za jaja. Dzieciaki pewnie piszczały.

Słyszałem opinie, że książka zupełnie inaczej opowiada historię i jest straszniejsza, ale to co przeżyłem oglądając filmową Koraline w zupełności mi wystarczy.

Oto trailer:

Witamy po długiej przerwie, i mamy nadzieje, że nie przeszkadza Wam wprowadzenie innych gatunków filmów :> Nadal będzie śmiesznie, obiecujemy!

Wizard of Gore

2008-10-31T22:43:00.004+01:00

Filmy o magikach z założenia powinny być ciekawe. Powinny. Czasami są.

Jest sobie magik i czaruje na scenie. Jest to jakiś podziemny pokaz w obskurnym wesołym miasteczku. Recenzent czyli główny bohater ma manie prześladowczą. Bo rzecz ma się do tego, że magik na scenie zabija delikwenta w chamski sposób i nagle bum, wybuch i delikwent żyje. Cały wic polega na tym, że następnego dnia ginie od takich samych ran, jakie zadał magik. A że zawsze jest tajemnica, bohater stara się ją rozwiązać.

Całość jest utrzymana w groźnym klimacie psychodelii. Tu jakieś zwidy, tam jakieś dźwięki. Paranoja. Wychodzi z tego calkiem niezła mieszanka. Przez większość filmu zastanawiamy się, co z tego wyjdzie, jak to się zakończy. Czy to wpływ narkotyków? Magika? Depresji? Jest poprawnie graficznie. Tak jak ujęcia które budują klimat. Przeszkadza jednak to, że główny bohater żyje w udawanym 20 wieku (ubrania, sprzęt w domu) a jest wszak 21 (w filmie też). Ten kontrast strasznie miesza w głowie.

Aktorzy są mierni. Wyszła z tego dość słaba mieszanka. Ich uczucia są przejaskrawione, a role zupełnie źle dobrane. Wszak Rysio z Klanu w roli zabójcy nie jest wiarygodny. A w tym filmie mamy właśnie takie spektakularne sytuacje. Nazwisk znanych? Nie wiem. Na pewno nie ma znanych twarzy.

Rodzaje śmierci nie dość że różne to jeszcze okraszone jakąś opowieścią. I to się trzyma, bo nie czekamy na ucięcie głowy, a na opowieść czemu zostanie ucięta. Jednak wykonanie śmierci, mimo, że bardzo, bardzo poprawne, jest jakieś bez polotu. Wszak to przedstawienie cyrkowe a nie zabójca, ale jednak chce się czegoś więcej.

Muzyka jest znaczącą częścią filmu i oddaje jego klimat. Instrumenty różne i żywe.

Nie wiem co tu opisywać, ja się nudziłem. Ale dlatego, że w kinie byłem z musu, czekając na Piłe 5. Jednak w sumie nie mozna przyczepic sie do czegos wiekszego. Aha, jest to Remake starej wersji. Omawiana wersja to ta 2007. W sumie polecam zobaczyć, jednak stopniowo rosnące napięcie, jest rozwiązane w jakiś kretyński sposób. Ja zakończenia nie zrozumiałem, ale ludzie w kinie klaskali. To musi coś znaczyć.

Saw 5 (Piła 5)

2008-10-24T23:59:00.001+02:00

W tym tygodniu widziałem dosłownie wszystkie istniejące części Piły. Od nowa przeżyłem genialność Johna czyli Jingsawa nazwanego po polsku Pan Układanka. Jestem świerzo po. Właśnie wróciłem z kina, z premiery więc...

Przeżyłem też genialność 5 części bo jego plan... A to on nie żyje przypadkiem? Tak Jingsawa już nie ma. Została ostatnia osoba, która przeżyła plan Jingsawa. To ona kontynuuje dzieło jego życia. Kto? Tego dowiedzieliśmy się w 4 części. Tutaj trzeba wyeliminować ludzi, którzy mogą przeszkodzić w ostatniej grze. Jak pisze prasa:

"Tyle wiemy na temat fabuły "Piły V" - najnowszej części kontrowersyjnej serii. Scenariusz tego filmu to, zdaje się, jedna z lepiej strzeżonych tajemnic Hollywood; twórcy filmu i aktorzy niechętnie wypowiadają się na ten temat, a grono wiernych fanów niecierpliwie czeka na premierę."

To możliwe że twórcy tak dbają. Bo gdyby się wyjawiło, to grono wiernych fanów chyba by nie poszło do kina. Piła 5 jest zła. Z całym szacuniem do kultu jakim obrosła ta seria, ten film ssie.

A ssie dlatego, że...

Znacie pojęcie backtrackingu? Występuje głównie w grach. Gdzie biegniemy przez cały level, aby zdobyć klucz. Potem z tym kluczem wracamy na początek gry, bo tam są drzwi. Mamy jedną krótką planszę, ale na przejście jej potrzebujemy podwójnego czasu. Tak samo jest z tą serią. Wspominki przechodzą chyba przez wszystkie pomieszczenia z poprzednich filmów. Nie mamy pomysłu? Wrzućmy dużo retrospekcji. Mało na półtorej godziny? Dajmy ślady, by mądry detektyw sam tworzył w umyśle swoje wersje. Ile zostanie wtedy gołego filmu? Niedużo.

Piła 5 jest niezwykle wtórna. To serial rozpisany na wiele odcinków (Plotki mówią, póki co o 11 częściach (dodam, że Shrek planowany jest na 7). Wtórna, bo bez wiedzy z poprzednich części nie dość, że nic nie zrozumiemy (cały film to zlepek poprzednich), to jeszcze gdybyśmy chcieli wrócić, Saw 5 sprzedaje nam wszystkie zakończenia części poprzednich.

Do tego masa błędów logicznych. Pierwszą ofiarą Johna był grubas z drutów kolczastych? A skąd, w 4 dowiadujemy się, że nie. A tutaj dowiadujemy się, że ofiar było dużo więcej. Do tego nawiązania do poprzednich części filmu. Jeśli wiesz, że Amanda w trójce była poza kadrem, może okazać się, że tak naprawdę z kimś rozmawiała. Co robił Jingsaw gdy Amanda znosiła ciała? Leżał sam? A może był z kimś? Tu autor chce nam wmówić, że wszystko było inaczej. A dróg już coraz mniej...

Aktorzy w dużej części Ci sami. 2-3 nowe twarze, ale nie wyróżniające się. Grają poprawnie, jednak nie widać wielkiego zaangażowania.

Muzyka w krytycznych momentach to jakieś tamtamy, jednak brakuje klasycznego brzmienia z innych części filmu.

Śmierci, tak... Przecinanie, miażdzenie, rażenie i wybuchanie. Czy coś zapada w pamięć? Jakoś niespecjalnie. Nie ma wymyślnych konstrukcji, nie ma tortur. Są proste zasady i prosta droga ku wolności. A że nie zawsze wychodzi to inna sprawa.

Zakończenie! Spoko, nie będzie spojlerów. Nie o to chodzi. Za każdym razem przyżekam sobie, że sam je rozgryze. Nigdy mi się nie udało, dziś też nie. Ale to nie jest powód do chwały dla twórców. Ja rozumiem, każda część kończyła się na następną, ale tu przesadzili. Dla mnie to nie była Piła 5, a Piła 5 - część perwsza. Teraz zamiast 6 części powinna być Piła 5 - część druga.

Tak moi drodzy, seria wpadła na ślepy tor. Powiedzieć, Jasona w piątku 13 za każdym razem zabijali i wskrzeszali i dobrze było! A było, bo tam była przyjemna masakra. Tu widz musi myśleć, kombinować. Ale po co, skoro scenarzyści tego nie zrobili?

Całość oceniam bardzo marnie. Oczywiście każdy chce poznać zakończenie, ale czasami trzeba powiedzieć sobie dość, aby to miało sens (najlepiej po 3 części). Pójdę na 6, a wy pójdziecie na 5. Taki już los tasiemców. Przyciągają. Ale marnych lotów to rozrywka...

Jak powiedziała moja przyjaciółka "jako film nie była taka zła (Piła 5), ale jako kontynuacja była. I taka jest prawda. To nie horror, to thriller. Bardzo zresztą leciutki...

Mistrzowie Horroru: Rodzinka (Family)

2008-10-17T17:26:00.007+02:00

Młode małżeństwo wprowadza się do uroczej dzielnicy domków jednorodzinnych. Para jest przesłodka. Dziennikarka i Lekarz. Dom dalej mieszka Harold. Harold jest starym kawalerem, chociaż ma żonę i dziecko. A właśnie "robi" dziadka. Tak, moi drodzy, Harold żyje sobie ze szkieletami, gada, czyta im, razem jedzą obiad. Młoda para nie wie, że wpadła w kłopoty...

Brzmi banalnie? A pudełko widoczne obok? Zachęca? Jak najbardziej!

Po Blond włosym dziecku oraz Chorej Dziewczynce przyszedł czas na dalszą przygodę z serią MASTERS OF HORROR. Tym razem lekka historia świra z przymrużeniem oczka.

Całość wykonana jest niebanalnie. Lekka muzyczka, radosne kolory, słodkie ujęcia kamery i trupy.

Aktorzy są profesjonalni. Dobrze odgrywają swoje role a to też dlatego, że ich postaci nie mają jakiejś wielkiej osobowości. Tacy ludzie z ulicy jak my.

Efekty specjalne są dobrze zrobione. Co prawda przejścia kamery między szkieletami, a "żywymi" z którymi gada Harold są lipne, to jednak mają urok i to nieoparty.

Tak samo ze wszystkim innym. Cały film to takie słodkie pierdzenie z narastającym napięciem i zaskakującym zakończeniem.

Masters of Horror to niespełna godzina filmu. Przypominam, że to serial telewizyjny, u nas wydawany na DVD. Można zaopatrzyć się w płytkę za 5zł na stoisku z płytami z gazet. A czy Warto? A warto. Ten film zdecydowanie przebija moje wyobrażenie horroru, podając mieszankę lekką na piątkowy wieczór z dziewczyną. Tak, z dziewczyną. Lub z chłopakiem. To idealna pozycja by świetnie się bawić, i przekonać drugą połówkę do tego gatunku.

Xing'uś rekomenduje.

Xing rekomenduje też Festiwal Horrorów w Multikinie. Zaczyna się już 21 i potrwa do 25 Października. Ja też tam będę na premierze Piły 5. Recenzja już w następny piątek, przed północą! Na sam koniec dnia i początek weekendu! Pozdrawiam.

A trailera nie ma, bo gdyż: w moim mniemaniu za dużo odsłaniał. Najpierw zobaczcie film :>

Nieuchwytny - Untraceable

2008-10-10T13:03:00.004+02:00

Niby wszystko, gra. Ale..

Nieuchwytny opowiada historie pani detektyw od przestępstw w internecie. Pewnego dnia dostaje adres strony na której ktoś dręczy małego kotka. Wszystko leci na żywo, o czym informuje włączony telewizor na kanale informacyjnym. Sprawa zostaje zignorowana, do czasu, aż na stronie pojawia się związany człowiek. Im więcej ludzi wejdzie na strone, tym szybciej ofiara zostanie zabita. Ponieważ ludzie lubią cierpienie innych, licznik wariuje, a bohaterka ma coraz mniej czasu na rozwiązanie sprawy..

Tak to po krótce się przedstawia i lecimy od początku.

Kreacje aktorskie są więcej niż spoko. Widać, że to zawodowcy, chociaż raczej z nisko budżetówek. Nie ma tępych spojrzeń, czy niepewnych ruchów. Wszystko do czego mógłbym się doczepić, to kwestia scen Diane Lane to jak na mój gust, bardzo atrakcyjna MILF, że się tak brutalnie wyrażę :)

Śmierci w tym filmie, czyli to o co chodzi są... brutalne? Oj, bardzo nawet powiem. I to nie dlatego, że coś jest fu, bo odpada głowa czy coś. Nie, to boli tak samo jak oglądanie prawdziwej operacji. Śmierci są przeprowadzanie w piwnicy, przed kamerą za pomocą normalnych, lecz udziwnionych przedmiotów. Film bardzo ładnie budzi w nas strach, bo jest skrajnie prawdziwy. Ja wiem, ze niecodziennie jesteśmy porywani i zabijani w ciemnych piwnicach, ale wizje jest prawdziwsza, niż w jakimś filmie o wielkiej iguanie, czy plemnikach z kosmosu.

Muzyka jest czasami, przy ładnych kadrach, czy cichutkie nutki w ostrzejszych scenach. To co jest buduje klimat. Niestety nie ma tego dużo.

Jako ktoś kto pół życia spędza w internecie, oglądałem film z wielkim zainteresowaniem, nawet miałem wybrać się do kina kiedyś, ale już go zdjęli. Nastrój buduje to, że wchodzi masa ludzi, że wysyłają sobie smsy w stylu "ty jest nowa ofiara, luknij". Pokazuje to naszą manie podglądania i to dlaczego lubimy reality show. I jak film próbuje nam przekazać, lubimy to nawet za cenę czyjegoś życia. Prawdziwe co?

Jednak..

Czas na wyzywanie. FBI to skończone cioty są. Nie potrafią zdjąć zwykłej domeny wymigując się tym, że jest na ruskim serwerze. Phi, podkupuje się domenę i chuj, strona znika. Co za problem? Ale takich złych smaczków jest więcej. Okazuje się, że można zmajstrować ultranowoczesną stronę internetową w garażu i nikt nie umie jej skasować, okazuje się że serwer potrafi utrzymać 15mln wejść w jednej chwili, a licznik wcale nie się nie przycina, a delikatnie nalicza gości, którzych nie przybywa np. z 1000 do 2000 tysięcy, tylko leci w zawrotnym tempie w ten sposób: 1001-1002-1003-1004 blablabla. I to w takim tempie, że w 6 sekund dochodzi do 200 tysięcy osób i ładnie lata dalej. Jak zegarek jakiś. Błędów logicznych jest tu cała masa. Jedne są głupsze, inne mniej głupie. Ale są. Do tego podłączyć maszynę śmierci do licznika też nie jest tak łatwo, ale od czego Ameryka...

Zabójce i jego głupią historię poznajemy w środku filmu, ale mu nie współczujemy. Właściwie mamy go w dupie :)

W dupie za to nie mamy karygodnych spowalniaczy i nudy, która co jakieś 15 minut na 2-3 minuty sprawia, że mamy ochotę zgasić film i poszukać jakiegoś nowego porna. To nie jest duży problem, bo chcemy zobaczyć zakończenie, ale jednak.

Mimo fascynującej gry aktorskiej, niezłych śmierci i pomysłu, staje przed nami masa błędów logicznych, rzeczowych i nie za szybka akcja.

To tego ten tytuł: Untraceable. Przetłumaczyłbym go jako "nienamierzalny" bo takim był główny zły - przecież chodzi o net. Co prawda był w pewnym momencie ścigany, ale nie uciekł nikomu, więc o co kaman?

A tu trailer:

Zombie Strippers

2008-10-03T14:45:00.005+02:00

Długo nie udało mi się tego filmu zobaczyć. Czy było warto?

Fabuła powala: w niedalekiej przyszłości J. Bush zakazuje nagości. Dzięki temu powstaje miliard nielegalnych klubów ze striptizem. Pewnego dnia pogryziony żołnierz, trafia do takiego przybytku i gryzie jedną z dziewczyn. Ta zamienia się w zombie i... dalej tańczy na rurze, mimo wszystko zjadając klientów.

Wiem, wydaje się, że scenariusz pisał ćwierinteligent, ale nic bardziej mylnego. Scenariusz celowo jest stylizowany na klase B. Wystarczy dodać, że główną rolę dostała Jenna Jemeson czyli największa gwiazda porno, jaka pieprzyła się na tym świecie.

Wszystkie elementy składające się na ten film są złeeeee. Drętwe dialogi, debilne rozwiązania, sztywne i "barwne" postaci.

Aktorzy są tacy jacy być powinni. Przerysowani do granic możliwości. Silni faceci są silnie i przystojni, a kobiety piękne i bezwzględne. Oprócz gwiazdki porno, szeregi zasila Robert Englund (nasz ulubiony Freddy), czy Tito Ortiz (mistrz federacji UFC - Ultimate Fight Championship). Reszta to mało znane nazwiska, jednak prezentują się całkiem nieźle.

Zombiaki jak to zombie są wolne, nawet straszne. Sceny bywają krwawe i okrutne, i to jest wada. Ja wiem, że horror powinien taki być, ale w kinie klasy B, jest to zwykle przesadzone i momentami mamy niesmaczny festiwal gore.

Muzyka jest ostra, klubowa i całkiem niezła. Połączenie metalu, rocka...

Film nie zaskakuje, ale i nikt nie oczekuje tego po nim. Pastiż klasycznych Zombie Movies, co zresztą widać nawet po plakacie.

Ja polecam, chociaż momentami trudno przy nim wytrzymać. Ale debilne dialogi, czy niecodzienne postępowanie z Zombie pokazuje świeże "stare" spojrzenie na temat.

Rocky Horror Picture Show

2008-09-26T21:52:00.003+02:00

Z racji konieczności umieszczenia postu awaryjnego nie dostaniecie dziś horroru, za to wyśmienitą parodię wszystkiego co się da, zahaczając też o Frankensteina. Proszę państwa, przedstawiam film, jakiego jeszcze nie oglądaliście- Rocky Horror Picture Show- czyli połączenie komedii, parodii, horroru, romansu i musicalu.

Rzecz ma się z początku niewinnie- para świeżo upieczonych narzeczonych wybiera się obwieścić radosną nowinę profesorowi, na którego wykładach się poznali. I co się dzieje? Oczywiście- łapią gumę w środku lasu, w nocy, podczas upiornej burzy, a najbliższe domostwo to zamek rodem z Draculi. Ale co mają robić? Udają się do niego po pomoc. Nie wiedzą, że ta wyprawa odmieni ich życie w sposób, którego najmniej by się spodziewali.
Drzwi otwiera im garbaty blond-sługa, którego w innych okolicznościach nazwalibyśmy Igorem. Ale tu nic nie jest takie jak być powinno... Gospodarzem okazuje się być niezwykle zgrabny i seksowny transwestyta. Transwestyta z Transseksualnej Transylwanii w dodatku, który zamierza stworzyć sobie kochanka idealnego- tytułowe Rocky'ego Horrora. No i wkrótce rusza lawina zdarzeń mało oczekiwanych i bardzo komicznych.

A to wszystko podsycane jest przez znakomite kreacje aktorskie m. in. Susan Sarandon (której nie trzeba chyba nikomu przedstawiać). piosenkarza Meat Loaf (Aj łud du enythin for looow!!!!) czy Tima Curry'ego (niezapomniany Gomez Addams). Dodajmy do tego musicalowe iście piosenki wykonywane przez tychże, kabaretowe stroje, surrealistyczne wnętrza i dużą dozę czarnego humoru, szczyptę seksu i wyuzdania oraz... kosmitów, a otrzymana mieszanka na długo zapadnie w pamięci. A wszystko kiczowate i rodem z 1975 roku.

Cóż więcej można rzec? Film jest więcej niż specyficzny i takiego też podejścia wymaga. Na pewno nie każdemu się spodoba, ale wielbiciele kina oryginalnego na pewno docenią ten obraz.
Dla mnie 10/10.

Trailer:

Boa vs. Python

2008-09-19T15:40:00.004+02:00

Czasami szary człowiek nie za bardzo wie co robi. A gdy przypływ chwili i namiętności już go ogarnie, to po nim.

Mnie ogarnął taki przypływ i odpłynąłem po bezkresnym oceanie kiczu z 2004 roku.

Film opowiada historię tak przejmującą i wzruszającą, że największe tęgie głowy nie są w stanie jej zrozumieć. Ale do rzeczy.

Pan kłusownik sprowadza węża Pytona. Pyton ma 30 metrów i ma posłużyć jako obiekt do polowania dla bogatych myśliwych. Jednak wredne bydle ucieka z transportu i kryje się w kanałach. Gdy kilka osób zostaje bezczelnie pożartych, do akcji wkracza agent FBI z niecodziennym pomysłem. Chce wykorzystać wielkiego węża Boa hodowanego w laboratorium. Jak? Montuje mu czujniki i wypuszcza na wolność, licząc, że Boa znajdzie i zje Pytona.

Tak rysuje się fabuła najgłupszego filmu zrobionego na poważnie. I powiem szczerze. Ten film jest tak niedorzecznie tępy, tak absurdalnie kosmiczny, że oglądałem go z wypiekami na twarzy.

Zacznijmy od protego przykładu. Już sam plakat daje do myślenia o poziomie wykonania węży. Co najlepsze jest przekłamany. Po pierwsze węże to kiepsko animowane bryły, z naniesionymi szarymi lub różowymi bitmapami. Jest gorzej niż na plakacie. Po drugie, takich scen próżno szukać w filmie, bo całość dzieje się nie na ulicach Nowego Jorku czy czegoś, a w kanałach i jakiejś fabryce uzdatniania wody czy coś. Tak więc absurd.

Postacie są nieźle zarysowane. Co prawda można mieć wrażenie przejaskrawionej całości w sensie, jakby wyjętych z komiksu, ale nie jest źle. Jest piękny i młody główny zły, i jest mega-ultra seksowna cizia jego laska. Ale laska wprost nieziemska. Człowiek się zastanawia czy się masturbować, czy oglądać ten film normalnie. Oprócz nich jest wiecznie smutny agent FBI, badacz węży, babka od delfinów (sceny z nią to brednia bredni), oraz zgraja łowców. Od zwykłych wieśniaków, przez milionera, czy wojskowego snajpera. I o tym mówie, postacie są wybrane na zasadzie tak jaskrawej, że aż kłuje w oczy.

To co mnie ruszyło od początku to balony! Tak, cyce są tu jak w każdym szanującym się filmie stworzonym z myślą o kasecie VHS. Rządzi szczególnie scena seksu w samochodzie. Facet liże babce za przeproszeniem "cipkę" po czym wąż wywleka go z samochodu i zjada. Babka oczywiście nic nie zauważyła i każe mu lizać dalej. Wąż zbliża swój wielki łep i robi to za faceta. Scena kończy się jak babce jest dobrze, otwiera oczy i widzi Pytona. No ja sie pytam, kto to pisze!!!

Sceny śmierci są albo z najazdu kamery (wąż pełza od tyłu po podłodze), albo pod koniec filmu bardziej konkretne, jak zjadanie po części. Można się przyzwyczaić do tego i w sumie człowiek nie zastanawia się co będzie dalej, to i nie ma wielkiego zawodu, że coś poszło nie tak.

Muzyki w filmie nie ma, ale to całkiem dobrze. Chociaż niby mamy klub techno w ostatnich scenach, ale tego zaliczyć nie mogę.

Efekty specjalne są równie tępe co fabuła. Nie zaliczam do tego koszmarnego wykonania węży. Raczej mam na myśli nieudolne wybuchy, czy strzały z pistoletu dorobione na komputerze. Granda! Lolocaust!

Film jest niedorzecznie koszmarny, i ogląda się go całkiem przyjemnie. Szczerze polecam i z wielką pewnością i będąc zdrowym na umyśle, daje mu ocene 1! Synonim kiczu, w sam raz do piwa.

Podsumujmy: lubisz cycki i dupy w bojówkach z czerwonymi włosami? Nie boisz się węży, a cygara jesz garściami na śniadanie? Zobacz ten film! Warto, oj warto.

Trailer:

Hellraiser V: Wrota Piekieł (Hellraiser V: Inferno)

2008-09-12T19:08:00.003+02:00

Zacznę od tego, że Stephen King w omówieniu jednego ze swoich opowiadań ze zbioru "Wszystko jest względne" napisał o tym, iż piekłem może być powtarzalność.

Witamy we Wrotach Piekieł.

Zetknęłam się z opinią, iż wszystkie kontynuacje Hellraiser'a, w których przestał maczać palce Clive Barker są zwyczajną chałą. Że są nieudane, że do pięt nie dorastają.

Tymczasem piąta część horroru serwuje nam naprawdę niezłe dialogi, świetne efekty specjalne, nowych, wymyślnych Cenobitów, ciekawe zakończenie i całkiem logiczną fabułę. No więc czego chcieć więcej? To chyba i tak dużo- większość horrorów nie spełnia tych założeń w tak dużym stopniu jak Inferno.

Fabuła początkowo wydaje się być prosta. Jest glina będący dobrym gliną i złym gliną. Jest dobry, jeśli chodzi o fach- inteligencja ponadprzeciętna (początkowa cena gry w szachy!), niezła zdolność dedukcji. Jest zły, bo zamiast siedzieć w domu i docenić, że ma piękną żonę i córkę, ćpa i gzi się po hotelach z prostytutkami. Jest okrutny i egocentryczny. Fe, panie glino. Ale już niedługo.
Jego dawny znajomy z liceum zostaje zamordowany. Na miejscu masakry znajduje znaną nam już kostkę. I co robi? Nieumyślnie ją otwiera. Zaczyna się piekło- dziwaczne wizje (cudowne twins, które są esencją połączenia rozkoszy i bólu), sploty wydarzeń mogące przyprawić najstabilniejszego człowieka o zawrót głowy.
Czy to obłęd, czy Piekło? Glina spróbuje to rozwiązać.
Ale wiadomo- Pinhead nie lubi wypuszczać swoich ofiar.

Muzyka jest na poziomie właściwie tylko na początku i końcu filmu. Pomiędzy nic specjalnego- ot, jakieś tam dźwięki.
Na kolana powaliła mnie surrealistyczna wizja domu- raz światło, raz mrok, raz śnieg... I Cenobici czyhający po kątach. Zrobione naprawdę dobrze.
Krew w stylu oryginału, ale "prawdziwsza".
No i przeniesienie akcji we współczesne realia- dziwki, alfonsi, piercing, mafia... nawet country poker club!

Człowiek w którymś momencie może potknąć się na fabule. Ale szybko element zaskoczenia przechodzi w normę. Szczęściem jest, że akcja toczy się wartko- nie ma czasu znudzić się nawracającymi motywami. Kamera też prowadzona prawidłowo. Charakteryzacja naprawdę dobra.

Nie ma się do czego przyczepić, bo psuć się zaczyna dopiero od 7. części. Ale- i tak polecam cały cykl.

Trailer:

Hostel part I

2008-09-04T09:10:00.004+02:00

Dwóch przyjaciół postanawia za namową dopiero co poznanego chłopaka - wyjechać na Słowacje. Wszak Europejki są najlepsze w łóżku, a Słowacja to kraina miodem i seksem płynąca. Jakież jest zdziwienie amerykanów, gdy okazuje się, że zostali zwabieni do pewnego hostelu, celem zostania ofiarami bogatych ludzi, którzy za pieniądze, chcą zobaczyć jak to jest kogoś zabić.

Tak zaczyna się Hostel. Film który wywołał niemały skandal. Prawdę mówiąc, jestem skłonny sądzić, że zrobili to raczej spece od reklamy. Nie jest to ani najbrutalniejszy film, ani najciekawszy.

Jedyne co tutaj straszy, to historia. Może jest pokazana z początku zbyt bajkowo i nudno, ale z czasem zaczynamy się zastanawiać ile takich przybytków "rozkoszy" znajduje się na ziemi. Sama tematyka jest ciężka. W końcu obija się o tematyke torturowania ludzi za pieniądze i idę o zakład, że znalazło się kilku debili, którzy podchwycili pomysł i zainwestowali w ten biznes. Generalnie jestem przeciw temu filmowi, ale do rzeczy.

* Początkowo scenariusz kończył się morderstwem pięcioletniej córki jednego z bohaterów. Ostatecznie zmieniono to, ponieważ wielu producentów filmowych mówiło reżyserowi, że scena ta jest zbyt brutalna.

* W filmie występują prawie wszyscy członkowie ekipy filmowej.

* Podczas filmu przelewa się prawie 600 litrów krwi, czyli aż trzy razy więcej niż przy pierwszym filmie Eli Rotha - "Śmiertelna gorączka" (2003).

* Reżyser miał nadzieję, iż ktoś umrze oglądając ''Hostel'', celem przyćmiewającym te dziwne ''marzenia'' była darmowa reklama dla filmu.

* W zwiastunach widnieje informacja, iż film jest "oparty na faktach". Eli Roth twierdzi, że znalazł tajską stronę dotyczącą "morderczych wakacji", na których można torturować, a potem zabić kogoś za 10000 dolarów. Pokazał stronę Quentinowi Tarantino i zaadoptowali pomysł na potrzeby filmu. Później w jednym z talk show powiedzieli, że nie mieli pojęcia czy strona była prawdziwa czy nie.

Aktorzy są amatorami (w większości). Ich role są dosyć proste, także całkiem nieźle to wychodzi. Nie rzuciło się jednak w oczy nic wybitnego.

Sceny śmierci i efekty specjalne, no tego.. No są. Generalnie to są za ciemne. Ale mamy obcinanie palców, czy przypalanie palnikiem. Mały urywanie rąkm latają inne kończyny. Krew bucha i tryska, więc jak już się coś zacznie dziać to się dzieje. Ale przestrzegam, że dzieje się w sumie żadko.

Muzyki nie ma tu za dużo, raczej wiele krzyków.

No nie wiem, co o tym filmie powiedzieć. Ani nie ma tu ciekawej fabuły, ani intrygujących efektów. Co prawda wiertarka + kolano to coś co przeraża nas bardziej od maniakalnego zabójcy, ale ten film nic sobą nie reprezentuje. Ot taki festiwal gore i to przereklamowany.

Ja czekam na Piłe V. Hostelu nie polecam, chyba, że chcecie wmówić siostrze jadącej do Słowacji, że to "prawdziwa historia". Aha, może zapomniałem dodać, że producentem jest Q. Tarantino. Ale to i tak nie zmienia mojego nastawienia do tego filmu.

Aha, w nazwie jest Part I. Hotel ma i part II, której recenzja też się pojawi. Ale dopiero przy premierze PART III, w 2009 roku. Ot tak.

Trailer: